Segunda Chance Novels & Stories

Kundi isang bagay na mas simple… At mas totoo. “Isa pa,” biglang sabi ni Adrian. Napakunot ang noo ni Althea. “Ano?” “Chance.” Napangiti siya. “Makapal ka.” “Persistent.” Napailing siya. Pero hindi niya itinanggi. Sa halip… Lumapit siya ulit. “At huwag mong sayangin,” sabi niya. “Hindi ko gagawin.”

"H'wag kang mag-alala. Ayos na sakin na binigyan mo ako ng chance ulit. Hindi ko sasayangin ang binigay mong pagkakataon para mapatunayan ko ang sarili ko sayo. Sapat na sakin yung pumayag ka. Naiintindihan ko naman kung may agam agam kapa, alam kong hindi madali sayo na mapatawad ako ng lubusan. Pero salamat dahil kahit ganoon, sinubukan mo pa rin. Hayaan mo lang ako, ipaparamdam ko sayo kung gaano kita kamahal, na nagsisisi na talaga ako sa ginawa ko sayo noon. Babawi ako Aaliyah, hinding hindi ko sasayangin ang binigay mong pagkakataon." "Aasahan ko lahat ng sinabi mo. Sana hindi ako magsisi." "Hindi ako mangangako Aaliyah, pero gagawin ko. Thank you sa pagbibigay sakin ng second chance."

Nainis si Sophia, pero pinilit niyang kalmahin ang sarili. “Ama siya ng anak ko. Dapat ko siyang bigyan ng chance.” Umiling si Jamella, halatang pigil na pigil. “Hindi, Sophia. Hindi siya entitled sa second chance. Hindi after ng ginawa niya.” Napalunok si Sophia, nanikip ang dibdib. “Hindi mo naiintindihan, Jam. Hindi lang 'to tungkol sa'kin. Tungkol 'to sa baby namin.”

Hindi ko na pinatapos ang pagsasalita niya at nagsalita kaagad ako. "Apology Accepted." Sabi ko. "Really?" Hindi makapaniwalang aniya. Tumango ako. "What else?" Tanong ko ulit. God! Ang sakit na nang paa ko! Andami pa niyang daldal! "Chance." Diretsong sabi niya. Napataas ang kilay ko. Chance? For what? "Chance? For what?" Ako. "Chance Aia. Please. I will do everything Aia." Sabi niya.

Kasalanan talaga ito nina Tito Fred at ng kanyang asawa. Ten years ago ay magkasabay na namatay sa isang aksidente ang mga magulang namin ni Juni. Eight years old pa lamang ako noon samantalang five months pa lamang si Juni na naipapanganak ni Mommy nang maaksidente sila at mamatay. At bilang nag-iisang kapatid ni Daddy ay napunta ang pagiging guardian namin kay Tito Fred na nakatatandang kapatid ni Daddy. Wala namang ibang kukupkop sa amin dahil only child ang mommy ko. Lahat ng mga naiwan ari-arian sa amin ni Juni nang aming mga magulang ay napunta kay Tito Fred ang pamamahala bilang guardian namin at mapupunta lamang sa pangalan ko kapag sumapit na ako sa edad na twenty. Ngunit ewan kung

Hindi basta iyon dahil saglit itong nagpatigil ng tibok ng puso ko at nagpaguho ng mundo ko. “Niccolo is getting married to his first love bago magsimula ang parating na bakasyon. Ayokong masaktan ka ng sobra kaya sinasabi ko ito sa'yo. Hija, iniiwas lang kita sa mas nakakapanlumong heartbreak na paniguradong sasapitin mo rito.”

Dahan-dahan siya iniangat at doble ingay sapagkat kunti lang ang space, kunting galaw siguradong tapos ka na. Sa awa ng diyos naging successful naman ang pagrescue sa dalaga, inaalalayan pa ito sapagkat sugatan sa binti kaya 'di makalakad ng maayos. Habang abala si Shun sa pagdidestruct sa mga halimaw na 'yon ay sinulit naman ang pagkakataon na maging maayos ang pag-alis sa kulungan na 'yon. Nang mailabas na ang dalawa ay agad nai-lock security ang pinto.

Niloloko niya ang lalaki, wala silang pag-kakaiba kung tutuusin ay mas malala pa siya dahil itinatago niya ang katotohanan na nawawala ang anak nila at hindi nito anak si Samantha na ayon sa lalaki at tanggap na tanggap nito. “E-excuse me,” mabilis na tumayo si Sabrina dala ang kaniyang bag at folder. Mabilis siyang naglakad palabas habang tumutulo ang kaniyang mga luha ngunit ng siya ay malapit na sa sasakyan niya ay mayroong humila sa kaniyang kamay at mabilis siyang niyakap. Naamoy niya ang familiar na amoy at kilala na niya kung sino ito. “Don’t force your self to give me second chance Sabrina. Alam kong walang kapatawaran ang ginawa ko kung kaya’t tanggap ko kung hindi moa ko mabibigyan

sabi niya at napahilamos ng mukha. "Di ka namin pinipilit, desisyon mo na yan ikaw ang ina nila, pero sa tingin ko kailangan din nila ng tatay at ang tadhana na ang naglapit sa inyo dalawa, malay mo naman na, uso ang second chance, kayo pala sa isa't isa" nakangiting tugon ni Karla, napatango naman si Shayne sa sinabi ng kaibigan. "Kung anong desisyon mo mare, support kami sayo" Sabi ni Karla at niyakap ang kaibigan.

Hearing those words makes me less nervous. Kinabukasan dapat sa nang umaga ang magiging date namin ni Cielo, pero nagkaroon ako ng biglaang meeting at may emergency operations ako kaya napagdesisyonan nalang namin na ipasa gabe nalang ang ito. Kahit disappointed ako, Cielo did gave me assurance that it will be memorable. “Do I look good today?” I ask Charles. Then he immediately nodded, which gave me confidence.