Severino Reyes Novels & Stories

tanong niya matapos ang ilang minutong natahimik kami ", I'm Jeff".patuloy niya na totoo naman ikinagulat ko. Natigilan ako ,of all the names? "Jeff?"ang natanong ko para makasigurado kung tama nag dinig ko . "Yup Jefferson Alcantara."Oh my so siya nga talaga .Si bebe crush ,si Jefferson Alcantara,si Senyorito. Bakit hindi ko kaagad naisip na siya pala talaga ?

Masisisi niyo ba ako? “Ohh, angel..” “So fvcking good..” “So fvcking wet, ang sarap ipasok sa loob..” “Ohh, fvck!” “Uncle ninong, sa tingin ko ay malapit na naman ako..” “Fvck! Ako rin, angel. Me too..” “U–Uncle ninong, malapit..” “Ohh, fvck! Me too, angel,” sabi niya at sabay alis ng pagk*lalaki niya at pin*tok niya sa tiyan ko.

Buong biyahe ay tahimik kami, he looked so pissed, I'm pissed at him too. "Ms. Ramirez may naghahanap po sa iyo." Bilang sabi ng guard kasunod nito ang lalaking pamilyar ang hubog ng katawan "Sino po, Manong?" "Desmond Velasquez daw po, kliyente niyo." Tinigan ko ang lalaking kasunod ng guard na may bitbit na pagkain. "Desmond..."

Masama man pero nagbubunyi din ang kalooban niya dahil unti unting nababawasan ang alalahanin niya. "Former Vice President Marquez Spañano, arestado sa salang pagpatay sa dating Gobernador Renaldo Moya." Sa mga nakikita niya ngayon, napatunayan niyang tunay na makapangyarihan ang pamilya ni Syete. Ang sinumang babangga dito ay hinding hindi magtatagumpay.

“Isang pangalang matagal nang binubura sa kasaysayan.” Lumapit kami ni Leo at sabay na tumingin. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ang pangalan sa ibaba ng larawan: Noah Reyes. Kasama sa litrato ang kanyang lolo, si Don Emilio Villafuerte Sr. Nakangiti ang matanda habang hawak ang balikat ng batang lalaki. May kakaibang koneksyon sa pagitan nila—isang bagay na walang nakakaalam noon.

Makalipas ang bente minutos, dumating si Reyes—kasunod sina Vasquez at De Guzman, na sunod-sunod na pumasok sa opisina. Tatlumpu’t siyam na taong gulang na si Reyes. Payat, nakasalamin, at may itsura ng isang edukadong tao. Ngunit ang kanyang mapanuring mga mata ay nagpapakita ng isang tuso at kalkuladong kataliman na mahirap itago.

Alalang tanong nito sakin agad ko naman itong tinignan at sinabing. "Yes, I'm fine don't worry." sabi ko rito. "Wait," pigil nya sa akin. "You look so familliar diba ikaw yung nakabangaan ko?" Sabi nito. "Ah?" Tinitigan ko ang gwapo nitong mukha at tama na-alala kuna."Oo ako yun." Hiya kung sabi rito, gravi nakilala pa talaga nya ako? "By the way, My name is Cris Edric Montemayor I'm the SSG President of the Reyes Uneversity." masayang sabi nito.

Margaux shouted back, crying hysterically. “Enough!” isang malalim, mabigat na boses ang pumuno sa silid. Lahat ay napalingon. Isang matandang lalaki na naka-itim na suit ang pumasok… ang Lolo ni Adrian, si Don Severino Velasco, ang haligi ng pamilya. “Grandpa…” mahina pero magalang na sabi ni Adrian. Lumapit si Don Severino, malamig ang mga mata habang nakatingin sa mag-asawang Dela Vega.

Binalingan ko muli si Vio matapos makatayo. Napakamot siya sa kaniyang kilay nang mabasa ang pagkalito sa mukha ko. "Ama niya," she said and let out a long sigh. "He's the hidden heir of Aristizabal. Mr. Matthew Gabriel Reyes. 18 years old. No one knows that he was affiliated with Mr. Martinez Aristizabal." Napakurap ako at napatango. Mukha ngang nasa delikado si Violet sa misyon na ito.

Agad siyang lumapit sa akin pero tila nakakita siya ng multo dahil sa naging reaksyon niya. “Papa?” Literal akong napanganga dahil sa itinawag niya sa matandang nasa harapan namin. “Wait, Papa? Is that mean na lolo ko siya? Mommy, what’s going on?” Tanong ko pero nanatili siyang tahimik. “Yes you are right, Apo. I’m Rey Celvero... The owner of Montrous Academy.”