Shadow Army Mga Nobela at Kwento

" Ohh! You're loyal dogs are arrived" " Apat laban sa dalawa ano pa nga ang aasahan namin. Hindi kayo marunong lumaban ng patas. Kaya mas lalo kayong naging mukhang mahin a. Oops hindi pala mukhang mahina dahil mahina talaga kayo simula palang" " Calm down I don't have plan to start a war at this time" " Its too late Shadow sinimulan mo ang gulo sa pagpatay sa asawa ko"

paliwanag niya habang sinisilip ang labas ng library. Sa gitna ng aming pagtatago, biglang bumukas ang main door ng library. Isang lalaking matangkad, nakasuot ng all-black tactical gear, ang pumasok. Ang kanyang mukha ay kamukhang-kamukha ni Adrian pero may mas madilim na awra. Ang Shadow Rival. Ang illegitimate half-brother na gustong sumira sa lahat. "Brother, brother... you always had a weakness for women. Look at you now, hiding behind bookshelves with your little nurse," pang-uuyam ng lalaki, ang boses ay puno ng poot.

"Hindi tayo pwedeng magpatalo sa kanilang mga plano." Sa isang mapanganib na misyon, nagplano silang salakayin ang pangunahing base ng Shadow Reapers. Ang laban ay magiging matindi, at maaaring may malalagas na buhay. Ngunit naniniwala sila na ang katotohanan at katarungan ang kanilang sandigan. Hindi sila magpapatalo sa dilim.

May kapilyuhan at pagka-arogante ang dating nito para sa kaniya. "Okay, I'll you the truth. My family owns the ATC Security Agency. ATC stands for, Antonio Torres Cervantes. I'm his son, my Dad wants me to take over the company, but I have to work for it. He wants me to learn everything about our business from scratch. Don't worry, I'm good at fighting. I'm a black belt in Taekwondo, I know Muay Thai and boxing, and I'm skilled with guns. You can trust me to keep you safe."

Akma niya sanang hawakan ito sa legs ng biglang hinawakan ni Chad sa kamay. "huwag mong galawin ang bihag sayang ang isang daang milyon kung oras na magalaw mo iyan " nanghinayang na tumingin si Dino sa kaibigan niyang tumatayong bigboss sa kanila . Pero nang biglang pumasok sa kanyang isipan ang milyon ay tila hindi siya makapaniwala sa perang magiging sa kanila balang araw .

Ayaw niya ng binibitin siya. Iniharap nung assistant ang screen ng phone niya sa amin. Isang live feed mula sa security cams sa labas ng mismong San Antonio Resort Village ang on. At doon, sa mismong madilim na kalsada papasok sa subdivision... Apat na itim na sasakyan na walang mga plaka ang dahan-dahang nakaparada, patay ang mga ilaw, habang ang mga armadong lalaki sa loob ay unti-unting bumababa bitbit ang mga automatic rifles.

Ang ibang tao naman ay mas piniling mamatay at mapunta sa impyerno kaysa makita ang legendary na God of War! Ngayon, ang God of War ay nakita ulit. Lahat ay masisira! Si Thomas naman ay itinaas ang kanyang kamay at sinabi ang iisang salita, "Sirain!" Ang ilang daang tao ay sumunod. Ang mga army ay nakarating, at sila ay magagaling. Ito ang pinaka standard ng mga army sa giyera, at hindi sila maikukumpara sa mga walang kwentang gangster na under kay Anthony. Sa loob ng limang minuto, isang daan sa subordinate ni Anthony ay natalo.

Lumingon ako ro'n at nakita ko sina Jeruza, Drake, at Leigh. Kita kong nagkakamot pa ng mata si Jeruza, halatang naistorbo ang pagtulog dahil sobrang aga pa. Nakasuot 'to ng kulay puting damit, may nakasulat do'n pero hindi ko m****a dahil nakaharang ang kamay niya. Katabi niya si Drake na parehong nakaputi. S'yempre, ando'n ang walang pakialam na mukha niya. Naka-white shirt din si Leigh at cargo pants. Nakasabit ang specs niya sa damit sa bandang d****b. Nakita ko ang nakasulat sa shirt niya. 'Universe' may mga stars ding nakakalat pero may dalawang malaking stars sa upper right, katabi ng 'E'. Si Leigh at Jeruza ay parehong may hawak na white shirt din.

“Dahil kapag nakatingin ako sa’yo, baka hindi na ako makalingon.” Parang bumalik sa akin ang lahat ng init, lahat ng kaguluhan na pilit naming nilimot. Hindi kami nagsalita, ngunit ramdam naming pareho—ang gabing iyon ay puno ng panganib, ngunit mas lalo itong nakakaakit. Flashback — Mansion, Dalawang Buwan ang Nakalipas Sa isang maulan at malamig na gabi, nagtagpo kami sa lumang library.

Bagaman may idea na ako kung paano ang kalakaran ng shoot dahil sa course ko ay hindi ko pa rin maiwasang ma-amaze kung paanong ambibilis magsipagkilos ng mga tao dito. Nakilala ko na rin ang ibang tao dito bukod sa mga nakilala ko noong umattend ako sa pre-prod meeting dati, ang dalawang makukulit na cameraman na sina Kuya Mike at Kuya Eric. Parati nila akong binibiro kanina na nagagawa ko namang sakyan dahil puro harmless jokes lang naman ang mga iyon. Over all ay naging smooth naman ang first morning ko sa shoot kahit may aberyang nangyari kaninang umaga sa akin.