Shark Tales Lola Novels & Stories

Napahawak pa ito sa noo na parang sumasakit ang ulo at hindi alam paano ipapaliwanag ang lahat kay Lola. "Look Rita," sabi nito at hinarap si Lola at akmang hahawakan na ito ng itaboy ni Lola ang kamay nito. Kitang-kita ko ang sakit na rumihistro sa mata ni Lolo. Ito ang kauna-unahang makita namin ang takot at lungkot sa mukha niya. "Hindi ko sinasadya ang nangyari," huling kataga ni Lolo lumipas ang ilang minutong katahimikan habang nakatitig sila isat isa. Walang gustong magsalita at umimik sa paligid namin.

Binitawan niya naman ang pinggan na hawak niya saka ito naghugas ng kamay. “Okay, let me prepare for ten minutes,” ani niya saka mabilis na tumakbo papunta sa kwarto niya. Naghintay lang naman ako sa sala at naabutan ko na naman si Lola sa rocking chair niya na may binabasa. “Ano ‘yang binabasa mo, La?” Sumingit naman ako sa likuran niya. “I feel sorry for her, to this nurse. She was murdered by a psychopath killer.” Naramdaman ko naman ang awa at galit ni Lola doon.

Wala akong naging reaksyon kundi ang nakatulala lang sa kanya. "H-Hindi ko naisalba ang kakambal mo, Airish. Wala akong n-nagawa," sabi pa ni lola at nagsimula na namang maiyak. "P-Pero bago mangyari 'yon, pinasuot ko sa kanya ang kuwintas na may litrato niyong dalawa habang sanggol pa lang kayo. May pangalan pa 'yong Eloisa Madrigal. Ang palatandaan ko pa nga sa inyo noon, siya ay may nunal sa ilalim ng baba habang ikaw wala. Nalilito kasi ako sa inyo kung sinong tatawagin kong Eloisa o Airish," natatawang sabi ni lola habang umiiyak.

Tuwing umaga ay naglalaru-laro siya sa silid ng mga bata, at minsan pa ay tumutulong siya sa pagbasa ng mga kwento sa mga mas batang estudyante. “Lola, basa ka naman ng kwento tungkol sa mga isda!” sabi ni Seraphina Jr. habang nakasakay siya sa kandungan ng kanyang lola. “Gusto kong marinig kung paano sila nabubuhay sa dagat!”

“AYOKO NG MANLILIGAW NA MAIIWAN LANG ANG PRUTAS!” Sigaw pa ni Lola habang itinutok sa hangin ang shotgun. Sabay blag! na pwersang sinara ang pinto. Kami naman nina Kara, Miguel, at Chris? Halos mamatay kami sa kakatawa. “Richard…” humahagikhik si Kara habang umiiyak na sa kakatawa. “Mukhang wala kang karibal… pinagtabuyan ni Lola lahat!” “Pero—” singit ni Miguel, “kaya mo ba si Lola kung ikaw naman ang lumapit?”

Nanghina ang lola sa sobrang galit, halos mawalan ng hininga habang nakaturo ang nanginginig na daliri kay Edgar, isinusumpa ang sariling anak bilang isang hayop habang nakahawak sa kanyang dibdib. "Lola, huwag kang makikinig sa kanya! Sinasadya niyang galitin ka para makuha ang gusto niya! Mas lalo siyang magtatagumpay kapag hinayaan mong maapektuhan ka! Lola, pakiusap, magpakatatag ka! Huwag kang magalit!" urhenteng sigaw ni Shuvee habang hinahaplos ang likod ng matanda.

simpleng sabi ni lola. [Take care lola and.. Lyra,] rinig kong sabi ni Everett sa kabila. [Hindi ka niya marinig,] sabi ni Mike kay Everett ng binanggit ang pangalan ko. "Marinig niya kayo," singgit ni lola sa tatlo. Biglang tumahimik ang sa kabilang linya. "I'm going to end this call, malapit na kami sa mall," paalam ni lola.

Ng marinig ni Shy ang mga katagang sinabi ng kanyang Lola ay parang nawala lahat ng dugo sa kanyang katawan at agad na pinulot ang mga litratong nakakalat sa sahig. Paano ito nangyari? Bakit may mga litrato? Saan nanggaling ang mga ito? At paano ito napunta sa Lola niya? Napaawang ang bibig ni Shy sa sobrang gulat sa bawat pangyayari, “ Lo-Lola…” Sinubukan niyang magsalita para sana magpaliwanag but unfortunately she couldn't utter even just a single word dahil sa totoo ang lahat ng nasa litrato.

Sina Kassie at Shin ay sumakay kay Gara na nag-anyong lobo na habang si Kasper naman sasabay sa mga ito sa pagtakbo sa anyong lobo rin. Nang hindi na matanaw ni Shanella ang mga ito ay saka siya bumalik sa kinaroroonan ni Kai at hinarap niya ang lahat ng lobo na nandoon. "Humanda na kayo! Segundo na lamang at narito na ang mga Sturgeon!" malakas na sigaw ni Shanella. Sapat upang marinig rin ng mga kasamahan nilang nasa matatas na bahagi at nag-aabang sa pagdating ng mga Sturgeon.

"Lalo silang yumaman at patuloy na lumakas gamit ang dati nilang koneksyon. Kahit anong gawin ni Lolo para aliwin si Lola, namatay pa rin siya noong gabing iyon ng taglamig. Nang matagpuan namin siya, nakabigti siya sa ilalim ng puno ng plum blossom. Buong gabing umuula, at nanigas ang katawan niya na parang eskultura ng yelo." Pagkarinig ko noon, hindi ko alam kung paano magre-react. Narinig ko noon na malupit si Lola, pero hindi ko inakalang ganoon kapangit ang kasaysayan ng pamilya De Leon. Paos kong tinanong, “At pagkatapos?” “Pagkamatay ni Lola, natakot ang lahat na baka gumawa ng masama si Lolo, pero kakaiba siyang naging tahimik.”