Shaun Way Back Home Lyrics นิยาย & เรื่องราว

Balik kalabog na naman ang kanyang puso dahil sa naisip niya. How about him? Would he really be willing to let them go? Seeing that she was still sullen, Shaun smiled. “Life is short, it's not worth wasting it on sadness and sorrow. Habang nabubuhay pa tayo ay dapat na tayong maging masaya.” makahulugang turan ni Shaun na nahuhulaan na kung ano ang dahilan ng hindi niya pagiging masaya sa kabila ng gagawin nilang bakasyon. “I know you're worried about August, but don't worry, no matter how powerful he is, he can't control everything. Hindi niya malalam kung nasaan ka. As long as we leave his territory, even if he finds out and catches up, it will be too late. We'll already be somewhere else

"Kung gayon, sasabihin ko sa inyo, kapag bumalik kayo sa mundong pinili ninyo, lahat ng nangyari sa lugar na ito, ay makakalimutan ninyo. Lahat ng mga salitang binitawan ng bawat isa ay hindi ninyo maalala. Kayo, Estacie at Jessa ay magsisimulang mabuhay na walang naa-alala sa inyong mga nakaraan. "Sandali! Ang ibig mo bang sabihin ay pinili ni Jessa ang bumalik sa dati niyang mundo-?" Tanong ni Eckiever. Subalit hindi na ito nasagot dahil bigla nang nagliwanag ang lahat. Ang bawat isa ay hinigop ng animo hangin pabalik sa madilim na bahaging yun. "No! Jessa! I won't allow you to go back there! You have to go with me! Jessa!" Kahit sikapin man na abutin ni Eckiever ang kamay ng dalaga ay tal

"Endless nights... That emptiness lasted forever... When all I wanted was for all of us to be together..." I bit my lower lip as I felt my tears streaming down on my face. Kristen... I didn't know. "Home... Finally home... Sometimes it's hard to stop a rolling stone... But wherever it may roll... It always seems to find his way back home... It always seems to find his way back home... I always seem to find my way back... home..." Just as she ended the song, my tears kept streaming down on my cheeks. I can't stop it. "M-Ma..."

2 “Eh paano kung ikaw ang pinagpray ng soulmate mo? Anak, we have enough. Masaya na kami. Nakapaghanda ka na rin sa future ano ba? Basta, be in your element. Huwag mong pigilan. Let it go, anak. Don’t let the past ruin your happiness” paulit ulit nitong sinabi. Narinig na ito ni Lia mula sa ina for ilang years na.

Tila may mabigat na pangungusap na hinintay ang bawat isa—ngunit sa halip na pagtutol, isang banayad na ngiti ang iginawad ng kanyang ama. "Go, son," sambit nito, sabay tapik sa balikat niya. "Get back what was lost years ago. Make every second count. Hindi mo na maibabalik ang mga taon… pero ngayon, may pagkakataon ka para bumawi." "Ohh… so touched!" sabat ni Shane, sabay pisil sa braso niya. "Pwede bang sumama? I want to see my pamangkin in person!"

“For you, Sheya.” “Salamat, Trevor. Naku nag abala ka pa.” Nakangiting wika ko sabay amoy sa mga bulaklak. “Come on, let’s go home.” Natigilan ako at tumitig sa kanyang kamay na nakalahad sa akin. ‘Let’s go home’ daw. Ang sarap pakinggan, nakakataba ng puso. Parang anumang sandali ay maiiyak ako sa sobrang kaligayahan.

sabi ko Ipinikit ko ang mata ko at dinama ko ang malamig na hangin. Magbabanyo sana ako ng makakita ako ng gitara sa gilid. Marunong naman ako mag gitara na miss ko tuloy yung gitara ko dati. Sinimulan kong pinatogtog at kinanta ko ang safe and sound by Taylor Swift. "I remember tears streaming down your face When I said I'll never let you go When all those shadows almost killed your light I remember you said don't leave me here alone But all that's dead and gone and passed tonight."

Kanina pa ito hindi maawat sa pag kanta, kasi naman ay sobrang dami na ng alak na nainom nito, mukhang tinamaan na ang kanyang buong sistema. I hear her voice in the mornin' hour, she calls me The radio reminds me of my home far away Drivin' down the road, I get a feelin' That I should've been home yesterday, yesterday~ Country roads, take me home To the place I belong West Virginia, mountain mama Take me home, country roads~

Lukso ng dugo siguro ang rason bakit magaan ang loob ko sa batang ito. But as much as I want to stay here, kailangan ko ng umuwi. Tumayo ako at hinaIikan sa noo si Sua. "I need to go home. Please tell her babalik ako bukas," Lumapit ako kay Axcl para yakapin siya. "Mag-iingat ka," bulong niya. "I will," sabi ko at idinampi ang labi sa labi niya. Hinatid ako ni Shawn papunta sa amin. "Are you sure that you're gonna be fine?" bulong niya.

Natatawang ani ni Mommy. Ipinikit ko saglit ang mga mata ko at bumuntong hininga. I cannot believe I came to this point. After breakup, and public humiliation ngayon naman ay ipapadala ako ng parents ko sa Poblacion? A place that has no electricity, limited plumbing, and probably has no signal. All I can remember is maraming cows sa paligid, and horses. What will I do there? Baka marami pang rebelde don!