Short Quotes For Students From Teachers นิยาย & เรื่องราว

Hindi na ako tatawaging illiterate ng mga kasing edad ko. Mabilis na lumipas ang oras. Pagod na pagod ako ng matapos ang first session namin ni Teacher May. Nakakapagod din pala ang mag-aral kahit nakaupo lang. Gayunpaman, masaya ako sa naging kinalabasan.. Lalo na ng sinabi ni Teacher May na magaling naman daw akong istudyante. Kailangan ko lang daw talagang mag-focus.

Hindi ako kumportable hindi ako makapag-isip ng matino. Kung may makakakita sa amin ay maiisip na may iba kaming ginagawa. "Can you back off, Sir? A student and a teacher should not be this close." I managed to say that kahit na nagugustuhan ko na ang lapit niya sa akin. Amoy na amoy ko ang hininga at ang pabango niya.

“Hmm, oo. Pero kita naman, ikaw ‘yung may malaking ambag. Ang bilis mo mag-solve kanina. Kahit ‘yung ibang guro, humanga.” Namula nang bahagya si Syrel, bahagyang yumuko. “Ah… talaga po?” “Oo naman,” sagot niya, sabay tawa nang mahina. “Sabi nga nung isang teacher, ‘yung estudyanteng tahimik daw, siya pa ‘yung magaling.’”

They drain not just my money, but also my mind and my soul. "I hope your research for this school year is better than your former research. Remember that you are all graduating students." She lectured as if we are too forgetful to not remember about our research last year. "That's all for today, dismissed." Our subject teacher stood up then she walked out of the room which made everyone loud again. "Goodbye ma'am!" Pahabol na bati ng mga kaklase ko but they did not even receive any response from the teacher.

“Less, from your future!...sabay nilang turo sa shokoy. Umi-epal na naman.” “And this is for you young lady! You are a great teacher in the future. This is the small gift as an appreciation of your great excellency. This kids are the example that they meet their best couch. “Congratulations! To the school they attend. You are very lucky because you have this smart students. Binigyan din ng tig-iisang sobre ang lahat ng mga contestant.

Nakita ko ang malalaking butil ng luha ko na nahulog sa semento. "For goodness sake wipe your tears. I'm a teacher in this university Miss. I'm trying my best to be a good example to my students, but because of you napapahiya ako sa mga studyante ko. Ngayon umiiyak ka? Anong gusto mong isipin ng mga estudyante ko ha? Ilang beses ko ba kailangan sabihin sa yong tigilan mo ang pagpunta dito? Tigilan mo ang pangungulit sa akin. Bakit ba di ka nakakaintindi?"

Huminga ako ng malalim, malakas ang kalabog ng dibdib ko. Pinagmasdan ko ang mga taong nanonood sa akin. Ngumiti ako bilang pagsalubong sa mga tingin nila "Here we are. Every student may have a different situation. Every student and teacher give their best to become the best, or the better?" Inilibot ko ang paningin ko sa mga estudyanteng katulad ko na suot ang kani-kanilang mga toga.

Habang nagtuturo ang teacher, bulong niya sa sarili: "Ang kyut mo talaga, Marky. Sana ligawan mo na lang ako para 'di ko na mapakialaman si Kuya at ang gf niyang nagliliyab ang kiffy," sabi niya habang pilit na tinatakpan ang ngiting hindi mawala-wala. "Class, get one-half sheet of pad paper dahil may surprise quiz tayo sa Math!" boses ng guro na parang sirang plaka ng kapalaran.

Two birds in one stone, 'ika nga sa kasabihan. "Guys, listen!" malakas na tawag pansin ng aming teacher. Lahat naman kami ay tumahimik at natuon ang atensiyon sa teacher naming nakatayo sa harapan ng chalk board. "I'm proud of you, guys. Pinatunayan lamang ninyo na kapag seryoso kayo sa pag-aaral ay makakaya ninyo na hindi mapunta sa bottom list. And I hope all of you can keep up the good work. Congratulations to all of us!" "Teacher! Ibig bang sabihin nito ay kasama kami sa camping ng class 12?" malakas ang boses na tanong ni Peter. Na sinegundahan naman ng iba pa naming mga kaklase.