Short Quotes For Students From Teachers Novels & Stories

Pabulong na sabi ni Tanch kaya napatawa ako at tumango tango. Nagsimula na ang klase. Nakikinig lang kami kasi puro discussion lang naman at may surprise quiz pero nasagutan ko naman lahat. Nakangiti kong pinasa sa teacher ang papel na sinagutan ko. Studyante na ulit ako. Mahirap pero masaya kasing mag aral. Ito din ang sinabi ni Kuya sa akin, mahalaga ang merong kaalaman kasi iyon lang ang kayamanan na madadala ko habang buhay.

Agad naman silang tumahimik nang magsimula na akong mag discuss. ******* Napamahal na sa akin ang ang mga estudyante ko. Madali lang kasi talaga akong ma-attached sa isang tao. And I don't know if this is considered as my strength or weakness. Basta't ang alam ko lang, totoo akong magmahal. I love and care for my students like my own children. Kaya concern ako sa kanila at ayaw kong nasasaktan sila. Everytime na makikita ko ang sinuman sa kanila na hindi okay, agad ko namang kinakausap at inaalam kung anong problema. Ganito naman talaga ako noon pa, kaya no question na mahal ako ng mga naging estudyante ko at kahit karamihan na sa kanila ay nagsipagtapos na ng Junior High School, pero never

"If you have a talent, you have to show it. Be proud and make everyone be proud of you! Kaya kayo, don't be afraid. Kung kaya ng iba, kaya niyo rin." We all nodded because of what our adviser says. Umupo ako sa upuan ko at nag-start na kami ng klase. Walang masyadong ginawa dahil sa puro discussion lang. Next week ay long test na namin dahil after that week, exam na namin. Kailangang magsunog ng kilay para makapasa sa 1st quarterly exam. I have to do well. I mean, maayos naman ang grades ko. Nag-aral ako ng mabuti at alam ko na papasa ako this sem.

Nagpatuloy na lang ako sa paglalakad papasok ng classroom namim hanggang sa isang pamilyar na mukha ang aking nakasalubong na kausap ng teacher namin. Napahinto ako sa paglalakad. Nagtama ang aming paningin ni Shonee. Nakatitig siya sa akin habang kinakausap siya ng adviser namin. "Goodluck sa bago mong lilipatan na school shonee. Mamimiss ka namin." Ito ang sabi ng adviser namin.

masayang bati niya, habang may nakapaskil na ngiti sa kanyang labi. She need to pretend that everything is okay. Ayaw ni Hadassa na maapektuhan no’n ang pagtuturo niya, isa pa ayaw niya ring idamay ang nga estudyante sa personal niyang buhay. “Good morning, teacher! We missed you!” sabay-sabay na bati ng mga ito. “Aba naman, at talagang na-miss ako ng mga batang ang gugwapo at ang gaganda!” papuri niya.

Napangiti ako at binasa ang nakasulat roon gamit ang sulat kamay ni senyorito. "How's the first day of school our future RN? Is it fun? Are you still scared? Just believe in yourself, baby, and don't be too hard on your self, okay? You will get there soon! Goodluck on your second day. I love you always! Have fun at school and eat the chocolates! Researchers says it can boost your energy and improve brain function."

Sa taglay na kalakihan nitong puno ay talagang malamig sa ilalim nito. May kasabihan pa nga daw na kung sino ang kauna unahang lalakeng tutulak sayo dito sa duyan ay malaki ang chance na siya din ang makakatuloyan mo. Tinatawag kasi itong Tree of hope, Kesyo daw lahat ng students na depress sa mga studies nila ay dito pumupunta. Pati nga ang mga teachers na depress din sa students nila ay dito pumupunta. "Hi?" Tumingin ako sa likod ko nang may nagsalita. "Are you, Ate Adrienne?" Lumapit pa siya sakin at may binigay na papel.

"You know baby girl, I love to hear what you've going to say but, Nico's right. You know naman na mainit ang mata sa atin ng mga head teachers... I'm sorry, baby." "Wow Kayle? Kailan ka pa naging conscious sa grades mo? Ano na nangyari sa motto natin na 'Grade is just a number, and it will never define your future'?" "Baby girl, kailangan natin makapasa this quarter remember? We need to sit on our class para makahabol sa previous lessons natin or else ligwak ganern tayo. Lalong-lalo na si lolo mo Nico kaya g na g 'yan umalis, eh. Naiintindihan mo naman, hindi ba?"

Hindi ko po kayang magsalita… Narinig kong napabuntong-hininga naman si teacher. “You are a good student, Antonnia. I know you have not seen it yet but I am seeing so much potentials in you. Kailangan mo lang maniwala sa kakayahan at sarili mo. What you did to Jayjay was not good but I know you wouldn’t do it again. Naniniwala pa rin akong mabuti kang estudyante at bata.”

tumaas pa ang kilay nya, “I don’t want you to date or talk to boys while studying? They are distraction from you, do you understand?” Pinigilan ko ang tawa ko dahil sa sinabi niya, “Bossing naman! Ang babata ng mga estudyante don, baka nga teacher na ang kaedad ko don, at hindi kaklase ka, tsaka chill ka lang, binigyan mo ko ng chance mag aral ulit, hinding hindi ko sasayangin yon, minsan lang dumating to, kaya bakit ko ipagpapalit sa ganon kasimpleng bagay?” “Good, I’m trusting your words,”