Novel & Cerita Short Story Filipino Tagalog

dugtong ko pa. “Then you should have slowed down! Orange means slow down.” “Talaga? Ang alam ko kasi, dito sa Pilipinas, ‘go faster’ ang ibig sabihin ng orange.” Enrique tried to relax himself by massaging his temple. “Can you just do me a favor and turn left when you reach the next circle. Nagugutom ako, may barbecue house do’n,” he said calmly and tired. “On it,” I obliged. *************

sabi ni Chillet dahilan para bumalik siya sa reyalidad. "Kanina pa ko nag kwe-kwento rito. Tapos hindi ka pala nakikinig?" sabi nito at umisnob sa kaniya. Nagsorry naman siya at nagsimulang makinig sa kwento ng kaibigan. Maya-maya lang ay nagsimula na silang mag practice ng roleplay. Siya kasi ang ginawang bida kaya naman marami ang POV niya. Balak pa siya gawing narrator subalit nag suggest si Chillet kaya naman ito ang naging narrator.

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

KABANATA 22 HUMIGOP ako nang isang malalim na hininga, bago ako nagdesisyong pumasok sa isang silid na nagsisilbing hintayan ng mga taong gustong bisitahin ang mga ka-anak nilang nasa kulungan. Ito ‘yung lugar na sinasabi nilang para sa mga taong makasalanan.

I shrugged and followed him. +++ "Gaano na kayo katagal magkakilala ni Terrence?" tanong ko bago sumubo ng kanin na may kasamang baboy. We ate to a restaurant serving Filipino cuisine. I ordered sinigang and some vegies. Inabot nito ang basong may iced tea at uminom roon. "We... met because he's a cousin of C. Sinama siya sa swimming namin." Nakita kong parang natulala siya ulit kaya napakunot ang noo ko. What is he thinking? He kept on acting... strange.

Tumango-tango ang Mama Cecille niya. “Sandali lang,” pagkasabi ay pumasok itong sandali sa kwarto nito saka pagkatapos ay bumalik rin naman agad. “hindi ko na binalutan,” sabay abot sa kanya ng isang paperbag ng kilalang mall. Nakaramdam ng matinding excitement si Lana kaya nagmamadali niyang inilabas mula sa paperbag ang laman niyon. At iyon nalang ang kaniyang pagkagulat.

tanong niya sabay kagat sa manok na kinakain. Humagalpak naman ako ng tawa, buti na lang at kaunti lang ang tao rito kaya hindi nakkaahiya 'yong malakas kong tawa. "Why are you laughing? Mama naman! I'm just telling the truth! Halos lahat ng taga poblacion natutuwa kapag nakikita ako dahil ang gwapo ko raw. Eh, kanino pa ba ako magmamana? Edi sa iyo and kay papa!" paliwanag niya.

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

Nag-angat naman ito ng tingin saka tumango. Ngumiti naman ako sa galak saka mabilis na umayos ng upo na parang bata na babasahan ng kwento ng magulang, bago matulog. "Ang dami mo kasing favorite dati. Tulad na lamang ng Filipino style spaghetti, egg tart, nilagang baboy, sinigang, tinola, adobo, fruit salad, sa prutas naman favorite mo ang apple, orange, at grapes. Favorite mo rin ang kutsinta at kahit anong luto sa kamoteng Kahoy"

“Talaga?” “Yup, in the Philippines. May batang tumulong sa akin noon na bumili ng kape rin sa isang stall sa Pinas, kaya…naalala kita sa kanya.” Kwento niya, “Am I madaldal?” Napakamot siya sa kanyang batok. Nakatingin lang ako sa kanya. May inaalala lang. Para kasing may ganyang eksena rin na nangyari sa akin noon. Pero baka hindi naman.