Short Tagalog Quotes About Life Lessons Novels & Stories

Akala mo kung sinong may malaking katawan, e tinalo pa nga kapayatan ng mga malnourished! "At ikaw, payatot na Attorney! Gwapo ka lang pero hindi ka macho! Kapag ako talaga nakahanap ng matitirhan, who you ka sa'kin! Adios!" Padabog akong umalis sa harap ng gate nila at naglakad kahit nakapaa. May araw ka rin sa'kin, payatot!

Tumagos sa puso ko ang mga binitawan niyang salita. Hindi ba niya alam na walang halaga ang pera na sinasabi niya kumpara sa buhay ko? Life is priceless. Hindi mo ito mabibili kung saan-saan kahit marami kang pera. "Oh, bakit hindi ka makapagsalita? Naputol na ba ang dila mo? Huwag kang mag-alala dahil ibibigay ko pa rin naman sa iyo ang rewards na makukuha mo kahit mo deserve," sabi niya at ngumiti sa akin na may halong insulto.

"Ha? huwag na noh" "Bakit? sino magbubukas sayo ng pinto? may susi ka ba?" pamimilosopo ko kung nasa tamang wisyo pa ako ngayon panigurado akong ganito sasabihin ko "Hintayin kita sa may pinto" "Ha? huwag na noh" "Edi huwag" tapos may pafollow up pa na banat ng "Bahala ka sa buhay mo"

tumatawa niyang pahayag. "Hindi ka pa rin nagbabago. Mahilig ka pa rin mag-joke," I remarked. Lumapad ang ngiti niya. Kanina ko pa napapansin na di niya ginagalaw ang pagkain niya. "Life is cruel, isn't it?" Kung ganoon kabilis lumambot ang mukha niya ay ganoon kabilis din tumigas. "Taking away the people we love when we least expect it," patuloy niya. Huminto siya para tingnan ako sa malapitan pero biglang pumait ang tyan ko at nawalan ako ng gana kumain.

Hindi ko nga lubos akalain na darating ang araw na 'to, na muli kaming magkikita kita at magkakapatawaran pa. I'm so thankful that Geleen, admits her mistakes in the past. And the most importantly is she learned from it. Nalaman niya ring hindi lahat ng gusto mo ay pwedeng mong makuha in just one snap. Hello! Miski naman ako, ang dami kung pinag daanang masasakit na bagay na nangyari muna sa buhay ko bago ko nakamtan ang lahat ng tinamasa ko ngayon. At isa pa ika nga ng lahat our life is too short, kaya sabi rin nila gawin mong makabuluhan ang buhay mo dito sa mundong ibabaw, para wala kang pagsisihan sa pag tanda mo. At maging nakakatawang ala-ala na lamang ang lahat sa pag lipas ng panahon

Nagsitawanan naman silang lahat Pangit naman po kasi kung treat ko kayo sa Jollibee. Mas maganda po kung pati ang pamilya ninyo ay mabusog sa inyong pasalubong. “Napakabait mo hija kaya alam namin na mas malayo pa ang iyong mararating."...si tatay Ramon “Nga pala guys nakapasa si Lessery sa kanyang board exam. Certified senior high teacher na siya kaya double treat iyang natatanggap nyo mula sa kanya.”

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

"It's alright, don't thank me. You've been thanking me hundred time already. I will only ask you one thing, go on with your life." Nanatili akong tahimik at nakatitig sa kanyang mga mata. "Life has so much to offer. Kung nasaktan ka man ngayon, ayos lang, that's part of growing up. Life lessons that we need to learn so that you''l be able to move forward and continue living. You're smart, I know in time you'll be successful and all these ruckus, you will just laugh at it."

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Kitang-kita nya ang lungkot sa mga mata nito at ang patuloy na pag-agos ng luha. "Now, listen to me, Ate. Gawin mo ang pagpapalaya sa sarili mo, hindi para sa amin kung hindi para sa sarili mo. You deserve to be happy. Hindi mo naman kailangan ibigay ang buong tiwala mo. Kailangan mo lang sila patuluyin. Kung mananatili sila, okay, kung aalis ayos lang. That's the real meaning of life, people come and go, some teach us a lesson while some will walk with us till our last journey. Nasa atin lang iyon kung saan natin sila ilalagay," mahabang pahayag ni Samuel. Muli siyang niyakap ng kambal habang patuloy naman siya umiyak sa bisig ng mga ito.