Short Tagalog Quotes About Life Lessons นิยาย & เรื่องราว

Siya naman ang nakaramdam nun dahil sa mga ipinakita nitong kabaitan. “Don't cry,” he softly said and she looked up at him. Biglaan ang pag-iwas nito ng tingin, “Everything really comes to an end and we all learn some lessons in life. Sa sitwasyon nating dalawa, ang natutunan ko ay hindi pala ako basta-basta nagtitiwala sa sinasabi ng tao kahit na gaano pa siya kaganda at gaano ako ka-attracted sa kanya.”

muli ay nagsalita na naman siya. "Life is just too short, kaya naman ipagpasalamat natin ang bawat araw na sumisikat let's be grateful for all the blessing. Mahalin natin ang nanay, tatay, kapatid, kaibigan, kaklase at maging mga kaaway natin. Makuntento tayo sa kung ano'ng nasa atin lamang. 'Wag na'wag manglalamang sa iba, magbibigay kung kinakailangan. . . At higit sa lahat, mahalin natin ang mga taong nasa paligid natin."

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

pagpapakilala ko. “What is your motto in life?” tanong ni Ma’am. Motto? Wala akong alam sa motto motto na ‘yan! “What the f*ck!” mahinang mura ko. “Ah... my motto in life is…” huminto ako saglit para makapag-isip ng sasabihin. Nang may naisip na ako ay saka pa lang ako nagsalita. “Life is too short, don’t make it even shorter,” sagot ko.

Isang bagay na kayang baguhin ang lahat. --- Biglang nagsalita si Alexander. --- "Kapag natapos ito..." --- Napalingon siya rito. --- "...I'm not letting you go." --- Nanlaki ang kanyang mga mata. --- "What?" --- Tumingin si Alexander sa kalsada. Ngunit halatang seryoso ito. --- "Life is too short." Mahina nitong sabi. --- "I spent years running from what I feel."

"You're a fighter, baby. Look at everything you've overcome. Lahat na iyan nalampasan mo." Hindi ko naman mapigilan ang luha ko. Ang dami na dumaan sa buhay ko. Ngayon lang lumuwag ang pakiramdam ko. Gusto ko lang ilabas ng lahat na emosoy na nararamdaman ko. Tama nga ang kasabihan. Life is short. Break the rules. Love truly. And never regret anything, ang lahat na nangyari sa buhay ko ay isang ala-ala kung bakit patuloy pa rin ako lumalaban.

Minsan din pala mabuti ding makinig sa pananaw ng ibang tao patungkol sa buhay at kung ano ano pa dito sa mundo. I have realized my billions are worthless to the brilliant ideas of this poor man doing cleaning for a living.Totoo nga naman life is so short and we have to make every minute of every day worth to cherish and to live for with happiness and forgiveness in our hearts and minds. "Mahirap kasi ang hinog sa pilit pre, hayaan mo munang gumaling sa pag-usbong at aani din iyan ng kapatawaran," dagdag pa nito bago tumayo at bumalik na sa paglilinis.

-- Masyadong mabilis ang mga nagdaang araw at ito ngayon ay balik skwela nanaman kami. Medyo magaan na rin sa akin ang ilang araw na pagpasok ko uli sa school lalo na nang kumalat ang issue na mas mayaman daw ako kesa kay Mia, and that made me realize that life status matters. Kung mahirap ka masyadong mababa ang tingin nila sayo. Pero pag may pera ka tinitingala ka. Nakakashit isipin right? Kung ako ang papapiliin mas gugustohin kong mamuhay bilang simpleng tao lamang. Money can't buy permanent happiness. May kaibigan ka nga puro lang naman kaplastikan.

It was painful but I guess death is a part of life. Tumayo ako at ngumiti. "Ma, Pa, anak ko. Kung nasaan man kayo ngayon sana masaya kayo. Masakit man para sa akin na wala na kayo, pero napagtanto ko na may rason ang pagkawala ninyo. At simula ngayon ay tatanggapin ko na po talaga na wala na kayo, but your memories will remain forever. I promise I will be stronger this time."

Lasing na ito ngunit talaga nga namang magagawa ka ring lasingin sa pamamagitan lang ng kanyang mga kataga. “You know what? I’m fucking okay, ayos na ako e. Maayos na ‘yong buhay ko, hindi man ganoon kasaya pero masaya na ako. Kontento na, but you came back, Hindi ko nanaman magawang makuntento. Mahal na naman kita,” Pulang-pula ang mukha niya ang habang sinasabi ang mga katagang ‘yon. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso. Alam kong lasing na talaga ito. Hindi ko alam kung para sa akin ba ang mga katagang ‘yon.