Sinapupunan の小説・ストーリー

Isa isang binuklat ang mga pagkain roon Mayroong sinangag, tocino at sunny side up na egg. Meron ding wheat bread, peanut butter and cheese may kape, chocolate at gatas. Nilingon niya si Lupe. " Lupe!" tawag niya rito at bahagya pa itong nagulat.

Napangiti si Serene nang marinig niya ang boses ng anak kaya napatingin siya rito at kaagad na kinandong ang anak habang si Yohan naman ay naupo sa bakanteng upuan sa tabi niya. "Oh what did you buy with Uncle Yohan?" she asked sweetly. "It's a pompompulin candy, mommy!" Masayang wika ni Saira. "Wow, share with Uncle Yohan, okay?" malambing na usal nito. Mabilis na tumango si Saira at saka sinimulan ng kainin ang binili ni Yohan para rito. Mahinang natawa si Yohan. "Akala ko kung anong 'pompompulin' eh, pompompurin pala ang sabi niya."

Is that okay, your Highness? "Of course! Wait." Sinimulan niyang maghalughog ng manok sa malaking refrigerator at agad naman siyang nakakita. Inayos na muna niya ang mga gagamiting sangkap bago sinimulang lutuin ang adobo at seryoso namang nanood ang mga ito. "Delicioso!" sabay na sabi ng mga ito nang matikman ang niluto niyang adobo. "Thank you! By the way, what is your name?"

"PASULONGKAD...NA!!" "Kaliwa,kaliwa,kaliwa,kanan,kaliwa,kaliwa,kaliwa,kaliwa,kanan, kaliwa." "PUSH UP NOEL IN 100 TIMES!!!MALI ANG PAA MO!!NAUUNA ANG KANAN SA KALIWA!!" "Pero?" "PUSH UP IN 150 TIMES!!" "Hah?"

jaq ass: gege par kitakits mamayang 9 "Tangina talaga ng mga 'to..." mahina kong sambit. utak sebo: MGA KUPAL KAYO!! ANDITO NA AKO SA WAITING SHED MGA HAYUP KAYO!! KATABI KO RITO 'YONG NAGBEBENTA NG TINAPAY!!! nico nico nii: Maniwala? Ikaw? Lul! duda ako sa'yo tanga! utak sebo: Kingina! Lahat ng tao nagbabago lalo na kapag gipit!

“Wow!” Namangha si Sabrina nang makita ang puno na noo’y naging karamay niya sa halos lahat ng pagkakataon. Isa itong puno ng Banaba na tawag ng iba ay cherry blossoms ng bansa oras na ito ay mamulaklak. May health benefits din ito kaya inalagaan ito ng paaralan. Hindi akalain ni Sabrina na magpahanggang sa oras na iyon ay nandoon pa rin ang puno.

Bang! Biglang bumukas ang pinto. “Holy crap!”

"Oooohhhh! Sh*t... ang sikip mo, honey..." Habang sinasabi niya 'yon, pilit niyang pinapasok ang kabuuan niya sa akin. Napasinghap ako—may napunit sa akin, masakit, sobrang sakit. Napaluha ako… pero kasunod ng sakit, unti-unting sumingit ang ligaya… ang sarap... hanggang sa tuluyan na akong lamunin ng init at pagnanasa. "Darvey… sobrang sarap ng ginagawa mo... hinding-hindi ko 'to makakalimutan... mahal na mahal kita…"

Ashton "Fvck! I can't believe this." Sambit ni Zuck at padabog na umupo sa upuan, kanina pa nito ipinapakita sa akin ang kanyang pagkadisgusto na kasama niya ako ngayon dito at kanina pa ako nagpipigil na barilin ito sa bibig para matigil na ang pagrereklamo nito. Akmang uupo na ako sa aking upuan nang biglang ilagay ni Zuck ang kanyang bag sa aking upuan dahilan para mapatigil ako.

Sa dami ng beses niyang muntik na siyang sumuko, bakit ngayon pa siya babagalan ng tadhana? Habang naghihintay ng update, minabuti ni John na huminto sa isang park. May kaunting saging at cookies siyang binili mula sa bakery—mga produkto raw na si Fortuna ang gumagawa. Dahan-dahan niyang binuksan ang maliit na box ng banana muffins. Kumuha siya ng isa. Tinikman.