Sino Ako Oliver Novels & Stories

Sa thread, ang pangalan ni Oliver ay pinalitan ng OL, ngunit alam ng lahat sa bilog na palaging tinatawag ni Oliver ang kanyang sarili na Little Oli, kaya OL ang abbreviation ng kanyang pangalan. "Si OL ay kumuha ng ilang mga eksena sa mga nakaraang taon at naramdaman na siya ay sobrang sikat, ngunit sa katotohanan, ang kanyang mga kasanayan sa pag-arte ay katamtaman. Nakaipon lamang siya ng isang grupo ng mga tagahanga sa pamamagitan ng pag-asa sa mga tsismis sa babaeng lead."

"Hi, Mr. Tan. Hinahanap mo ba ako?" Napatingin si Oliver sa kanya at bahagyang kumunot ang noo, umakto na parang hindi niya kilala kung sino ba ang babaeng kaharap niya. "Excuse me, nakaharang ka sa daan." Malamig na sabi ni Oliver.

Baka nga sa susunod na araw, linggo, buwan o taon ay bihira na lang din silang magkikita. "Oliver ang pangalan niya," wala sa loob niyang sabi. Sigurado naman kasing si Oliver ang tinutukoy nito. Ayaw man niyang manggamit ng ibang tao pero tama rin si Oliver ng sabihin nitong magagamit niya ito pananggalang kay GB. "Damn!" bulalas ni GB.

Easy lang naman kasi kay Oliver dahil anak ito ng billionaire at nang mismong boss ng organisasyon nila. Na isip ni Bryce na mabuti na lamang siya ay walang girlfriend, wala siyang iisipin na magagalit sa kanya kapag 'di siya naka pag update. Lalo na napakahirap pala ng signal sa lugar na ito. "Napansin mo ba padami ng padami ang pumupunta dito?" tumingin naman si Oliver sa tinutukoy ni Bryce. May paparating kasi na malaking bangka at may sakay itong mga turista.

234. “You guys!” Biglang nagbago ang mukha ni Oliver. Si Saolo naman ay halatang nahihiya. After all, si Oliver ang kaisa-isa niyang anak. Galit niyang sabi, “Aren’t you going too far?! Anong mabuti ang maidudulot kung kumalat ‘to sa iba?”

Nagpsya na din akong tuluyan nang i-off ang computer na nasa harapan ko. "Amery, thanks God at naabutan kita" narinig ko ng isang masayahing boses. Wala sa sariling napaangat ako ng tingin at kaagad na gumuhit ang matamis na ngiti sa labi ko nang sumalubong sa paningin ko si Oliver. Yes, si Oliver nga. Ang isa sa mga kaibigan ni Christopher na nagligtas sa amin noon sa gubat. Ilang linggo din itong nawala dahil balita ko, bumyahe ito patungo sa Amerika.

Napatingin ako kay Gavril na nakatingin lang din kay Amanda at parang may malalim na iniisip. “Gavril, sino ba ang lalaking ‘yon?” tanong ko sa kanya. Gavril took a deep a breath and faced me. Kita ko ang pagkabahala sa mukha niya. “He is Oliver, our second top in class. He never had a chance to place rank 1 because of Amanda. Palaging rank 2 si Oliver, and I guess because of this, Amanda will lose everything.” kwento ni Gavril.

Bahagya akong sumilip para tignan kung sino ang nagsalita. Ganoon na lang ang panlalaki ng aking mga mata nang makilala kung sino ‘yon. The woman standing in front of Mr. Oliver was none other than… “Catarina…” Pagbati ni Oliver sa dalaga. “I need your help at these crucial times.” “Magsasara na ako.” “Mr. A wanted you to doll her up.” Napasinghap ako nang bigla akong hinila ni Sir Oliver sa harap ng babaeng kausap niya.

Naikuyom ko naman ang kamao ko at pumasok sa isipan ko si Ciela. "Lagot na ako! Saan kana ba kasi Ciela??" Parang nawalan ng pag-asang tanong ko sa loob loob ko. Talaga determinado magkaroon ng taga pagmana ang mga Del Fuego kaya kailangan sa lalong madaling panahon makita ko na si Ciela. Hindi ko pwedeng gamitin lagi ang rason na masama ang pakiramdam ko or may sakit ako. Kilala ko si Oliver. Matalino itong tao kaya nga naturingan itong isa sa pinakamatalinong business tycoon ng bansa dahil sa katalinohan na taglay nito pagdating sa negosyo.

Halata namang nananadya lang ito. Saka lang nakahinga nang maluwag si Oliver nang makaalis siya. “This is the hardest task I’ve ever encountered, sorry huntress…” bulong ni Oliver sabay iling.