Sino Si Crisostomo Ibarra Novels & Stories

baka mas malalim na ang pagkakalubog ko kaysa inaakala ko. Tahimik ang loob ng sasakyan habang binabaybay namin ang madilim na kalsada. Katabi ko siya. Si Crisanto Olivio Justo. Isang pangalan na sapat na para patahimikin ang buong silid. Kilala siya bilang makapangyarihan, malamig, at walang awang lalaki na kayang pabagsakin ang kahit sino sa isang utos lamang. Sa likod ng mamahaling suit at seryosong mukha ay nakatago ang isang mundong puno ng dugo, lihim, at kapangyarihan. Marami ang natatakot sa kanya, at mas marami ang gustong pabagsakin siya. Ngunit sa kabila ng lahat, may kakaibang bagay sa kanyang mga mata—parang may sakit na matagal nang kinikimkim. Isang lalaking mapanganib mahalin

"Ganun mo kabilis kakaimutan si Berting gaga ka? head over heals in love ka sa torpeng iyon?" "Ah di naman ganun kabilis yun, kilala ko ang sarili ko ma in love diba nga tanga tangahan at loyal ang peg ko. Ang kaso nga diba nilaplap na ako ng iba. Sa tingin mo matatanggap pa ako ni Manong Berting na apo ni Maria Clara at Crisostomo Ibarra aber?" sabi ng dalaga.

NAG-IBA ang ekspresyon sa mukha ni Don Ybarro. Nawalan iyon ng emosyon, malamig ang mga matang bumaling ang tingin kay Crixzus. “Hindi mo ba kayang ipagpaliban ang iyong nais sabihin, De La Croix? Nakikita mo naman na ipinagdidiwang pa namin ang muling pagkakabuo ng pamilya namin, ’di ba?”

“Bakit ka ba nagmamadali? Pagkatapos nito’y may susunod tayong pupuntahan.” “Para saan? Para ipamukha mo sa bawat isang taong naririto na isa akong kahiya-hiyang babae, tama?” nanunuyang sagot ko na ikinangisi lang ni Alvaro. Siya ring pagpasok ng isang lalaking nakasuot ng pulang abrigo at may hawak na itim na maleta, pagkaupo nito ay agad niya akong hinarap nang may ngiti sa labi. “Señorita, nagagalak akong makita ka. Ako nga pala si Crisanto Martin, matalik na kaibigan ni Alvaro.”

humahagulgol na tanong ni Iris. “O-oo, okay ako, hija. Papapuntahin ko si Cris diyan ha. Makikita rin si Alexander. Lakasan mo ang loob mo,” nangingilid ang luha ni Doña Conchita, kasabay ng panginginig at panlalambot ng tuhod nito, pero pilit siyang nagpapakatatag. “Pero—Mommy—baka hindi na siya—”

"Crisanto! Babarilin tayo!" Kumalat ang mas matinding takot sa aking katawan. Para akong kinuryente sa kaisipang si Crisanto ang unang matatamaan dahil siya ang tinututukan. Isa pa ay bumagal kami dahil buhat niya ako. "Ibaba mo na ako. Tayo'y bumabagal lamang!" nanginginig at naiiyak kong sambit. "Sugat sugat na ang iyong binti, binibini. At marahil ang iyong talampakan rin. Hindi ko iyon mahahayaan."

“Masyadong mabigat ang tungkulin ng isang CEO. Mabuti pa sa pag-aartista—ang poproblemahin ko lang ay ang pagod sa trabaho ko!” Si Luigi Ibarra, na nakasuot pa ng casual na damit mula sa rehearsal niya sa studio, ay nakatayo sa gitna ng sala, ang mga kamay ay nasa magkabilang gilid, mahigpit ang pagkakakuyom. Sa harap niya ay ang kanyang ama, si Sergio Ibarra, ang makapangyarihan at kilalang negosyante. Nakatayo rin ito at ang kanang kamay ay mahigpit na hawak ang isang baso ng alak. “Lahat ng meron tayo—lahat ng kayamanan, ang pangalan ng mga Ibarra—nasa balikat mo! Hindi mo ba naiintindihan na ikaw ang nag-iisang tagapagmana ko?”

Creed informed as he scrolled through his computer. Shoot-to-kill. Unang-una ang pangalan ko. Pero mas kinatakot ko ang ikalawa. Rigella Crisostomo. Halos manghina ako. “Putangina,” mura ni Creed, “talagang siraan na ng pagkakaibigan, ah? Puwes, mabulok siya mag-isa. Mukha naman talaga siyang homo erectus, brad.” “We should prepare ourselves,” seryosong sinabi ni Xyleus.

Dahil sa sobrang kabaitan niya ay naging cold siya sa mga tao dahil na rin sa kaniyang mga naranasan na pambobola at pang-aalaska na hindi niya kinaya. Ang sarap mong ikulong at ipakain kay Lolong kaso wala na siya at sumakabilang-buhay na kaya gagawin na lang kitang katulong para maturuan mo akong mag-selfie at ipagluto ako ng bagoong. Hope Crisostomo, 18 Half Human, Half Lamb Special Abilities: •ginagamit niya ang kaniyang balahibo bilang depensa upang ikaw ay mabahing

Nagsalubong ang makakapal na kilay ng binata. “Ako ang gaganap na Crisostomo Ibarra,” paglilinaw nito sa sinabi. Natilihan siya sa narinig. Kung totoo ang sinasabi ni JV, ibig sabihin magnobyo ang role nilang dalawa sa play. At dahil doon ay hindi maiiwasan ang yakapan at kung sakali... Oh please huwag naman! “Matanong ko lang, may background ka ba sa pag-arte?” mayamaya iyon ang narinig niyang tinuran ng kasama.