Sino Si Padre Irene นิยาย & เรื่องราว

Hindi naman sa nangrereklamo siya minsan lang ay nakakapraning ang swing mood ng mga ito pero ikinagigigil naman niya iyon lao na kay Irene dahil sa oras naman na malambing na niya ito ay aabot naman sa langit ang kaligayahan niya. "Tama, oo nga maganda ngang pakinggan ang Rendon Saavedra at final na yun na ang pangalan ng anak ko" sabi ini Irene. Parang naistatwa ang lahat sa hindi inaasahang banaty na iyon ng nananahimik na si Irene.

tukoy nito sa babaing kaulayaw niya. "I-I-Irene, dad. Her name is Irene." Nag-imbento na lang siya ng pangalan. "Irene, huh! Then, where is she?" "Dad--" "Marry her!" Bumilog ang bibig niya. Seryoso ba ang ama niya. Tinamaan ka ng magaling, Aedam! Magkakaroon ka ng asawa nang wala s oras. "Dad, we're having fun--"

nagulat ako ng makita si Tita Irene dito, she's the most busy woman i have known dahil narin sa kabi-kabilang opening ng shops niya. "Your dad calls me and said na samahan at tulungan kita mamili for your wedding dress, syempre this is my shop so i know what's best for you." Niyakap ko si Tita Irene, tita irene was my ideal wife for my dad, ang kaso lang masyadong faithful si Daddy kay mommy kahit na sumakabilang buhay na kaya ayun hanggang friends lang talaga si Tita Irene at Dad. Well I'm happy for her na coz she found her happiness.

Iyon ang kanyang kaparusahan. Mas gusto ni Ernie si Father Ted kaysa kay Father Benedict. Si Father Ted kasi mahilig din sa mga games na nilalaro din niya sa cellphone at madalas madaling hingian ng solicit kapag may pa-liga ng basketball ang barangay. At kapag hindi rin ito masyadong busy, inaaya niya rin silang mga sakristan na kumain sa turo-turo o kaya sa hamburger stand na may kasama pang panulak.

“S-Sino ka?” Idinipa nito ang mga braso, animo'y nasasabik na yakapin siya. Namumula ang mga mata na may luhang nagbabadyang tumulo at tuluyan nang umagos ang luha nang sambitin nito ang hindi niya inaasahang salita. “Giovanni Silvestre, I’m your father . . .”

"Shannon? Sino po iyon?" Lumamlam ang mga mata niya. Paniguradong masasaktan ang anak niya sa sasabihin pero mas mabuti nang may alam ito para hindi na naman madulas ang dila katulad kanina. "Yung magandang babae na kasama natin, Shannon ang pangalan niya. Con, hindi siya kapatid ng daddy mo. Fiancee niya ito. Alam mo ba ang Fiancee? Ito ang babaeng handa nang makasal. Anak, ikakasal na ang daddy mo sa kanya. Kaya kahit na saang banda man tingnan, tayong dalawa ang masama sa tingin ng lahat."

saad ko sabay irap sa kaniya. Narinig ko ang boses ni Mom kaya naman agad akong tumalikod at humarap sa paparating kong ina. “Sandro, it’s nice seeing you here. Hindi ko akalaing napadalaw rito ang Congressman ng unang distrito.” Ngumiti si Sandro kay Mom saka ito b****o. “Ah, yes po Tita Irene. Hindi po kasi nagrereply si Ira sa text at hindi rin po niya sinasagot ang mga tawag ko. Kaya nagdesisyon po akong sunduin na lang siya rito.”

“Mom, ilang beses na ba kitang sinasabi? Tinatawag ni Marco si Irina na ‘cousin’—parang ‘pinsan ng Tita!’” Nabigla si Jenina. Sa wakas, naunawaan niya. Lubos niyang nakaligtaan. Si Irina pala ang anak ni Irene. Matapos makatakas noon, nagpakasal si Irene at nagkaanak kay Irina. Lumaki si Irina sa kabundukan, huminto sa unibersidad, at sa halip na magtayo ng maayos na kinabukasan, nagpakalutang-lutang sa buhay hanggang sa mahatulan siya at makulong.

Iyon ay dahil palagi silang magkahawak ng kamay. "Irene, ako si Avery Tate, ang iyong ina. Siya si Elliot Foster, ang iyong ama. Matagal ka na naming hinahanap, ngunit hindi ka namin mahanap. Hindi namin alam kung nasaan ka. Hindi ka lang namin mahanap kahit anong gawin namin. Buti na lang at bumalik ka sa pagkakataong ito. Kung hindi ka bumalik, natatakot kaming hindi ka na namin mahanap habang buhay." Binitawan ni Avery ang kamay ni Elliot at hinawakan ng dalawang kamay ang kamay ni Irene. "Pumasok ka! Masyadong maaraw sa labas."

hinihingal na wika ni father. Hanggang sa makita kong halos mawalan ng hininga si Bernard na nakakapit sa bench. Panay ang pagpupumiglas niya habang sagad na sagad ang ari ni father sa kanya. "Ggwwwaaarrrrkkkk!" Nang hugutin iyon ni father ay panay ang pag-ubo ni Bernard. Hanggang sa pasabunot na hinila ni Padre Tiago si Bernard sa aisle ng simbahan at saka siya pinaluhod doon.