Sinungaling Quotes Novels & Stories

Nasa intersection sila, pulang ilaw. Hindi ito agad sumagot. Parang pinipili ang bawat salita. “Hindi ko alam,” sagot niya. “Pero every time I see you… parang may bumabalik.” “Bumabalik?” “Yung pagkatao kong nawala.” Tumahimik si Alyana. Parang may tumusok sa puso niya.

Lumabi naman ito sa sinabi niya at ikinumpas ang kamay sa ere saka umiling-iling. "Ikaw naman , apaka-judgmental. Huyyy, sariling qoutes ko kaya yon noh. Wag ka ngang epal dyan. Palibhasa kasi hindi ka marunong gumawa ng sarili mong qoutes." Paglalabi nito na nginitian niya naman ng may panunukso.

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

"Hindi ba't madalas na ang kapag nagsasalita ang lasing ay pawang katotohanan?" "Ang totoo lang ay lumalabas kapag hindi pa tunay na lasing ang isang tao at lakas ng loob dahil sa alak. Totoo akong lasing kagabi, kaya hindi ako makapagsabi ng totoo. Mga walang kwentang salita lang ang aking nasabi." Pinag-isang linya ni Marco ang kanyang labi a hindi na lang nagsalita.

Automatic lang ang lahat. Corporate speech. Pasasalamat. Vision. Charity. Palakpakan. Ngunit sa likod ng malamig kong mukha... May isa akong kasinungalingang paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko. Hindi ko siya mahal. Nakalimutan ko na siya. Mas mabuti nang wala siya sa buhay ko. Pero habang inuulit ko iyon sa isip ko...

Natawa kami pareho. “Sabihin na lang natin na iba ako manligaw. Gusto ko, kapag nanligaw at sinagot mo ako, may mahalagang bagay dapat akong ibigay sa iyo. Kaya kung sasagutin mo na rin ako ngayon, maisusuot ko sa iyo itong singsing. Para kapag wala ako sa tabi mo at nami-miss mo ako, tumingin ka lang sa singsing at hindi ka na malulungkot,” sweet niyang sabi habang seryosong nakatingin sa akin. “Kaya naman umaasa akong sasagutin mo ako at nang hindi masyadong masakit ang paghihiwalay nating ito,” dagdag pa niya.

Kalaunan ay ngumiti rin ng kaytamis. "Ano ba kasi ang ginawa mo, ha?" Singhal niya kay Luken. Ilang oras lang silang hindi nagkita tapos ganito agad ang makikita niya sa mukha nito. Sinagot lamang siya ni Luken ng nakakaakit at nakakalaglag panty na tawa. "Iniisip ka. Tumatakbo ka kasi sa isip ko." Namula si Sinnerita sa pick up line nito. Kinuyom niya ang kamao at pinigilan ang malapad na ngiti na gustong kumawala sa labi niya. She never says those bad words but she want to try one now.

Hindi ko naman kayang tumakbo at gamitin ang kapangyarihan ko dala ng sobrang panghihina. "Joaquin! Qunioa! Quinoa! Joaquin!" With so many people shouting names, it's impossible for none of them to hear! Why are these wolves so deaf? Is this what I'm saying because they don't like to clean their ears! It's really like a dog! Ilang ulit kong sinigaw ang pangalan ng mga nilalang na iniwan ako sa pamamahay na ito. Kahit mawalan na ako ng boses kakasigaw, basta mailigtas ko lang ang batang nasa sinapupunan ko.

“Dahil may malaki kang utang sakanya! Kung hindi dahil sayo, sana…” “Kung hindi dahil sakin, diba hindi siya kukuning bida noon? Kaya huwag na huwag mong sasabihin sa akin na may utang ako sakanya, dahil kahit kailan hindi ako nagkaroon ng kahit anong utang sa kahit kanino!” Galit nag alit na sagot ni Ling Yiran. “Ate, kahit kalian hindi kita sinisi. Hindi mo kailangang sigawan si papa.” Sabat ni Ling Luoyin, na para bang siya ang aping api.

matigas itong patuloy pinaiiral Ang emosyung walang basihan. "I hate you!!" Singhal niya. Malalim Ang bawat pag hinga. "Maypa buo buo ka ng pamilyang sinasabi..." yamot na hayag nito. "..Pero kitang kita Naman kung paano Kang nagpapaka ligaya sa piling ng ibang h*******k ka!!!" Nagkaluskusan Ang mga dahon sa Puno kasabay ng pag hangin hangin sa paligid.