Sisa Monologue Script Novels & Stories

Kanina lang boses anghel ito eh bakit ngayon eh boses satanas na. “ST. MICHAEL AT ST. GABRIEL KAYO BA YAN? IMAGINATION KO LANG BA TO? O DALAWA TALAGA SILANG KUMAKAUSAP SA AKIN? baka wala namang kumakausap talaga sa akin napa praning lang ako? Aguy manang biday ilukat mo man, ano bang nagyayari? Bakit kase speaker ang kausap ko?" “IF YOU DON’T KNOW YOUR PURPOSE HERE MISS (PAUSE AND LOOKS AT THE PAPER IN FRONT OF HIM) TRISHA SAN DIEGO YOU BETTER LEAVE THIS ROOM AS SOON AS POSSIBLE THIS TALK IS OVER”

nataranta niyang sabi. "Where are we with our discussions, Miss Morales?" usisa nito sa kanya na seryoso lang ang mukhang ipinukol sa kanya. Natahimik siya at ibinaba ang tingin. Habang nakakarinig naman siya ng mga bulong bulungan ng mga tao sa loob ng silid.Kinutasan niya ang kanyang sarili dahil hindi sa pagkapahiya. She is quite sure na pulang-pula na ang kanyang pisngi.But she is Clarisse Morales, wala siyang inuurungan na laban na pinasok niya at agad ding titiklop.

Tumingin ako kina Kyla at Mona na hindi man lang napansin ang hidwaan. Nagumpisa na siyang magspeech at magpresent. Mas dinagdagan niya ang ginawa ni Hendrix at mas magandang idea ang ibinigay niya. Lumitaw na continuation ito ng mga sinabi ni Hendrix ngunit parang hindi alam ito ni Hendrix. " Sapphira magserve na tayo ng tubig." Ani Mona na nagpabalik ng ulirat ko. May ibinigay siya sa aking pitsel at nauna ng lumabas.

Napangiti naman ang mga mamamahayag. “Okay, sir, thank you po!” Pagkaalis ni Isaiah, agad silang tumingin sa paligid. Hanggang sa mapako ang tingin ng karamihan sa amin ni Nathan. Bumilis ang tibok ng puso ko nang dumugin nila kami. Lahat ng mga tagapag-balita, tinapatan ako ng kamera, selpon pati ang sabik nilang mga mukha. “Kayo po si Ms. Sierra Hernandez hindi po ba?”

Para akong sinakluban ng langit at lupa ng makita ko sila kahapon. Kaya pati si Maya kanina nasungitan ko, masama na nga ang pakiramdam ko ganyan pa pinapakita. Naku at talagang makakatikim ang impaktang yan sa akin. Kita mo ngayon nag dradrama, alam ko na ang gustong mangyari niyan. Gusto niyang kausapin ko siya. "Girl, musta ang pagiging agent sa ibang bansa. Balita ko mayaman ka na raw," ani Sasha na naka ngisi.

“Ano ba? Pauwiin mo na siya sabi eh!” “Sinong pauuwiin mo?” Nasa pinto na pala si Monarch. “Kung balak ng babaeng iyon na kumabit sa iyo, you are free. Baka kasi akala mo, nagsusumiksik ako sa condo unit mo at na-invade ko na ang privacy mo, Mr.CEO.” Napailing si Monarch sa tindi ng epekto ng selos kay Sandra. “Tapos ka na bang magsalita? Nailabas mo na ba lahat ang inis mo.Halika at umuwi na tayo!”

Nasa bahay na kami ngayon pagkatapos naming magbigay ng statement sa mga pulis. But as soon as they heard ‘Sierra’ ay kaagad naman kaming pinauwi na. I didn’t know Sierra could be this powerful. Marinig pa lang nila ang apelyidong ‘Sierra’ ay parang takot na ang mga ito. “You shouldn’t do that!” I yelled at Hari. Now he’s sulking on his seat, pouting his lips like a child, while his eyes are narrowed towards Isaac, who’s sitting chill in front of him.

Hangang sa napagod na ito at nag pasyang umalis ng pilipinas. Ngunit sa kabila ng galit sakaniya ni Monique ay hindi niya mapigilang umasa na sana ay makuha parin siyang patawarin ng dalaga. Na sana sa oras na subukan niyang muli itong suyuin kahit na mahirapan siya ay bigyan parin siya nito ng pagkakataon. “I’m Sorry Mr. De Silva, but if you don’t mind please give me a moment, I’ll be right back.”

Ang dahilan ng lahat ng pighatinat pagdadalamhati n'ya? Parang nabasa naman ni Isaac ang mga tanong sa isip n'ya. Sinapo nito ang kan'yang pisngi at binigyan s'ya ng magaan na halik sa noo, sa ilong at sa labi. "Let's shower now, then we'll talk about what happened nine years ago. Panahon na para magkaliwanagan tayo baby, let's get this done and start a new life again, hmmmm!" sabi ni Isaac sa kan'ya.

Dinig kong bulong nito kay Roma bago ito halikan sa pisngi at bitawan para tumalikod na at umalis. Sikat iyong modelo at balita ko pa ay isa ring pansexual. Mabilis akong tumayo habang hawak iyong baunan ko. Puno pa iyong bibig ko pero tinigil ko na muna ang pangnguya dahil nakakahiya. Nakakahiya ang buong itsura ko ngayon. Kaagad namang lumapit ang head ng production team para saklolohan ako. "Mr. Buendia, I am so sorry for the inconve–"