Sisa Monologue Script Mga Nobela at Kwento

Napapikit siya. “I know…” “And you’re breaking yourself too.” Mas lalo siyang napapikit. “I know that too. But I deserve this." Tumigil sila malapit sa entrance. Ito na ‘yon. “Sigurado ka na?” huling tanong ni Sierra. Tahimik siyang tumango. Wala na siyang lakas para magsalita pa. Niyakap siya ni Sierra nang mahigpit. “Pagdating mo doon,” bulong nito, “don’t run forever, okay? You have to face this someday.”

sabi ni Sia Napakuyom ang kamao ko sa narinig kong iyon. Paano mo nagawa sa 'kin 'to? Nagmakaawa na akong layuan mo si Lucas. ". . .I will only believe you when you're dead. So die, just die Sia. Tutal mag isa ka na rin naman, wala namang pamilyang iiyak sa'yo pag nawala ka. Wala namang dahilan para mabuhay ka pa. Whether you won the world, wala ka namang pamilyang uuwian. So, just put an end to your pitiful life."

maarteng wika nito habang nakatingin sakin. " Psh, siguraduhin mo lang na Hindi ka nagpapanggap dahil kapag nalaman kung nandito ka upang mag ispiya ihanda mo na yang sarili mo dahil babalatan Kita ng buhay!" Seryuso kung sambit. " Oyy unggoy relax yan, makakasa kang nagbago na yan dahil nag therapy na Siya" sambit ni Mona. Bumuntong hininga naman ako at tumango sakaniya.

That’s gross! I let out a frustrated sigh. They are right, nasa huli talaga ang pagsisisi. Huli na nang mapagtanto ko na wala akong io-offer bukod sa virginity ko. Ang boring kong tao! Pagpasok ko sa unit ko, as usual, sinalubong ako ng nakabibinging katahimikan. Sa mga susunod na araw, magbabago na. Bibili ako ng speaker at walang sawang patutugtugin ang kanta ng singer na iyon.

Sandali siyang natigilan, saka marahang pinagdikit ang mga labi. Hindi iyon ang sagot na inaasahan niya. Nang bumaling si Ismael at inabot na ang pintuan para lumabas, mabilis siyang humakbang paabante at humabol. "Mr. Ismael," mahinahon ngunit may tensyon sa boses niya, "paano niyo po sa tingin ako maaaring humusay pa?" ani Monica. Nanahimik si Ismael saglit, saka malamig na nagsalita, "Mag-research ka pa. Mas pagtuunan mo ng pansin ang mga bagong pag-unlad sa ilang larangan."

“Uy… seryoso siya?” “Parang oo…” sagot ni Lisa, napalunok. Si Maretes naman, biglang nabuhayan. “Hala, tara na! Basin makalarga na pud ta ani!” Si Rod, napailing na lanag pero sumunod na rin. At isa-isa silang sumunod kay Sir Julius na nangunguna na parang may sariling background music sa isip niya. ****** “Kung ako sa’yo, aalis na ako dito,” malamig na sabi ni Cyrus, nakapako ang tingin kay Monica. “Dahil kapag naabutan ka pa nina Dominic at Mira… tapos ka na.”

"Siya yata, pare. Sabi niya kaya niya tatlo basta 250 isa-isa sa atin. Game raw siya." "Ang lakas mo pala, miss. Mukha kang inosente. Hindi ko akalaing wild ka pala. Hindi ko aakalaing sanay kang mawasak, ah." Nagtawanan sila. Namutla ako. I want to run. I want to shout at them. Pero pakiramdam ko ay namanhid ako. I have never encountered this before. "I-I'm sorry. But I don't know what you guys are talking about. I was waiting for someone," I said while trembling.

paliwanag niya habang nagpupunas ng luha sa kanyang mga mata. Ikinuwento n 'ya sa akin ang kanyang ate na lesbian, si ate Sisa. May mga manika itong tila na possessed daw ng mga masasamang ispiritu. Nakakausap daw ng ate niya ang mga ito hanggang sa dumating pa daw sa punto na inaaya na daw ng manika ito na magpakasal. Kakaiba na rin ang mga ikinikilos ng ate niya para bang na brainwashed daw ito ng mga manika. "Se-seryoso b-ba 'to, Sana?" kunot mukhang tanong ko sa kanya.

Naamoy niya ang sarili niyang pawis at ang metallic na amoy ng duguang tactical suit na suot niya. ​"Liana..." ang pagbigkas ni Silas sa kaniyang pangalan ay tila isang lason. "I must admit, I am surprised. You have more lives than a stray cat in the slums of Manila. But do not mistake survival for victory. You are a fly in a web of giants."

Nasundan naman ito ng kwento tungkol sa karanasan at pagkabata ng dalawa. I couldn't feel but to smile. Hindi man namin naiparanas ang buhay na sana ay tinatamasa ni Marisse ngayon, alam ko, alam ng asawa ko na masaya naman siya sa buhay n'ya noong buhay pa ang tumayong ina at tatay ng anak ko. As the night wore on, the mansion was filled with a sense of healing and renewal. The silence was broken by quiet conversations and shared moments of reflection. Vanessa found the courage to open up to Senator Bautista, sharing her struggles and insecurities, her fears and regrets.