Slave Novels & Stories

Waring nakalutang ang tela base sa aming nakikita. Ang tinig pag-iyak ng aso ay pumaimbabaw. Iyong tonong labis na pinahihirapan hanggang paunti-unti ay naghihimig na boses ng tao papuntang pagsigaw. Ang tinig pagsigaw na puno ng pag-inda ay tugma na sa boses ni Kuya Bobby. Natabunan nito ang walang tigil na pag-usal ni Tito Ato ng mga salitang Latin.

[The Architect of Sin] Ang pagbabalik ng alaala ni Vlady ay isang himala, ngunit kasama nito ang isang sumpa. Ang bawat sandali ng kapayapaan sa St. Petersburg ay isang panandaliang hiram na oras mula sa nakaraan. Ang Mnemosyne Serum ay nagtagumpay sa pagdikit-dikit ng mga pira-pirasong alaala ni Vlady, ngunit ang side effect nito ay nagpapakita ng isang mas malalim na bitag mula sa Council: ang kanyang isipan ay nananatiling isang weaponized server, at ang tanging makakapag-activate nito ay ang nagmamay-ari ng Prime Key—ang kapatid ni Mateo Valente, ang tunay na arkitekto ng lahat ng kanilang pagdurusa.

sabi ko "Cold." sabi niya, oo boss cold kasing cold mo choss Agad akong kumuha ng baso at nagsalin ng malamig na tubig, inihalo ko ang powder ng juice. Maingat ko itong inilagay sa table ni boss "Thanks." sabi niya Ngumiti lang ako at bumalik sa upuan. "Devor Ledro Schneider lumabas ka jan!!!" sigaw ng boses sa labas

wika nya sa akin. "Sorry po, sir naligo pa kasi ako," paliwanag ko "Halika dito sa kama, imasahe mo, ang likod ko , sobra kasi masakit," saad nya sa akin. "OMG? ako pa talaga ang inutusan nya pwede naman si Ate Sandra bakit ako pa?" protesta ng utak ko. " Sir, pwede po, ba? si ate na lang? " saad ko.

dagdag ko pa. Napatingin naman siya sa akin na animo'y nagtatanong ang kanyang mga mata sa kung ano ang ibig kung sabihin. "Narinig ko ang naging usapan niyo ni Zey kagabi at alam kung masama ang loob mo sa akin. Hindi ko man lang alam na 'yon na pala ang nararamdaman mo. We are married right? Sana sinasabi mo sa akin ang bagay na 'yan. At hindi ko nagustuhan na dinadown mo ang sarili mo, Agatha hindi ka tanga o bobo dahil lang sa hindi tayo magkapareho ng ginagalawan o trabaho. Ayaw kong isipin mo sinusumbatan kita dahil sa wala kang alam sa pamamalakad ng isang kumpanya o dahil sa hindi ka isang CEO. At kung iniisip mo ang mga sinasabi ng ibang tao na swerte ka sa akin ay mali sila dahil a

bati ni Jaron kay Luisa habang may ngiti sa kanyang mga labi. Jaron Flauro the man who was inside the room. Jaron owns the biggest watch company in the world which is the Flauro Gen all of his watches are exorbitant and pawnable. Kaya kahit isang milyon ang winaldas niya para sa isang gabi ay balewala ito sa kanya ang mahalaga ay matugunan ang pangangailangan niya bilang isang lalaki. At hindi na bago sa kanya ang ganitong bagay dahil kahit kailan niya gusto ay makakatikim siya ng babaeng babayaran niya.

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”

Tinignan ko si Math na ngayon ay puro dugo na ang mukha at halos hindi an maidilat ang isang mata. “Sorry,” I whispered to him as I started to help him to sit down. Kahit nakatutok pa rin sa amin ang baril, naglakas loob pa rin akong magsalita. “Anong gusto niyo?” pagbalik tingin ko sa mga lalaki. “Sumama ka sa ‘min,” he said in monotone. Mababa ang boses nito at malaki, at malaki rin ang katawan nilang lahat, halatang halata mo na sanay sa mga ganitong trabaho.

KABANATA - 27 BREX & SARAH Pinuntahan ko si Sarah sa mercury dahil malapit na ang out nito, gusto ko tong makausap ayaw kong maglihim dito, ano man ang maging disisyon nito igagalang ko yon, at kung bibigyan pa ako ng pagkakataon na ituloy ang pagkakaibigan namin, itutuloy namin ito pero hindi pa ito ang oras gusto ko munang malaman kung nagbunga ba ang nangyari saamin ni Sally,

Isinasara ang rehas. May guard sa itaas ng platform, hinihila ang lever pababa. Unti-unting sumasara ang bakal. At kapag tuluyang nagsara iyon… wala silang takasan. “Jobert…” nanginginig ang boses ni Andrea. “Hindi natin aabutan ’yan.” “Tiwala lang.” At muling nagsalubong ang tingin nila habang pumapasok sa matinding panganib.