Smart Work Not Hard Work Novels & Stories

Kahit paulit-ulit na tiniyak ni Damion na maayos na ang lahat, nag-aalala pa rin ang kanyang ama. “Are you okay?” tanong ni Mr. Marquez, tila may ibang ibig ipahiwatig. Nagkunwaring nagtataka si Damion. “Why do you ask that?” “I see weariness in your eyes.” Napatingin sa malayo si Damion at bahagyang ngumiti. “You know how busy the company is. I’m just working hard.” “Come on, you’re a workaholic,” sabi ng kanyang ama. “Kapag mabigat ang trabaho, mas ginaganahan ka pa. Hindi ka ganito kapag pagod lang.”

Sinabi ng manggagawa. Sa Estados Unidos, ang paggawa ay mahal, at bawat magkakaibang bagay, kailangang magbayad ng iba't ibang sahod, kahit na ito ay isang pagpapakita lamang ng mga kamay, ang mga manggagawa na ito ay hindi gagawa ng higit pa, na malinaw na naiiba sa sitwasyon sa tahanan.

Ayaw ko lang kasi iyong masyado niya akong binibigyan ng importansya na handang isantabi ang trabaho nang dahil lamang sa nagkasakit ako. "Pero ayaw ko lang kasi iyong ganito...." Sinubukan kong i-explain sa kanya ang gusto kong sabihin. "You don't have to sacrifice your work for me. Hindi tama 'yon. Kaya ko naman ito eh para di ka na mag-alala." "Mi cielo, di ba sinabi ko naman you don't have to be worried about this. I can handle my job because I am one of the superior in the company. I can manage my time there." Still trying me convince eventhough it is not right for me.

he said while slowly scanning her face, “you’re selfless, too. But I’d appreciate it if you don’t deprive yourself too much, okay? I want you to always be like this. Happy and just going with the flow of life.” Inabot naman niya ang pisngi nito. “At ikaw rin. ‘Wag masiyadong workaholic. Alam kong madami kang tinatrabahong responsibildad pero... pahinga rin ‘pag may time, okay? Marami ka nang pera pero alam ko, marami ka pa ring ambisyon sa life. Pero puwede naman na one task at a time, so isa-isa lang muna sa ngayon, ha?” Parang bata itong tumango. “Yes, Ma’am.”

“Ang workaholic niyo po kasi. Hindi ba kayo napapagod?” Naibaba niyo ang hawak na iPad. “Hindi ba ganito ang asawa mo?” Umiling siya. “Then, he must be a weak businessman.” Namimilog ang mga mata niya sa sinabi nito. ‘Judger’ na matanda! “He’s not weak. Alam niya lang kung paano ibalanse ang trabaho at personal na buhay.” “A businessman should always make the business a priority. Walang dapat na kahati. He should take every opportunity coming and do not waste time.”

Sweat are all over her face, falling down to her neck that made her shirt drench. Nahinto ako sa paglalakad para lang panoorin siya sa ginagawang trabaho na alam kong hindi dapat ginagawa ng isang babae. That's too hard for a young girl like her. I am not being a racist, I know that even a woman are capable on doing things a man can do, but she's too young for that kind of work. She's supposedly playing with her friends, enjoying her childhood while she still can but she's doing the opposite.

“So you’re asking bakit wala kang trabaho masiyado? Meron naman ah?” “P-Pero ang d-dadali lang po sir. Hindi po gaya noon,” sabi ni Wommie, hindi sigurado kung tama ba ang ginagawa niya. “Hmm.. Gusto mo ng mahirap na trabaho?” Mas lalong diniinan ni Wommie ang pagkagat sa labi niya. Hindi niya rin maintindihan ang sarili niya, ang dali na nga lang ng trabaho na binigay sa kaniya, nagri-reklamo pa siya.

Pero para sa’kin, maliit na bagay lang ‘yon. Basta tapusin nila ang trabaho nila nang maayos, wala akong pakialam sa personal nilang opinyon. Hindi ako mahilig manggulo kung hindi naman ako ginugulo. Trabaho lang ‘to, wala tayong dapat gawing personal. Pare-pareho tayong empleyado—ba’t pa natin pahihirapan ang isa’t isa? Sa work, okay naman ako. Pero sa love life… may sumama ang loob.

Mahinahon sagot ni Estrella. "Pero pa-special treatment ka Madame, work from home pa talaga? Papaano ka maging patas sa amin na maagang gumigising at sumusulong sa traffic makapunta lang dito?" May sumabat na ibang employee na hindi nagustuhan na mayroon siyang flexible na working time habang sila stay-in. Tinapunan ng tingin ni Hazel ang taong iyon ng ilang segundo at binalik ang atensyon sa bagong worker. "If you're really fit for this job then help us surpass Group A, then hindi na matatanggal ang grupong 'to."

"If I didn't have work, where would I get my money from?" "But you're often here. So, who knows?" I inquired. "Who knows?" he laughed. "Atasha, I'm just the type of person who doesn't want to drown in work. Sometimes, we need time for ourselves to enjoy life, besides, being a workaholic is too stressful. We only live once, and life is too short. As long as you're still young, you should make the most of it."