Smart Work Not Hard Work Novels & Stories

“Weston, walang pangit doon, trabaho ‘yon. Bakit, hindi ka ba proud sa mga empleyado mo? Hindi ba sila ang dahilan kaya nag-wo-work ang kompanya mo? Sila ang instrumento sa pag-unlad ng business mo, kaya huwag na huwag kang mag-iisip ng ganyan.” “I mean, nakakahiya sa ‘yo. Syempre proud ako sa mga tao ko dahil sila ang dahilan kaya patuloy na tumatakbo ang kompanya ko. Ang sa ‘kin lang, ano na lang ang iisipin ng mga empleyado ko na ang asawa ko ay pinagtatrabaho ko roon?” “Eh di huwag mo akong ipakilalang asawa mo. Para walang masyadong issue. Ano, payag ka na?”

Pag kwento nito sa akin. "Tama naman din kasi sila Stephanie gusto lang naman nila na ma enjoy mo muna ang buhay mo bago ka nila pahawakin ng mga responsibilidad. Kasi nga po hindi na lang ang buhay mo ang aalalahanin mo kundi ang mga worker's nyo na sa iyo na nakaasa once na nagkamali ka lang ay damay na ang libo libo nyong mga nag ta trabaho sa company nyo. KAyA malaking pasanin talaga ang naka atang na sayo once na pinasa na nila sayo ang pamamalakad ng company nyo kaya nga habang sinasabihan kapa nila na mag enjoy ka muna e mag enjoy ka muna kasi baka hindi mo na nga magawa pa yan once na ikaw na ang humawak ng negosyo nyo." Nasabi ko na lang sa kanya.

Habang lumilipas ang mga araw ay unti unti niyang namamaster ni Anna ang kanyang trabaho bilang secretary ni Ezekiel Eduardo. Nakakapagod ang maging secretary ng CEO ng napakalaking kumpanya, bukod sa kaliwa’t kanang meetings ng kanyang boss ay walang habas sa pagdating ang napakaraming documents at walang patumanggang calls mula sa loob at labas ng company. Noong una ay tila mabubuwang siya sa dami ng gagawin ngunit hindi naglaon ay natutunan na rin niya ang tamang technic sa kanyang trabaho. Nag-eenjoy na siya sa mga ginagawa at unti unti ay nasasanay na rin siya sa pagkamasungit at pagkasnob ng kanyang boss. Hindi nga niya alam kung bakit napakainit ng dugo nito sa kanya samantalang ginag

“You know what, Miss. It’s better that you stop smoking. Medyo turn-off sa babae ang naninigarilyo.” “I don’t really smoke.” “PRESSURED LANG!” sabay nilang sambit. Bigla silang natawa. Tumango ang babae. “Yeah, I am.” Tugon muli ng babae at nagbuga ng usok sa kanyang kinaroroonan. “I got a lot of pressure from work. Mahirap maging sikat. You have a lot of pressure on your back.” “Mahirap ding maging tagapagmana. You know what I mean. Marami ang maghahangad ng iyong yaman.”

Lumapit siya at tumingin sa mga hawak kong documents. "You're working too much." Napatingin ako sa folder. "Foundation documents lang." "That's what you said three hours ago." Napatawa ako. "Grabe ka naman." Ngumiti siya. "Someone has to remind you that you have a life outside work." Tahimik ako sandali. Dahil tama siya. Dati... Ang trabaho ko ay isang paraan para mabuhay. Ngayon... Kailangan kong matutong mabuhay kahit hindi ako nagtatrabaho.

Seryoso nitong wika. Kahit na nalulungkot, wala na siyang nagawa pa kundi ang sumang-ayon na lang. Well, wala naman kasi talaga siyang magagawa eh. Tawag ng trabaho kaya mahirap makipag-kumpetensiya.

Ngumiti siya at marahang umiling. "Sofia, alam kong hindi ka pa nakakapagtapos, pero hindi lahat ng trabaho ay nangangailangan ng diploma. May mga posisyon na mas mahalaga ang sipag, disiplina at willingness na matuto. Hindi rin naman kita ilalagay sa trabahong hindi mo pa kayang gawin." Napalunok ako ng laway habang nakikinig.

Angela took a deep breath and said, "Maayos naman kahit medyo busy sa opisina. Ganoon naman talaga kapag nagtatrabaho, 'di ba? Sanay na rin naman ako sa ganoon." Edward nodded immediately. "I agree with you, baby. Nakakapagod kumita ng pera sa totoo lang. Hindi naman tayo mayaman kaya kailangan talaga na magtrabaho," sagot ni Edward sa kanya. "Yeah, you're right. Hindi naman tayo mayaman kaya kailangan talaga na magtrabaho pero kahit nga mayaman ay nagtatrabaho pa rin, 'di ba?" sagot ni Angela.

“Bakit ko naman gagawin ‘yon? May mga meeting ako sa araw na ‘yan. Ang tanda ko—sa isang gasoline company. Wala namang may birthday sa atin ngayong buwan.” Workaholic si Mateo. Kahit siguro magunaw na ang mundo ay papasok pa rin ito sa trabaho. Isa iyon sa mga aspetong hindi nila napaghandaan. Naging masyado silang abala sa pagtulong kay Nilly sa abot ng makakaya nila para sa magaganap na baby shower. Kung wala silang maibibigay na valid reason para lumiban sa trabaho ang kaibigan nila—mapupunta lang sa wala ang pinagplanuhan nila.

Lingid sa kanyang kaalaman, ang mga tao sa harap ng computer ay halos mabaliw. Sino bang makakaintindi nito? Naririnig nila araw-araw ang interaksiyon ng kanilang boss at ng asawa nito. Ganoon ba talaga ka-bait ang boss? Bakit hindi siya ganoon sa amin? At ano na naman itong pagod daw ang asawa ng boss? Paano mapapagod ang asawa ng presidente ng Wise Corporation? Iisa lang ang dahilan kung bakit siya pagod!