Sniper Series Novels & Stories

Nang akmang magpapakawala ng huling bala ang mga assassin kay Alistair— BOOM! Isang malakas na pagsabog ang naganap sa likuran ng mga kalaban. Ang SUV ni Serein ay dumating, humahagibis at bumabangga sa isa sa mga van ng assassin. Bumukas ang bintana ng SUV at lumitaw ang dulo ng sniper rifle ni Serein. BANG! Eksakto ang tama sa lalaking akmang babaril kay Alistair.

Inilibot niya ang kanyang paningin at nakita ang dalawang sniper sa taas ng puno. Maingat siyang naglakad patungo sa kinaroroonan ng isang sniper ng biglang mayroon siyang maaninag na bulto ng isang tao. Walang ingay nitong pinatay ang isang sniper tsaka siya umasinta para isunod ang isa pang sniper. Halos mapamura si Stesha ng akalain niyang babarilin nito ang isang sniper ngunit nagtaka na lamang siya ng walang ingay na tumarak ang isang bagay sa puso noong sniper. Tinignan niya nang mabuti ang bagay na nakatarak sa puso ng sniper.

"So, hindi pala si Scarlet...?" "Negative," sagot ni Ciela. "Initial reports suggest the sniper was unaffiliated with Scarlet directly." A Day Later Muling lumitaw si Ciela sa harap ng buong team habang nasa loob sila ng presidential suite ni Seidon sa mismong hospital. "Confirmation received," anito. "The sniper responsible for shooting Seidon has been identified." "Sino?" sabay-sabay na tanong nina Dharylle, Rhayan, at Seidon na kasalukuyang nakahiga sa kama.

Pumasok s'ya sa isang kwarto na nakakonekta sa kan'yang kwarto kung saan nakalagay ang kan'yang mga gamit para sa pagkasundalo at kung ano-ano pa. Kinuha n'ya ang bag na naglalaman ng kan'yang sniper gun. Sa bawat misyon na kinasasangkotan n'ya ay s'ya palagi ang sniper. Mas gusto n'yang tumira mula sa malayo kaysa malapitan dahil ayaw na ayaw n'ya sa dugo.

Nakikita ko ang bawat bala na dumadausdos sa target, at bawat tama ay mas malapit sa gitna kaysa sa huli. Ngumiti si Ayson, halatang impressed. “Now you’re getting it, Misha.” Sunod naman naming kinuha ang sniper rifle—isang Remington 700. Para bang lumalim ang atmospera ng silid nang bitbitin ko ito. Ito ang uri ng baril na nangangailangan ng matinding focus at tiyaga. “Sniping is about patience,” sabi ni Ayson habang nakatingin sa akin. “You need to be calm, kahit anong mangyari. Take your time, Misha. Wait for the right moment.”

Ang problema kasi nakorner sila ng mga kalaban. Safe silang nakarating sa isang kuweba na malapit na sa U.S. Military base. Nanghihinang sumalampak ang ibang mga kasamahan sa sahig. Ang dalawang runner nila ay kumuha ng maiinom na malapit sa talon. Samantalang sila ay nakabantay sa paligid. Palitan sila ng mga kasamahan sa pagsipat sa binoculars o field glasses sa pagbabantay. Nakaposisyon din ang mga snipers nila. Malapit na sila. Matatapos na din ang misyong ito. Ilang dasal pa ang ginawa niya para sa kaligtasan ng buong team.

Narinig ko sa earpiece ko na may binaril si Ryan at sapol ang noo. "Walang hiya ka talaga, Boss. Shooter ka talaga, sapol sa noo," bigkas ni Klaus. "Tsk!" maikling sagot ni Ryan. Napansin ko ang kumikislap na bagay, kaya agad akong pumiwesto at inayos ang AWP (sniper). Sinilip ko ito sa telescope at nakita ko ang isang sniper sa taas ng puno. Wala akong inaksayang oras, agad kong kinalabit ang gatilyo kaya sapol sa noo at bumagsak ito. Ngumiti ako.

Dead on the spot—tama sa gitna ng noo. Sniper. Muling umalingawngaw ang putok. Isa… dalawa… tatlo… Sunod-sunod ang pagbagsak ng kanyang mga kasamahan. Mahigit dalawampu’t lima sila kanina. Ngayon, halos kalahati na ang wala. Habang iniisip kung sino ang sniper, biglang may sumulpot sa likuran niya. Agad siyang umiwas nang tangkain siyang sakalin gamit ang lubid.

At sa loob ng panahong yon, anim na tao ang itinumba ko gamit ang sniper rifle sa mga karatig bayan ng San Luis. Ang first shot ko na 200 meters, naging matagumpay hanggang sa layong 1.5 at walang mintis.

Ngunit gaya ng babala ni Cyprian, tatlong sniper dots ang agad na gumapang sa dibdib ni Adrian. ​"Sniper!" hiyaw ni Lucas bago siya tumalon para itulak si Adrian sa likod ng isang tumpok ng mga lumang gulong. ​Ang tunog ng pagtama ng bala sa goma—pfft! pfft!—ay umalingawngaw. Ang amoy ng sunog na goma ay agad na kumalat. Si Zia at Rocco ay mabilis na nag-cover fire, ang kanilang mga baril ay naglalabas ng mga apoy na kulay kahel sa gitna ng kadiliman.