Snow White Tagalog Story Novels & Stories

Lucan Ang sarap pakinggan ng pangalan ng aking Ama. Tunog talaga makapangyarihan. Ngunit nabalik ang atensyon ko sa salamin na hawak niya. Paano ko gagamitin iyon? I didn't read the story of Snow White, but they teach the life of the Evil Queen. Kasi ano? Isa rin itong mangkukulam at masyadong maganda ang ginawa niyang ambag sa kwentong iyon. Bagay na pinagtaka ko. Hindi naman talaga siya masama, sadyang ganito. 'Sa oras na maging pangit ka, hinding hindi ka matatanggap ng mas nakakarami, at mas maraming magmamahal sa maganda. Kaya naman naging ganon na lang ang kagustuhan niyang maging maganda na lang habangbuhay.' iyon ang naging aral ko, simula nang ituro sa amin ang kwento na tungkol sa

Pagkapasok ko sa loob ng kwarto, napansin kong napatingin sa akin ang may halong galit na mga mata nito "Daddy, look, binabasahan kami ni Mommy ng story book. Ang galing pala ni Snow white. I love it po! Ang galing ng seven dwarfs." nakangiting wika ni Vianna Claire sa akin. Pilit naman akong ngumiti at naglakad palapit sa mga ito. Naupo ako sa mismong tabi n Valeria pero naramdaman ko rin naman ang bigla nitong pag-usog na para bang ayaw nitong magkadaiti ang balat namin kahit na kunti lang.

Mahabang balbas, malaki ang mata, makapal na kilay at may malaking peklat sa pisngi. Nataranta kami nang biglang pumasok ang dalawang naglalakihang katawan ng mga lalaki. Sinubukan ko’ng lumaban sa paraang alam ko kung paano umatake pero ako pa ata ang nadehado. “H-Hoy! Little dwarf ni snow white, sa’n mo ba kami dadalhin?! Ha?!” nagwawala pa si Shawn habang nagsisisigaw. Sinamaan siya ng tingin.

Pero hindi nito nagawang pagaanin ang bigat na nararamdaman ko ngayon. "At may isa pang bagay na dahilan kung bakit nakasisiguro akong tama ang hinala ko," muli pa siyang nagsalita. "Dahil sa kinuwento mo sa akin sa burol nang mamasyal kayo ni Snow White dito sa sentrong bayan. Nang dumalo kayo sa paligsahan ng mga estudyante, nawala bigla si Snow White, ang sabi mo. Bakit siya biglang nawala nang araw na iyon? Sa tingin mo ba ay naligaw lang siya? Sigurado akong ang Snow White na natagpuan niyo nung araw na iyon ay hindi na mismo siya!"

Mahinahong komento niya pero ramdam ko ang iritasyon sa boses. Gusto ko na lang matawa sa swabeng paraan niya ng pagpapahayag ng selos. Malamang si Jules ang tinutukoy niya. Snow white dahil sa kaputian ng bruha kong kaibigan na over na kasi sa pampaputi. Pumihit ako paharap sa kanya at sinara ang refrigerator bago pa ako mapasma sa lamig, habang siya naman ang nagpapainit sa akin.

ay para akong binawian ng buhay. I can't move. I can't react. I just stared at him, trying to contain everything that's happening. Hindi ko maintindihan! Bakit nangyayari ito?! Nginisian ko siya habang umiiling. "H-Hindi, nagkakamali k-ka. Hindi n-nawawala ang anak ko. H-Hindi nawawala si, S-Snow."

Nakiusap ako sa kan'ya baka kung puwedeng iba na lang ang kuwento ko dahil hindi ako magaling sa pagpapatawa kaya pumayag naman siya. Kinuwento ko sa kan'ya ang story ni Snow White at ni Bell sa The Beauty and The Beast at mukhang nagustuhan niya naman. Dahil nakangiti na siya at tila ini-imagine ang story. 'Yawa! Kinikilig rin pala ang mga duwende.' "Salamat dahil napasaya mo ako ngayong araw. Nagustuhan ko ang kuwento mo, at ang ganda ng boses mo," puro niya sa 'kin kaya natuwa naman ako.

Nag-iskuwat naman ako para madali niya akong mayakap, pero hindi lang yakap ang ginawa niya dahil pinupog niya nga ako ng mumunting halik sa pisngi, sa ilong at sa noo. Saglit na kiniliti ang puso ko dahil sa ginawa niya kaya napatawa ako. This is Snow, the sweet and adorable Snow. Hinalikan ko rin ang pisngi niya at humagikhik naman siya. Tiningnan ko si Winter na ngayon ay nakatingin na sa amin. Ngumiti ako sa kaniya kaya bumaba siya ng kama at naglakad papunta sa amin. Kung si Snow makulit at energetic, si Winter naman nang lumapit mariin lang na hinalikan ang kaliwa kong pisngi at tipid na ngumiti.

Mabait si Kesleigh na bata, may mga oras lang na ayaw niyang mapalayo sa akin. Matapos ko'ng maghugas ng pinagkainan namin ay iginaya ko na siya sa banyo upang maghalfbath, mainit pa naman ang panahon ngayon. Sinuutan ko siya ng kanyang pantulog saka pinahiga sa kama namin. Hiniling niya na kwentuhan ko siya ng story ni Snow White at hindi ko siya tinanggihan dahil madali lang siyang patulugin kapag kinukwentuhan ko ito. At hindi nga ako nagkamali, makalipas ang ilang minuto ay nakatulog na siya.

Siguro ganito din ito kay snow white. "Crazy? Not on me maybe..kay snow white kamo. Tuwang-tuwa ka pa nga kanina nung hinawakan ka. Anong feeling? Masaya ba? Kinikilig ka?" muling giit ko sa kanya. Hindi ko rin alam kung anong pinaglalaban ko basta ang alam ko naiinis ako dahil naaalala ko ang mukha ni snow white kanina." Nakakainis ka! Kilig na kilig ka. May patawa-tawa ka pa! I hate you Nathaniel. Manloloko ka, paasa! Pa-fall!"