Novel & Cerita So Help Me God

Chandria pov At nandito na nga ako sa favorite namin ni Loyd, at bumaba na ako Ng car ko, at naglakad Ng kaunti, at naupo sa Isang tabi, at binuhos ko lahat ng sakit, lahat ng sakit na nararamdaman ko. "God, nasa kulungan na si Sheila, pero bakit ganun, bakit parang kasalanan ko pa, bakit kasalanan ko pa Yung pagkakulong ni sheila, God sya ang may kasalanan sa akin diba, pero bakit parang ako Yung nagkamali, o nagkaroon Ng kasalanan sa kanila, God dapat lang naman magdusa sa kulungan si Sheila, pero bakit ganun, mali ba na pagdusahan Nya Yung mga gnawa nya sa akin, sa Amin ni Loyd, God help me ,tulungan mo ako, tulungan mo ako na makapag isip ng maayos ,kung ako lang, hirap na ako God, hirap

At si Syete ang naging instrumento upang malagpasan niya ang mga hamon sa kanyang buhay. Gan'on pala 'yon, kapag nasa pinakamababang parte ka na ng buhay mo na wala ka ng ibang maisip kundi ang sumuko magpapadala ang Panginoon ng kanyang anak upang tulungan kang bumangon, upang malagpasan mo ang hamong ibinigay niya. God is always great, He's the salvation and the happiness. Naniniwala siyang kapag nasa puntong hindi mo na kaya, mas manalig ka dahil Siya lamang ang makakatulong sa'yo.

CHAP 47 THE MAN WHO BREAKS MY HEART "Baby, help me Ryker! Pinagtulungan nila ako." Sus, kung hindi ba naman nauna hindi ka pinagtulungan. Mag-isa ka lang, marami akong amazona kahit hindi ko sasabihin sa kanila na tulungan ako ay kusa akong tutulungan ng mga yan.

Sarado na iyon at wala na siyang matatakbuhan pa. “Lord, tulungan niyo po ako. Huwag niyo pong hayaang maulit na naman ang nangyari sa akin noon. Please. Please save me,” buong pusong panalangin ni Mona habang nililingon niya ang kaniyang likuran.

Kasi sa sobrang saya ng buhay ko ngayon, parang natatakot akong baka may kapalit. At habang dahan-dahan akong nakakatulog sa mga bisig niya, isang dasal lang ang pabulong kong sinambit. “Lord, wag N’yo pong hayaang mabasag ang katahimikan ng pamilyang ito.”

There's no one who can help me now. Napabalikwas ako ng maramdaman na tila may maliit na kirot sa aking sinapupunan. Para bang naninigas ito. Mas lalo tuloy akong kinabahan. Baby, please stay still. Mommy will find a way for us to be home. Please, calm down. I silently pray, asking for help.

Iyak kong sigaw habang pinupukpok ko ang pinto. "Parang awa ninyo ilabas po ninyo ako dito maawa na po kayo!! Ayaw ko po dito maawa na po kayo!! Ate Nita nasaan po kayo tulungan mo po ako!!" Dumaan ang isang oras ay wala paring nagbukas ng pinto kaya umupo nalang ako sa sahig at niyakap ang aking sarili. "Tulungan ni'yo po ako ilabas po ninyo ako dito. Carla Margie tulungan ni'yo ako ayaw ko dito parang awa ni'yo na," iyak kong bulong sa sarili.

Nginingitian pa niya ako nang nakakaloko. Oh, God! Please help me to take control. Baka kasi bigla kong maikambiyo ang manibela pabalik sa condo ko!

parin ang sakit Shit sweetie I'm so sorry mahihimigan nang pag alala SA boses KO para matulongan ang naramdaman nito kinikintalan ko nang halik ang ahh bawat pakte Nag mukha! Please just stay For a while Govvbaby mawawalan din ang sakit nito" Govvbaby wag Ka muna gumalaw.sasabihin ko sayo Kung pwede na.wika pa nito nakapikit pinipilit labanan Ang nararamdam? "Sakit Okie na sige gumalaw kana Govvbaby?! natawa Siya dito.at hinalikan SA labi? Gumalaw na nga Siya

Saktong tumunog ang cellphone nito. Hello! Alex kumusta ka na? Bakit ngayon ka lang tumawag. Miss na kitang bruha ka. Anong balita sayo? Bakit mo kami iniwan noon sa club? Sunod-sunod na tanong ni Sophia kay Alexa. Kayo nga itong nang iwan sakin eh! Nagcr lang ako pagbalik ko wala na kayo. Nagtatampong wika ni Alexa. Bakit ba ang ingay jan nasaan ka ba? nagtatakang tanong nito. Nasa bar pa ako babe! Wait lang tawagan kita later pag-uwi ko madami akong chika sayo. Sige bye! Agad na paalam nito. Bumalik na si Sophia sa table nila.