So Help Me God Novels & Stories

Kung hihingi ako ng tulong sa kaniya ay tiyak na hindi ako mapapahiya. Kaya lang, ayoko. Hindi na. Tinapos ko na ang ugnayan namin kaya hindi na ako muling hihingi ng tulong sa kaniya kahit na kailangan na kailangan ko pa. Ayoko nang balikan pa ang pagkakasala ko. May awa ang Diyos at alam kung magpapadala siya ng tulong para sa amin ng lola pero hindi na galing kay Dos.

Siya ang may alam sa nangyari sa'kin ngayon. Andito ako ngayon sa harap mo panginoon nag mamakaawa sayo! Please bigyan mo ako ng lakas upang labanan ang problema ko. Wag mo namang kunin pati mama ko panginoon. Sana po bigyan niyo po siya ng pagkakataong mabuhay ng matagal. Tulongan mo naman ako Lord. Ituro mo po sa'kin ang dapat kong gawin kong paano at saan ako kukuha ng pera para sa operation ni mama.

God wants you to hold on, you may not see it now, but there's a reason why you're still alive. "A reason?" She scoffed. "To make me suffer more?" "I'm here. I'll help you get through it." Umiling ang dalaga. "No one h-helped me before, why now when I don't need help anymore?" "You think you don't need help, but you do." Puno ng determinasyon ang boses niya. "And I will give it to you, wether you like it or not."

“Sana nga sa pagkakataon na ‘to, tulungan na 'ko ng Diyos. Sana sa pagkakataong ito, hindi Niya ako biguin.” Tumingin ako sa altar. “Hindi naman ako naniniwala sa mga sinasabi ng doktor. Kahit ano’ng paliwanag ang sinasabi nila, alam ko naman kung ano ang pinupunto nila. Hindi ako naniniwala kahit alam kong pinapahiwatig na nila sa ‘kin na wala ng pag-asa kaya sumuko na lang ako. Alam ko ‘yon. Alam ko. Ramdam ko ‘yon. Pero hindi. Hindi ko kayang gawin ‘yon. Hindi. Hangga’t lumalaban si Mama, hangga’t humihinga siya, hindi ako susuko. Wala akong karapatang sumuko. Hindi ko siya susukuan. Pero sana naman...” Tumigil ako at saglit na pumikit. Parang pinupunit ang puso ko. “Sana naman, sa pagkak

he added before standing and leaving me alone. I didn't even know how to cope up with her passing. How am I supposed to live a best life kung ngayon pa lang ay miserableng-miserable na ang pakiramdam ko? It is easy to say pero ang hirap gawin. Fatima, I hope you would help me to move on. I no longer trust God. Hindi nga niya ako pinagbigyan sa nag-iisa kong kahilingan para sa 'yo.

Kailangan ko silang harapin, I need to stay strong, kahit man lang sa paningin nang dalawang taong kasabwat sa panloloko sa akin. Para sa minamahal kong anghel, lalaban ako ng patas. Isang laban na matuwid sa harapan ng aking Dios. Ayokong magkasala sa Dios kaya sa ibang paraan ako maghihiganti. Alam kong kakayanin ko ito, lalo na at nariyan din ang supportive friendship kong si Fei, ang kaibigan kong si Aziel at ang pamilyang minamahal ko. I can do this, with the help of God! Fighting lang!

pagak tawang salita ni Kalbo. Napatingin ulit ako sa harapan ng magsimula nang tawagin isa-isa by numbers. Ako talaga ang pinaka-last at hindi ko alam kung ano ang gagawin. Oh! God, please help me. That's all I can do pray to God and trust him since I can't do anything, I'm powerless.

Napaupo ako sa sahig habang umiiyak. Paaano niya ako tutulongan wala naman siya rito? Si Andrea? Huhu wala rin... Only I have is my God. Lord, I need you! Please... Ayaw ko dito! "Ayaw ko na... Tulungan niyo ako..." Naputol ang iba ko pang sasabihin. Tinuyo ko ang aking pisngi ng may ilaw na nakatutok sa akin, tumingin ako sa paligid wala akong makita. Walang ibang ilaw kundi ang ilaw should I say spotlight? Kung may mga tao dito paniguradong pagtatawnaan ang itsura ko dahil para akong bata na umiiyak!

Ang mga kaibigan at katrabaho ko ay nag-abot na rin ng tulong noong nagsidalaw kahit pa nga alam kong kapos din ang mga ito. Bukod pa roon ay ang dami na ng mga pinagkakautangan namin, kanino pa ako hihiram at lalapit ngayon? "Help me to get through this, Lord. Please!" mahinang hiling ko sa Panginoon. Ngunit natigil ako sa pag-iisip ng solusyon sa problema at napakurap ako noong may yumakap sa akin. "Nai-stress at nag-iisip ka na naman, my loves..."

Kinakabahan ako pero gusto ko siyang tulungan! Tumayo ako at huminga nang malalim dahil kinakabahan ako. Nagsimula akong maghanap kung saan nanggagaling ang boses. Nang may makita akong tubo, agad ko itong kinuha at naghanda sa pagsugod if ever makita ko ang kalaban. Shit talaga! Kung mamamatay lang naman ako, mas maganda na ang ganito. May nailigtas pa ako. Hindi iyong magsusuicide ako. "God, help!" Bulong ko habang patuloy lang sa paglalakad at naririnig ko pa rin na dumadaing iyong babae dahil sa hirap.