Social Introvert Mga Nobela at Kwento

Ito ang naging dahilan para kimkimin lamang ni Jade ang lahat ng kaniyang naiisip. Sa loob ng ilang taon ay nasanay siyang hindi nakakasama ng matagal ang mag-asawang umampon sa kaniya. Nahihirapan din si Jade na makipaghalubilo sa mga kaklase niya at wala siyang naging kaibigan kahit isa. She become an introvert person, therefore, it was hard for her to communicate to other people. Kahit kina Elle, Zhyryl at Gwen ay nahihirapan din siya ng sabihin ang mga bagay-bagay na tungkol sa kaniya. But now, Jade is starting to break her walls and get out in her shell. After all, she's not alone now. She know that she have her three friends that will be always on his side.

Hindi ko alam kung bakit nakakulong lang siya sa kwarto niya noong bata pa pero siguro introvert lang siya. “Hulaan ko, introvert ka ‘no?” tanong ni Sharmaine sa kaniya. “Ye-yes I am,” sagot ni Gio sa kaniya. “Kaya pala.” Napatango-tango nalang si Sharmaine. “Ako kasi ay introvert din, same as you. So magkakaintindihan pa tayo,” ngiting saad niya sa akin. “Weh? Ikaw introvert? Eh sa sobrang m*****a mo nga at nambubully ka pa tapos you see yourself as introvert?” nagtatakang tanong ni Nico sa kaniya.

Aba'y ibang usapan na 'yon para sa kanya. "Masakitin kasi ang anak kong 'yon. Hindi siya pwedeng na-eexpose sa labas. Introvert din 'yon at ayaw ng maraming tao kaya hindi sumama sa amin." Agad na salo naman ni Senyora Carmela. "Ay ganoon ba? Kawawa naman. Hindi bale... Magiging okay din siya."

“Seryoso?” “Oo. Actually, ayon na siya papunta na siya diyan.” “Huh?” Natawa si Yeyet. “Huwag kang mag-alala, mabait siya.” “Gaga ka talaga. Alam mong medyo introvert ako kaya hindi ako comfortable minsan sa ibang tao, eh.” “Hindi naman siya ibang tao. Kilala mo siya.” “Paanong kilala?”

Magkakamukha man ang tatlong kambal ngunit iba-iba naman ang personalidad ng bawat isa sa mga ito. Si Ahmed ay tahimik na bata lamang. Mas ginugusto lang nitong magkulong sa loob ng kwarto at doon ay maglaro o 'di kaya'y magbasa ng libro. Masyado itong introvert na malayo sa personalidad nang sumunod dito na si Ahnwar.

Lalo na kung wala namang group work na kakailanganin na pumunta sa ibang lugar ay hindi ako aalis ng bahay. They only know me as a smart and studious kid, not someone who’d likely have a boyfriend during her high school years. But I'm not exactly an introvert. Pero sa takot ko na maipatawag ang mga magulang ko sa kahit anong 'di magandang bagay, I kept a low profile. And I kind of like it too. I like not being on the spotlight, kahit na sabihing ako ang top 1 o ano. Hindi ko naman ginagawa iyon para sa atensyon ng ibang tao.

"Kaibigan nga po wala ako, kaaway pa kaya." Kumunot naman ang noo ng mag-asawa. "She's nice to everyone, pero hindi siya gaya ng iba na hilig makipag close. In short, lumalayo siya sa mga tao, introvert ang asawa ko." Introvert nga, yes, iyon ang right term. "Aalamin ko kung sino ang nasa likod nito." I felt guilty. Kasi hindi ko masabi sa kanila ang totoo. Gusto ko mang sabihin, pero natatakot ako na baka isipin lang nila na sinisiraan ko si Anthony. Natatakot ako na baka baligtarin ako.

Napasampal ito sa kanyang noo bago bahagyang tumawa kaya't natawa na rin ako. I'm a little introverted and talking to people is really not my thing. Lumalabas lang ang pagiging extrovert ko kapag gusto ko at komportable ako sa mga taong nasa paligid ko. Hindi rin ako sanay sa maingay na paligid kaya’t hindi ko gusto sa babae ang maraming sinasabi. But when I met Nathalie, everything changed. Hindi ko alam kung bakit gustong-gusto kong naririnig ang mga kwento niya. Ang mga rant niya sa buhay. Ang mga biro niya na sobrang corny pero hindi ko maintindihan kung bakit natatawa ko. Her voice feels like music to my ears. Nilingon ko siya at nahuli ko siyang nagtitipa sa kanyang telepono. Maybe she

mahina siyang tumili. With that, we parted ways. Sabi niya kasi sa akin na she prefers being lowkey. Yung hindi siya makikita ng marami. She's an introvert kaya mas pipiliin niya iyon kaysa magpakitang gilas. "So you're here again," Biglang may nagsalita.

, tugon ko, pilit na ngumiti. Hindi ko talaga ugaling magsabi ng problema sa kahit na kanino dahil lumaki rin naman akong mag-isa. Isa rin akong introvert, socially awkward, walang masasabing matalik na kaibigan maliban sa kanya. Siya lang ang unang taong kusang lumapit, at hindi ko inasahan na matapos ang isang taon ng pagkakaibigan, hahantong ito sa pag-amin ng damdamin. Ang dating magkaibigan, ngayo’y naging magka-ibigan.