Soledad Rizal Novels & Stories

Ciaran Rodriguez Bago sumikat ang araw ay nakarating na ako sa Tiaong Quezon, ang lugar na kinatitirikan ng hacienda ko. Walang tigil ang pagmamaneho ko mula Rizal upang mabilis kong marating ang aking destinasyon kaya nakadama ako nang labis na pagod. Natutulog pa rin si Mariposa dahil tinurukan ko siya kanina ng sedatives, na nakatambak sa aking kotse, nang ipasok ko siya. Siguradong mamaya pa ang gising niya. Ito ay upang hindi siya maghestirikal habang nasa biyahe at iwas aksidente na rin. Pero ang gusto kong makita ay ang takot sa kanyang mukha kapag nalaman niya kung saan ko siya dinala.

Si Madam Cely naman, nanlaki ang mata—tulala, pero may ngiting unti-unting lumalabas. “Anong pangalan mo, iha?” tanong niya kay Riza. “Riza po. Riza Gomez. Waitress, part-time errand girl, full-time ganda.” Ngumiti siya ng matamis, parang walang bakas ng inis. At doon tuluyang natawa si Madam Cely. “Ay, gusto kita! May tapang, may laman, at may laway!” Napailing si Riza. “Laway po?”

' Binasa niya ang bawat salita. Isang promising na architect, nagtapos sa University of the Philippines, isang long-term girlfriend ni Ezekiel 'Zeke' Ramirez ng Ramirez Group. Namatay sa isang insidente ng barilan sa labas ng simbahan, ang salarin ay ang dati at estranged na asawa ng ina ni Zeke, si Julian Ramirez.

"Medyo naiinis lang ako sa buhay ko ngayon." "Alam ko na 'yang pinoproblema mo. Si Matthias naman, tama? Kung hinahanap mo s'ya. Nasa Rizal siya ngayon, binibisita ang lupain niya para patatayuan ng bagong mental facilities."

Maingat na kausap niya sa kabayo na tila hirap makatulog. “Manong Enrico told me you have no pangalan daw. Well, don't sipa me but I'd like to call you Alipato. Horsie, that was the name of Gat Jose Rizal’s horse. And you remember my lovely, cutie bunny? That's Verguenza. I also took her name from Jose Rizal's dog. Let's all be friends na, huh? I'm sorry for what happened with your binti. I'm here naman na and I'm gonna try to alagaan ka.”

Pinayagan naman ako ng aking ama noon kaya dali dali akong lumabas kasama ang aking aliping dama upang samahan akong makapaglibang.Ang isa naman ay pinagitnaan nilang dalawa. Nakatayo ito na may lubid na pinahigpitang itinali sa kanyang dalawang kamay. Ang mga arko namang ito ay bumuo ng malalaking debatong kaha kung saan may mga butas na siyang ginagawang tanawan at lusutan ng mga bumabaril mula sa loob ng fuerte. Tama nga ang sinabi ng lalaki. Sila rin ang nangunguna sa mga layuning supilin ang marahas na pamamahala ng mga dayuhang Kastila sa paghahangad ng buong kalayaan at pantay na katarunga't mga batas para sa mga kababayang Pilipino. Matatanto mong isang kakilakilabot at madugong kara

Sukat doon ay natandaan na niya ito. "Ah, so, ikaw pala iyon! Naku, ang tagal na nga talaga no'n," naalala na rin niya. Natawa nga siya kasabay ng pagkislap ng pag-asang may makakasama siyang makakauwi ng Rizal. Sana ay ilibre rin siya kagaya ng ginawa niya rito dati. Sa tantiya kasi niya ay kulang ang kaniyang pamasaheng sa totoo lang ay hindi niya maramdaman ang bigat sa kaniyang bulsa.

Jose Rizal ay naging tanyag na babasahin sa buong mundo marahil ay lalo itong magugulat. “Bagamat di ko lubos maunawaan, at ang mga titik ay waring dumudulas sa aking paningin, dama ko ang lalim at husay ng pagkakalikha.”nakakunot ang noong saad ni Macario. "Saan nagmula ang mga bagay na ito?" "M-macario-" "Mahal kong Matilda?" ani Macario nang makitang atubili si Jia.

Ayaw kung makilala niya ang babaeng naging dahilan ng kabaliwan niya ng dalawang taon. Well, he deserve that! Good on him! Kung hindi sinabi sa akin ni Elizalde kahapon ng hapon ay hindi ko malalaman na nabaliw rin pala siya sa paghahanap sa isang babaeng hindi niya nakilala. Damn him! Nagustuhan niya ang mestisang version ko, at hindi ako nakilala ng totoo. Well too bad! Because that mestiza Rizalyn was no longer existed. She's dead! . C.M. LOUDEN

Napahigpit ang hawak ko sa kamay niya dahil hindi ko kinakaya ang tinginan sa akin ng mga tao. "Mikael Ynares Mendoza, the only granddaughter of Mr. Nicolo Ynares, and the only daughter of the first nurse who topped the board exam, our renowned nurse who did so many dangerous volunteers all over the world, and the first Filipino nurse who received an outstanding award in asia, the late Michelle Ynares. " Walang pumapasok sa isip ko. Panay ang pagsasalita ni Lolo Vincent sa harap pero hindi ko iyon naiintindihan. My mind is light headed and I can't think of any right now.