Novel & Cerita Soledad Rizal

Halo-halo ang mga emosyong nagpipiyesta sa kaniyang abang dibdib. Kahit na pagod na pagod ay hindi na niya inintindi ang dala-dalang mabigat na travelling bag. Namimintog nga ito dahil sa dami ba naman ng isiniksik niyang mga damit. Nagmamadali niyang agad na hinanap ang paradahan ng mga dyip na bibiyahe papuntang munisipalidad ng Rizal — ang bayang kaniyang kinalakihan.

Jose Rizal ay naging tanyag na babasahin sa buong mundo marahil ay lalo itong magugulat. “Bagamat di ko lubos maunawaan, at ang mga titik ay waring dumudulas sa aking paningin, dama ko ang lalim at husay ng pagkakalikha.”nakakunot ang noong saad ni Macario. "Saan nagmula ang mga bagay na ito?" "M-macario-" "Mahal kong Matilda?" ani Macario nang makitang atubili si Jia.

Papasok na sana siya sa kanyang opisina. Si Tadeo. Tumikwas ang kanyang kilay at pinagmasdan ito. Taas baba ang balikat at halatang hinihingal dahil sa paghabol sa kanya. "Rizal?" kuwa'y tanong niya. Agad naman itong umiling. "Ta-Tadeo po." "Oh? Akala ko balak mong maging buhay na pambansang bayani ng Pilipinas dahil sa pagtayo mo sa mga taong naaapi," sarkasimong sagot niya.

"May bago pa lang movie sina Celine at Javier this year," sabi ng isang babae habang binabasa ang article. "Really?! You mean Celine Marquez and Javier Sandoval?" gulat na tanong ng isang babae. Umangat naman ang ulo ng isa pang babae nang marinig ang familiar na pangalan sa kanya. Natawa naman ang babae na nagsimula ng topic. "Yes, nasa article na agad," sabi nito at pinakita ang article sa kaibigan.

Hindi na baleng mapanis ang laway nilang dalawa. Hindi alam ni Elijah kung gaano katagal na silang nasa maingay at ma-traffc na lansangan ngunit napansin niyang palabas na sila ng Rizal. Mula sa bahagyang pagkakadausdos ng katawan sa upuan ng sasakyan ay umayos siya ng upo at humanda nang ipikit ang mga mata. Balak niyang matulog na lamang habang nasa biyahe kasi mabaliw siya sa katahimikan. "We are going to Bulacan."

Ipinatong ko na lamang sa dalawa kong tuhod ang mga braso at ang ulo ko. Masakit pa rin ang katawan ko. Pero hindi na gaya ng kanina. Nalapatan na rin ng paunang lunas ang mga sugat ko sa tuhod. Tulad ng utos ng hari ay pinaliguan at nilinisan na rin ako. Suot ko ngayon ang isang mahaba at kulay puting damit na may bigkis sa bewang. Inayos rin nila ang magulo kong buhok. May iniwan silang tray ng hapunan sa lapag ko, pero hindi ko iyon ginalaw. Wala akong gana kumain. Sino ba namang gaganahan kumain kung alam mong kinabukasan bibitayin ka na, hindi ba? Noong nasa Pilipinas pa ako, I remember how we used to study Philippine History. How Rizal died, and how GomBurZa sacrificed their lives for

Grand Seville is tight when it comes to security. Mabuti ay maaga siyang nakaalis sa Verlin kaya nakarating din siya sa Laguna, especially na sa Cabuyao siya pumunta, hindi naman ganun kakilala hindi katulad ng Calamba kung saan isinilang ang pambansang bayani na si Dr. Jose Rizal. Tiningnan niya ang address na binigay sa kanya ni Jackson, dahil dito raw nakatira si Ronald Chavez pero tuloy-tuloy parin ang business nito sa Verlin dahil business partner ito ni Jackson plus a famous Doctor in Laguna

pagkabanggit ni Nanay Selma sa pangalan ni Rizalde ay kita ko pa ang pagbuo ng pawis sa kanyang noo. Maloko bang totoo ang pangalawang apo? Ako kasi, oo kilala ko na ang pamilya nilang mga Hillarca. Like Rezoir, alam ko naman talagang siya 'yong tipong lalaking hindi nagseseryoso. Iyong kabila kabila ang babae, pero ngayon mahal ko na siya....at ngayon mas nakilala ko na siya. Yes, he looks like dangerous pero kapag nagmahal sagad.

Mahigpit na bilin ni Danica sa taong mapagkatiwalaan. "Opo, Ma'am. Kami na po ang bahala sa kaniya." Sagot ni Soledad sa dalaga. Isa siyang dating midwife at nawalan ng lisensya dahil inireklamo siya ng mag-asawang namatayn ng anak matapos niyang mapaanak.

Umupo siya sa harap ng lalaki at sinimulang kalagan ito sa pagkakagapos. “Bakit naririto ka sa San Ruiz?” “May pinagtataguan akong masamang tao,” walang kiming sagot ni Raquel. “Sino?” “Si Zeus Del Prado. Ang pinsan mong nuknukan ng yabang na feeling may-ari ng sanlibutan.” Nakayuko ang dalaga kaya hindi napansin ang pagdilim ng mukha ng lalaki. Tumayo siya matapos tanggalin ang lubid sa mga kamay nito. “Sorry, nasaktan pa tuloy kita. Tulungan na kitang tumayo.”