Solusyon Sa Depresyon の小説・ストーリー

Kinuha niya ang phone at hinanap online ang mga sintomas ng depression at laking gulat niya nang makita na ilan sa mga iyon ay taglay ni Czarina. “What should I do? Is my Rina really depressed?” Nabahala si Damion at nakaramdam ng guilt. Pakiramdam niya’y napabayaan niya ang nararamdaman ni Czarina kaya siya nauwi sa ganitong kalagayan. Dapat niya itong ipasuri, gaya ng sinabi ng doktor—early detection, early treatment.

“Amara, baka guni-guni lang iyon.” Alam ni Argus na may depresyon si Amara at umiinom ito ng gamot. Ang depresyon ay maaaring magdulot ng hallucinations. Marahil, sa sobrang pangungulila niya kay Elara, naglalaro lamang ang kanyang isip. Iyon ang pinaniwalaan ni Argus.

Kasama sa mga sintomas ang depressed mood, pagkawala ng interes, pagbabago sa mga pattern ng pagtulog, pagbabago sa ganang kumain, pakiramdam ng kawalang-halaga, kawalan ng kakayahang mag-concentrate, at ideyang magpakamatay o suicide. At tingin niya iyon ang dahilan ng pagkamatay ng mama niya dahil hindi nito nakayanan ang anxiety. Bukod sa hiwalay ito ng ama niya na dapat iyon ang katuwang nito pagkatapos manganak, ito ang kailangan ng mama niya ngunit wala ito sa tabi nila. At dahil sa pag-iisip ng kanyang ina ay tuluyan na nitong hindi kinaya ang problema at sumuko ng tuluyan ang katawan nito.

SOMETIMES the best things in life were unexpected. Sobrang na-guilty ako sa pagtatangka kong mag-suicide. Masyado akong nilamon ng lungkot at galit. Hindi talaga biro ang depression at anxiety. Sobrang suwerte ko na rin na nakilala ko si Dr. TJ Montealegre. Nang dahil sa kaniya ay unti-unti kong nilalabanan ang depression at anxiety ko mula nang namatay si Mama. Libre lahat ng mga medications at pagpapakonsulta ko sa kaniya. Nakakahiya man pero sobrang nagpapasalamat ako sa kabutihang mayro’n siya. Nakikitira din ako sa bahay niya lalo na’t hindi ko kayang tumira nang mag-isa sa bahay namin ni Mama at parang masisiraan lang ako ng bait at baka kung ano rin ang maisip kong gawin.

Niresitahan naman ito ng anti-depressant at ilang pang mga kailangang gamot, pero ayon sa doktor, sa mga ganitong sitwasyon, ang katawan lamang ang makakagamot sa sarili niya. Ang kailangang gawin ay alagaan lamang daw ito, unawain, ilayo sa stress at mga bagay na makakapagpaalala sa sanhi ng kanyang kalungkutan, at bigyan ng lubos na atensyon at pagmamahal.

Pagkakita niya sa sira-sirang bahay, mga tirang ulam sa lamesa, at ang mga libingan sa di kalayuan, napuno siya ng galit. Ibinalibag niya ang lahat ng nasa mesa sa sahig. May nag-aapoy na pagkapoot sa mga mata niya na hindi pa nakikita kailanman. “Bona, babawi ako. At doble pa!” —— Pagkatapos ng hapunan, nag-jogging si Bona sa ibaba kasama si Xiao. Rekomendasyon ng psychologist niya ang pag-ehersisyo—makakatulong daw ito sa pag-ibsan ng depresyon.

"Hindi mo na kailangang malaman. Umalis ka na!" Isang maling kilos lang ng babae na ito ay tiyak na mahuhulog sya. Ako, pwede ko naman na iwan sya at hayaan sya sa gusto nyang mangyari kaso hindi ako yung tipo ng tao na walang pakialam. Mabuti kung hindi ko sya nakita. E, nakita ko sya, e. Ibig sabihin, may ibig sabihin iyon. Nakita ko sya dahil kailangan nyang maliwanagan. Psychology yata ang course ko kaya alam ko kung paano kausapin ang mga tulad nya. Ngayon ko lang naisip na baka may Severe depression sya kaya hindi sya nakakapag-isip ng mabuti. Sinubukan ko pa rin na kausapin sya. "Ang unfair ng buhay, 'no? May mga taong gustong-gusto madagdagan ang araw na mabuhay tapos may mga tao nam

Para siyang binabalot ng kakaibang aura. "Hahanap ako ng paraan para matulungan siyang makawala sa kanyang depresyon. I'll hire a private therapist for her after this. Magiging maayos siya. So, don't create more trouble in the future." Mariin na saad ni Bernard. May kung anong nagbabara sa lalamunan ni Silvestre, nakasakal ang kaniyang paghinga. Ngunit nanatiling magkasalubong ang kaniyang mga kilay.

Pagdating niya sa maliit na pharmacy, nakita niya roon si Celestine, tinutulungan si Celia na kumuha ng gamot. Sabay silang pumasok sa elevator. Tahimik lang. Tinitigan ni Louie ang buhok ni Celestine, seryoso ang mga mata. Nag-angat ito ng tingin at marahang nagtanong, “Ayos na ba ang kapatid mo?” “Oo, pahinga na lang ang kailangan niya at pag-intindi.” Tumango si Celestine. “Ang mga taong may depression ay madalas hindi matatag sa emosyon. Mas mabuting may kasama siyang magbabantay sa kanya palagi.”

Nagluluksa lang ako sa pagkamatay ng mga magulang kaya ako tulala at matamlay. "I think Adrielle has typical symptoms of obsession. She has this fear of losing or discarding something important. It's very normal, but what we fear is when your obsession to that something or someone will cause you depress, you really need medication," Hector said with his calm tone of voice. "Obsession can't be healed by medicine, Adrielle. Ikaw mismo ang makakatulong sa sarili mo. But depression can. Tutulungan ka namin ni Sav. She will help you with the theraphy, I can prescribe you medicine," Hector explained.