Solusyon Sa Depresyon Novels & Stories

Na baka mas lalo lang kaming maapektuhan. Lagi pa nilang sinasabi na kesyo hindi lang naman daw kami ang nahihirapan sa buhay. Ayun na nga ang isa sa mga point. Lahat ng tao sa mundo magkakaiba ng problema at kung paano iha-handle ang problema. Pero sila, imbis na makausap ng bukal sa loob at makinig sa amin, mas lalo lang kami nilulubog sa depresyon dahil sa mga masasakit nilang salita. Imbis na bigyan ka ng payo, lalo ka lang pagmu-mukhaing mahina at mangmang.

Lalo na tuwing naiisip ko na kung sana kinaya ko ‘yong sakit, kung sana naakay ko s’ya palabas ng bodega, sana hindi ganito ang nangyari. Ngunit wala na akong magagawa para mabago pa ang lahat ng nangyari. Si mama, kahit dalawang linggo na ang lumilipas hindi pa rin s’ya kumakain ng maayos at na-diagnosed na rin s’yang may depression. Masyadong dinadamdam ni mama ang pagkawala ni Axle. Namamayat na s’ya ng sobra kaya pinilit ko na s’yang magpa-check up at niresetahan naman s’ya ng mga gamot. May iniinom s’yang gamot ngayon para kahit papaano ay maibsan ang kan’yang depression.

Noong bata pa kasi sila ng Ate Isabel niya, madalas na silang sinasaktan at ikinukulong sa aparador ng kanilang ina-inahan. "Hay naku, Mer. Tigilan mo nga 'yan," awat niya sa sarili sabay tayo. Isa raw mabisang paraan para labanan ang depression ay maglibang at ituon ang isip sa ibang bagay. At dahil sa payong iyon, naalala niya bigla ang notebook na nakita niya sa may hagdanan kanina. Inilapag niya iyon sandali sa ibabaw ng kabinet at saka niya binalikan ang dalawang matanda sa kusina para sabayan sila mag-agahan.

Dumating sa punto na nagpagamot ako sa psychiatrist at sinabi niyang may malubha akong depresyon. Sinubukan kong uminom ng gamot pero hindi ito solusyon—panandalian lang nitong tinatanggal ang sakit. Ang payo ng doktor? Lumayo sa dahilan ng depresyon ko at matutong pagalingin ang sarili ko. Pero paano? Alam kong sina Monica at Denver ang dahilan ng mga paghihirap ko. Pero sa halip na lumayo ay lalo akong nalugmok.

Hindi niya inakala na magtatapos sa ganitong paraan ang dalawa. Hindi niya maisip kung anong pwedeng nangyari kung hindi niya agad natagpuan si Solene sa snow. Halos dalawang taon din bago niya tuluyang napalabas si Solene sa depresyon, at matutong tanggapin ang lahat at piliing makasama siya.

madamdamin kong sabi. "At magdadrama ka na naman ba?" "Ngayon nga lang ulit ako nagdrama, bawal ba?" nguso ko. "Sanayin mo na lang ang huwag magdrama at huwag mag-overthink. Nakakasama iyan sa kalusugan mo," concern na sabi nito. Alam kasi nito na very emotional ako at nagkaroon ng depression, kaya mahina talaga ang loob ko. Kahit gusto ko man maging matapang, ay hindi ko magawa kapag umatake na ang anxiety at depression ko.

Nagkaroon s'ya ng moderate depression at posibleng lumala ang kondisyon n'ya kapag hindi kaagad na ma-solusyonan,] pahabol nito. Bigla s'yang nilukob ng pag-aalala. [ Mukhang ikaw 'ata ang dahilan kung bakit s'ya nagkagan'on ] pangongonsensya nito. " Salamat sa pangongonsensya mo, Ice. Malaking tulong sa'kin 'yan," sarkastikong saad n'ya sa kapatid bago ibinaba ang tawag.

Hindi ko alam kung hangin ang kausap ko, sarili ko o si Lennox. "Depression is a killer, sweetheart. Kapag mahina ang loob ng isang tao parating ganyan ang nagiging option sa buhay." "Sana naisip niya ang mga bata. Nakakaawa na sobra. Mukha naman silang mayaman pero marami palang utang. Bata pa 'yong asawa niya. Anong edad kaya siya nag-anak kasi parang malalaki na rin ang mga bata."

Hindi ito pumasok sa loob para malaman ang diagnosis ng doktor tungkol sa anak. “Nakakaranas daw ng depression si Prim kaya hindi ito makatulog. Kaya wala rin siyang ganang kumain.” Hindi nagbigay ng detalye si Joy kung bakit nagkaroon ng depression ang anak. May mga iniresetang anti-depressant para sa kanya. Nagpahanap na rin si Primo ng espesyalista na makakatulong sa kanyang depression. Binigyan naman sila ng schedule kung kailan nila puwedeng makausap ang psychologist.

galit kong sagot dito "Whatever! Basta, ayusin mo ang problemang iyan, Baylord. Nakausap ko ang doctor ni Tisay kanina at masyado daw vulnerable ang emoson niiya.. Nakakaranas siya ng postpartum depression dahil sa mga nangyari." seryoso niyang wika. Mariin kong naipikit ang mga mata ko. Postpartum? Shit, matapang si Tisay. Tsaka, masayahin siya paanong makakaranas siya ng depression?