Someone Else In Tagalog の小説・ストーリー

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

tila mapanuksong tanong niya " Syempre naman ate.. magkaibigan kami ". paliwanag ko ngumisi naman siya..." Magkaibigan ba talaga? or magka-IBIGAN ". pang-aasar nito " Para kang baliw ate.. kaibigan kasi.. friends kung sa English ". kaunti nalang maiinis na ako pinanlakihan ako nito ng mata.." Asuss!alam ko budhi mo!lumalandi ka nanaman ah ". landi agad?

"Kiligin?" Tumango ito at ngumiti. "Oo friend. Hay naku kung nakita mo lang ang sarili mo kanina habang nagkwento ka about Maru, kitang kita ang admiration and kilig sa mukha mo." Napaisip ako. 'Kinikilig ka ba talaga ako? Ibig sabihin may nararamdaman na ako kay Maru?' Huminto na ang kotse. "Girl andito na tayo!" Masayang anunsyo ni Yelle.

Si Coreen "Matagal na naming napagdesisyunan ng aking kaibigan na ang mga panganay na anak namin ang magpapasal bilang pasasalamat sa aming pagkakaibigan. Ngunit ni isa sa amin ay di napagkalooban ng anak na lalaki. Kaya sa mga apo nalang kami babawi." Paliwanag ng matanda.

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.

Maniniwala ba ako? “I don’t want someone else’s woman,” dagdag pa niya. Muli ko siyang hinarap. Nagsalubong ang mga kilay ko. “Hindi mo kasi ako pinatapos,” aniya pa. Lumaki ang mga mata ko nang magsalita ito sa Tagalog nang klaro at higit sa lahat ay walang katono-tono. “Nagta-Tagalog ka?” hindi makapaniwalang tanong ko.

“Tama kang isipin na hindi ka niya talaga type.” Isang buong-buong tinig ang nagsalitang iyon mula sa kung saan. Gulat akong lumingon. “Gem!” Nasa harapan namin ang nakatiim-bagang na si Gem, masama ang tingin kay Art. “Ano’ng ginagawa mo rito?”

Maybe siya lang. Napaatras si Kent sa sinabi niya. Pero ‘yong paatras na ginawa nito ay papasok naman sa kwarto niya. Hindi niya mapigilang mapangisi sa reaction nito dahil sa kaloob-looban niya, alam niyang hindi nito inaasahan ang sinabi niya. Pati nga siya ay hindi niya inaasahan, paano na lang si Kent na ang buong pagkakakilala nito sa kaniya ay mahinhin, mabait, mala Maria Clara. Pero isa pala siyang Maria Clarita, another version of Maria Clara. Kasi hindi naman si Jose Rizal ang nagsulat sa kaniya. She’s writing her own version.

NAKASIMANGOT kong binuksan ang ref. Walang kabuhay-buhay kong kinuha ang isang petsil ng tubig, pagkatapos pabagsak ko iyong muling sinara. "Easy Amella, nagkataon lang," paliwanag ni Shane na naka-upo sa harap ng counter island ng kusina. "Yeah I know, but why of all the places we've been through and why of all people, that guy pa talaga ang nagkataong may ari nitong villa and a friend of yours to be exact!" bahagyang diniinan ko ang huling kataga.

Yes Dad actually may kasama na akong mag-ride ngayon," pangiting sabi ko pa sabay pagkagat ng aking labi. Tila bigla naman napatigil ang dalawa sa sinabi ko na may kasama na ako sa aking pagra-ride. "Ohh and who's that person?" Sabay inabot sa akin ang asukal. "Aba at may kasama ka na rin mag-ride ha. Sino ba iyan?" Ani pa ni Dad sabay napapaisip. "Kaibigan ko lang po, nakilala ko sa General Santos at taga dito din siya sa Laguna. Actually hindi lang kalayuan ang lugar nila sa lugar natin," wika ko sabay paglagay ng gatas sa aking kape.