Sorry About The Inconvenience Novels & Stories

Tipid kong sagot. “Ms. Ramirez, paumahin ngunit ayon sa protokol ng management ay hindi kami pwedeng mag-acommodate ng walang appointment.” Malumanay niyang paliwanag pero hindi ako papayag na uuwi ng walang nangyayari.

FROM CV Management: Salamat sa lahat ng suporta! Nagpapasalamat kami kay Miss Tamara sa pagbibigay niya ng daan na hindi ituloy ang concert niya, pero okay naman kami, kahit ituloy niya yung sa kanya, kasi ang concert ticket para sa A NIGHT TO REMEMBER ni Miss Jilly ay sold out na two weeks ago palang. Sa mga nagsasabi diyan na dahil iyon kay Miss Tamara, nagkakamali po kayo. Bago pa po mag offer si Miss Tamara, ay wala na po talaga kaming maiibenta kasi ito ay ubos na. Ang mga nagpapakalat po ng maling impormasyon, ay agad makakatanggap ng parusa, SALAMAT PO!

Tinuro ko ang cabana ko. "Yun nga po ang problema Ma'am. Hindi po ikaw yung naka-book sa cabana na yan." Oh shit! I can't go back to Manila this late. Hindi rin ako makakapunta sa pinapagawa kong resthouse dahil hindi pa ito tapos. "We're very sorry for the inconvenience, Ma'am. Wala na rin kasing available na cabana na pwede naming paglipatan para sa inyo." Malakas akong nagpakawala ng buntong hininga .

Napangiti siya ng maluwang ng makitang galing kay Heather ang text message. Good afternoon Sir Martinez, I'm sorry kung umalis ako ng walang paalam, may emergency lang but everything is okay now. I hope hindi ito mag iwan ng bad impression sa inyo, we are committed to bring satisfaction and delight our customer in any way we can. My sincere apology. - Heather of HM Flower shop.

Text message 'yon na galing sa taong imi-meet ko na sana ngayon. "Hi, sorry for the late notice. Can we move our meeting for tomorrow instead? I have something urgent coming up. I hope you understand.” Imbis na mainis ako, ikinatuwa ko pa na cancelled 'yung appointment ko ngayon. Ibig sabihin lang kasi, mapapaaga 'yung uwi ko at makaka-bonding ko pa 'yung mga anak ko bago ko sila samahan sa pagtulog. Napangiti ako. Buti na lang talaga, kahit dakilang demonyo ang tatay ng mga anak ko, naging kabaliktaran naman no'n 'yung ugali ng mga prinsipe ko.

“I’m really busy right now. So, please be understanding, huh?” Marahang itinulak ni Anna si Bien at marahang umiling. “No, it’s fine. You are not obligated to apologize. It’s entirely my fault. I should be more considerate to you, especially since you have a lot of work to do. Sorry for the inconvenience.” Ngumiti si Bien at may kasamang pag-iling. “It’s fine as long as you’re aware that you’re mistaken.”

sambit ko. Hindi siya makatingin sa akin. "I just wanted to say... sorry," aniya. Natawa ako. Sorry? "Sorry?" tanong ko. "Sobrang late na Roy at kung ano ang nangyari noon ay ibinaon ko na sa limot. Tinanggal ko na sa sistema ko at ngayon ay namumuhay na ako ng tahimik kaya sana ay respetuhin mo naman ang space ko. Tigilan mo na ako."

Agad naman itong sumagot sa pangatlong ring. “Huy, kanina pa kita tinatawagan, I was calling about the part-“ “I am terribly sorry, Claire. I don’t think I will be there, I had a little problem with Ram, I had to leave the metro for a while…”

Kabanata 20 EARLY THAT DAY ay natapos na ni Sheeva ang pagpapadala ng notice at apology sa guardian ng mga estudyante niya sa ballet class online upang ipaalam na isang linggo na magiging close ang ballet studio. Hindi pa kasi siya nakakapag-hire ng instructor at siya lang talaga mag-isa ang namamahala sa studio.

Nagdidilim na ang paligid, at ang katahimikan parang sumisiksik sa dibdib niya. Sa wakas—finally—tumunog ang cellphone. Isang simpleng ding lang, pero parang sumabog sa buong silid. Agad niyang kinuha iyon, halos manginig pa ang daliri. Isang text message mula kay Nathan. Nathan: Love… sorry ngayon lang. Pauwi na ako. Sobrang big meeting kanina. Hindi ko namalayan ang oras. I’m really sorry.