Spanish Filipinos Novels & Stories

Nothing to worry about tomorrow. My mother, Lucia is a singer in a club when she met my Spanish father. Inahon nito ang aking ina sa lusak, they got married and had an only girl child and that is me. The name I have came from my father's name, Celestino Valdez Alcazar. When I was a child, my father always telling me about his life. Na tumalakas lang daw ito sa Spain, mula sa mahihigpit na magulang hanggang napadpad dito sa Pinas. He joined modeling, got the job and money then he met my mom, they fell in love and build a family. But no way to a happy ending, kung hindi lang maagang nawala ang aking ama, baka nga may happy ending pa.

Gusto ko sana siyang tanungin ngunit hindi ko naman ginawa dahil nakakahiya. "Alam mo po ba ang pamantasan na 'yon?" tanong ko sa kanya. "Yes, of course. I'm from Manila so I know that. It's one of the most famous universities here in the Philippines, right? Kilalang-kilala. Hindi pa naman pasukan. Tama ba ako?" "Opo. Tama ka naman po. Hindi pa nga po pasukan ngunit inagahan ko na po ang pagpunta ko dito sa Maynila dahil—"

“Tss. Don't underestimate me Zhia. Ano ang ginagawa ng sala, at di doon matulog si Luis?” “Si Luis isasakripisyo mo?! Haist di na ako magtataka. Ang taas ng pride mo. Di ko alam kung pilipino ba ang ninuno mo. Dahil sa pagkaalam ko ng Pilipino, mga hospitable. Uunahin pa nila ang bisita, kaysa sa kanilang mga sarili. Ilalabas yung mamahaling baso at pingan para sa bisita. Ibibigay ang kwarto, para sa bisita. Papaunahin sa hapag kainan ang mga bisita kumain.” “Reason why Filipinos are still in third world country. Ibahin mo ako Zhia.” Napabuntong hininga na lamang ako.

"May sakit daw si alexa." Imporma ni tasia sakanya habang kausap siya sa telepono. "Huh? Dalawin natin siya. Mag-isa lang iyon, hindi maasikaso ni aling martha." Sabi niya na biglang nag alala. Ang mga parents kase ni alexa ay nasa europe. Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas.

Ngunit kumpara sa kanila ni Martha, nasa kompanya mismo si Dior nagtatrabaho dahil ayaw nitong manatili sa planta. “Bakit ang tagal mo?” Salubong nito. Kalahating Spanish at Portuguese talaga si Dior, ngunit sa Cebu ito lumaki dahil nakapag-asawa ng Pilipina ang kaniyang amang Espanyol nang mamatay ang kaniyang tunay na ina. Kaya naman fluent na rin ito sa pagsasalita ng Filipino. Banyaga masyado ang hitsura nito, ngunit napakagaling nitong magsalita ng Tagalog. Isang bagay na nagustuhan niya kay Dior, dahil hindi na siya mahihirapan na makipag-usap.

Bakas sa mukha ko ang inis kaya naman hindi na nagtaka si Pablo nang makita niya ang pagkakakunot ng noo ko. Pablo is my best friend. Kilala na namin ang isa't isa nung una pa lang. Hindi ko alam kung paano kaming naging close sa isa't isa. Tulad ko, dito na rin siya lumaki sa Spain. Dati silang nakatira sa Valencia pero nang magkaroon ang parents niya ng opportunity na makapagtrabaho rito sa Barcelona, hindi na sila nagdalawang isip pa na lumipat dito simula nung tumuntong siya sa preschool. He's friendly, unlike me. Smart and medyo may pagka-bossy, tulad ko. Matangkad siya ng ilang dangkal sa akin. Sa unang tingin ay hindi mo talaga iisiping bakla siya pero kapag nakasama mo na siya nang m

“No. I’m actually from France. Mr. Fuentabella hired me for a project in Manila and then suddenly I’m here. But it’s fine. As long as he pays on-time.” Tumango ito. “Mr. Fuentabella is a good payer. You didn’t have to worry about that.” “No, I’m not.” She chuckled. “How about you? Where are you from?” “I’m from Cebu. Mr. Fuentabella hired me because Surigaonon language is somehow a little similar to my vernacular language,” he replied. “I’m glad to see you’re adapting to the Philippines.” “Oh, no. Pinay ako.” Hindi na niya mapigilan ang sariling magtagalog at mahinang natawa. “I just thought you were some Chinese or some imported architects like me that’s why I talked in English.”

And then, he found this. Paano ito naging apo ng isa sa pinakamayamang pamilya sa Espanya? Kate’s Filipina, thought she looked like she’s not. Mas angat kasi ang ganda nito kompara sa mga normal na Pinay. Lalo na ang ilong at mga mata nitong napakaganda ng hugis. His breathing hitched when their eyes meet. Hindi siya p’wedeng magkamali nang makita niya ang gulat sa mga mata nito. Nanlaki ang mga mata nito at nakita niya ang pag-panic nito.

Kaya hindi ko masagot. “Hindi ko po sigurado. Pilipino naman po ang mga magulang ko. Hindi naman po sila mukhang Spanish,” sagot ko, umaasang maiintindihan niya ang sinasabi ko. May lahi kasi si Helios, eh. Monastero. Wala namang ganiyang apelyido ang mga Pilipino, hindi ba? Kung ibabase rin sa mukha ng ama niya, hindi siya Pilipino.

He greeted and sat on the chair. "Buenos dias, mi hijo." Masiglang bati ko sa kanya. "Buenos dias, Mommy." Aphrodite greeted while yawning. I thought them to speak Spanish. Pero pag minsan nasa bahay lang kami nagsasalita kami ng español. I'm a full blooded spanish but may lahi kaming pilipino. Even in history hindi nagkamabutihan ang español at pilipino but beliefs change. By the time passed ay maayos na din ang pagsasama ng iba't ibang tao na nagmula sa ibang lugar and I'm glad with that. Mas gusto kong manirahan dito dahil sa-well I'm not still ready to tackle it. I prefer living here because of my family. I wanted a simple life not a life that everyone is praising you whenever they saw y