Spanish Filipinos Novels & Stories

Hindi lang niya si Camilla na anak nito dahil hindi pa naman niya nakikita ito. Max nods his head quickly and said, "Yes, bro. Kilala ko si Mr. Mariano Aquino. Isa sa mga kaibigan ng daddy mo siya, 'di ba?Bakit? Ano ba ang meron sa kanya, huh? Tinulungan ka ba niya na makahanap ng babaeng mapapayag na magpakasal sa 'yo, huh?"

narinig ko naman sigaw mula sa first floor nang bahay namin and oh by the way that's my mom. By the I'm Ayesha Santillan but my friends and officemates called me Yesha, 22 years old, half Filipina and half British kaya nga may pagkaforeignish ang itsura ko, brown ang lampas balikat kong buhok, kulay hazel brown naman ang mga mata ko na may mahahabang pilikmata which people said that's my asset, matangos din ang ilong ko at mapupula ang mga labi ko na hindi na kailangan gamitan nang lipstick, may kataasan din ako, my height is 5'7 at sabi nga nila puwede daw akong maging modelo but that's not how I roll.

seryosong sagot ni Papa. Tinignan ko ng seryoso si Papa. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko at hindi sa litrato lang. Umiling ako kay Papa at ayokong marinig ang lahat ng sinasabi n'ya. Wala akong sinabi at naglakad ako palayo sa kan'ya. Hindi ko maintindihan ang gusto n'ya. Pinapunta n'ya ba ako dito sa Manila para itaya ko ang buhay ko sa mga taong kahit kailan ay hindi ko naman kilala.

May white flower arrangement ito sa unahan. Ngumiti sa amin ang bumaba doon. Kung hindi ako nagkakamali si Rafael iyon isa sa mga malayong pinsan niya. Juan Rafael to be exact siya iyong namamahala ng winery sa Azienda de Aguzar. Ito talaga ang pinaka-mukhang Espanyol sa kanila. Spanish din kase ang mother nito kaya matatawag siyang pure na Spanish sa magpipinsan. Pero kung mag-usap naman ay Tagalog ang gamit nito. Matatas itong magsalita ng Tagalog. Kaya hindi ka talaga ma a-out of place. Halong Spanish, English, Tagalog kung mag-usap ang mga ito. halos lahat sa kanila multi-lengual kaya kahit anong gamit na lengguwahe ay nakapag-uusap sila. Nagyakapan ang dalawang lalaki. Nag beso na rin s

tanong ni Killian matapos niyang kausapin ang head ng lugar na ‘to. Hindi ko kasi talaga maintindihan ang mga sinasabi nila, dahil hindi sila gumagamit ng English, eh. Talagang Spanish ang ginagamit nilang salita. Kaya pinipili ko na lamang na huwag makinig sa kanila, dahil sumasakit lang ang aking ulo. “Yes!” sagot ko kaagad nang makalapit siya sa aking gawi. “May ganito ba sa Pilipinas?”

May mga dala din silang mga baril at ang atensyon nila ay nasa pagbabantay ng seguridad ng buong lugar. Halo-halong lahi na ang nakikita ko, may purong Pilipino na siyang may pinakamababang antas sa lipunan, tinatawag din silang Indio. At sa aking pagkakaalam ay pwede ring makapangasawa ang isang Pilipino ng isang Kastila, at ang kanilang anak ay matatawag na Mestizo. May mga Insulares at Peninsulares din akong nakikita sa lugar na ito. Kumpara saming kasuotan, ang sakanila ay binabalot na halos ang kanilang katawan.

“Subukan mo. Matatamaan ka sa akin. Imbes na iyang karate ang inaatupag mo, bakit di ka magseryoso sa pag-aaral mo?” Ngumuso si Tinay. Kahit di niya sabihin ay parang naririnig ko na sa utak ko na sinasabi niyang KJ ako. KJ na kung KJ. Iyong makabubuti niya lang naman ang iniisip ko. “H-Hello, ma'am.” Alanganin ang ngiti no'ng kaibigan ni Tinay. Ang mga ina ng mga batang lalaki na ito ay mga Filipina. Nakakaintindi sila ng tagalog kaya napapalapit na rin sa kanila ang anak ko kahit hindi ko naman talaga close ang mga ina nila.

Kami lang ang Pinoy sa community dito. Sa nakalipas na mga buwan ay wala kaming naririnig na balita mula sa Pilipinas o tanging ako lang ‘yon? Hindi ko magawang magtanong kay Clifford ng kahit na ano tungkol sa Pilipinas dahil tandang-tanda ko pa ang mga salitang sinabi niya sa ‘kin nang dumating kami rito. “From now on, you will be Anastasia and I will be your husband Joe. We are from the Philippines but you are not allowed to talk to anyone anything about who we are and what we are doing when we were in the Philippines.”

Ang pangarap niya ay makatagpo ng isang kasuyong galing sa ibang lupain. Samantalang narito ang isang binatang Kastilang taga-Extramadura. Ang pangalan niya ay William de España. Siya ay buhat sa pamilyang aba. May gulang na tatlumpu't limang taon ngunit ang anyo ay mas matanda pa kay Doña Beatrice ang may apatnapung taon. Siya ay Naglakbay sa Pilipinas na oficial quinto sa Aduana. Ngunit sa kasawiang-palad, bukod sa siya ay nagtiis ng maraming pagkahilo ay nabalian pa siya ng paa. Labinlimang araw simula ng dumating sa Pilipinas, siya ay napahiwalay sa tungkulin at nagkataon pa na wala na siya ni isang kuwalta.

May accent pang sabi. Marunong siyang mag-tagalog pero hindi lahat. Mas okay siya sa english at spanish dahil dun siya lumaki sa spain at iyon ang kinalakihan nya. Nagtatagalog lamang kami ni Ellin at may iba pang pilipino na nakilala dun.