Speech For Graduation Tagalog Novels & Stories

Kasamang lumaki at kasama sa lahat ng masasaya at malulungkot nitong kabanata. Nalunod ang sinasakyan nitong bangkang de-motor. Umuwi sa Agusan del Norte ang kaniyang nobya upang dumalo sa isang graduation ng pinsan nito. Dadalo lang naman sana ng graduation pero ito na pala ang huli nitong araw. Masakit. Masakit para sa kanila. Masakit na masakit at ang hirap tanggapin.

Saka lang kaming umupo ng paunlakan kami ng president ng academic board. Kakaiba ang atmosphere at sobrang lamig talaga. Kamusta kaya si Lei. Ano kayang pakiramdam ng tatanggap ng mataas na honor sa buong batch nila. Proud ako sa kanya. Hindi biro ang maging cum laude. Nag iwan naman ng maikling inspirational speech ang summa cum laude bago isa isang tinawag ang mga graduand para umakyat ng stage at tanggapin ang katibayan na graduate na kami. Syempre kasama ako roon.

“Baka mas marami pang kurimaw na mas malala pa riyan kaya relax ka muna.” Humugot ako ng isang malalim na paghinga, inayos ang sarili ko saka ako nagmadali sa paglalakad patungo sa classroom ko. Wala pa man ako sa pinto ay narinig ko nang binanggit ang pangalan ko. “Miss Macalintal?” ani ng isang boses ng babae. “Miss Deborah Macalintal?” “Yes, ma’am! Present po!” medyo pasigaw kong tugon nang makatuntong na ako sa pinto ng aming classroom.

reply ko Wala akong masabi Hindi ko naman siya gusto… …yata “Hindi ba pwedeng friends lang kami?” tanong ko “Pwede naman, naninigurado lang ako.” Napanguso naman ako sa chat niya. “Ang akin lang magfocus ka muna sa pag-aaral mo. Malapit na graduation mo.” Napangiti naman ako sa sinabi niya. Naalala niyang malapit na graduation ko Infairness kay kuys Kie matalas pa ang memorya

Farewell to you my friends We'll see each other again Don't cry 'cause it's not the end of everything I may be miles away But here is where my heart will stay With you, my friends with you Yesterday's a treasure, today is here Tomorrows' on it's way, the sky is clear Thank you for the mem'ries of all the laughters and tears And not to mention our doubts and our fears The hypertension we gave to our peers It's really funny to look back after all of these years Farewell to you my friends We'll see… Matapos naming sabay-sabay na kantahin, ilang sandali kaming naghintay at isa-isa nang tinawag ang mga pangalan ng mga studyante. Upang tanggapin ang certification na katunayan na nakatapos na kami

Lumakad ako papalapit sa kanila at ng makita ako ay mabilis na pinahid ni Tita ang luha ko. "Anak, tumawag ang teacher mo at sa susunod na ang graduation nyo, you need to go home. Hindi sa tinataboy kita, but you have to enjoy your graduation." Tita Amelie caressed my back. Tumango ako at ngumiti sa kanila ni Papa. "Hindi ba kayo sasama sa graduation ko?" I asked and seat beside Papa, his face went sad at inakbayan ako. "I want to anak, pero alam ko na pupuntahan ka ng Mama mo doon, ayoko naman na maging magulo ang celebration mo, babawi ako anak and that is a promise okay?" Tumango ako at yumakap kay Papa.

Ramdam ko ang lungkot at panghihinayang sa kanyang boses. “Eh ano naman? Ano ka ba, okay lang ‘yon, ‘no! ‘Wag ka ngang magmukmok d’yan! Graduation ko kaya, so we should be all celebrating... ‘di ba, Ma?” nakangiting sabi ko.

Bago ko pa makilala si Yuan nang magkolehiyo. ~~~~~~~~~~~~~~~~~ Flashback.. April 17 nagsimula ang Graduation Ceremony. Masaya ang lahat. Sa wakas nakagraduate na. "Congrats!"bati ng bawat estudyante ng La Salle. "Thank you! Thank you!" Tumagal ng buong araw ang program. Nagbigayan na ng diploma. Tumayo ako para kunin ang akin. Tears came out. Tears of joy. Pagkatapos ng graduation nagkaroon pa ng Party. Then we go out for a batch celebration. Sa Bar nila Charles lang kami pumunta para di na mapalayo.

Nakangiting bati ko sa kanila. "Congratulations sa ating lahat!" Sigaw ni Kokoy at naghiyawan naman kami sa tuwa. Sa wakas ay graduate na kami. "Congratulations baks! Sa wakas graduate na tayo." Bati sa akin ni Lily sabay yakap sa akin. "Congratulations din baks!" Bati ko rin sa kanya at niyakap din sya ng mahigpit. Sabay pa kaming naiyak. Sumama sa yakap namin si Kokoy at si Carol.

Imposible. Buong graduation ceremony ay iyon ang nasa isip ko. Ilang beses pa akong lumingon, nagbabakasaling naroon nga siya subalit bigo ako. Natapos ang lahat at nagbigay ng speech ang mga nakakuha ng latin honors sa bawat kurso kabilang ako.