Speech For Graduation Tagalog Novels & Stories

Savannah "Cheers on our graduation day!" "Congratulation!" "Yehey!" Rinig ko mula sa kinaroroonan ko ang mga sigawan ng mga nagtapos dito sa university. Nakasuot silang lahat ng toga at inihahagis pa nila sa ere. Graduation day ngayon at naririto ako sa isang tabi na pinagmamasdan lamang sila. Nalulungkot ako dahil isa dapat ako sa kanila na nagsasaya sa mga oras na ito ngunit hindi nangyari. Kasalan ko naman ang lahat ng iyon kaya hindi ako dapat na nagkakaganito.

THIRD PERSON Umakyat sa stage ang President at ang coordinator upang pormal na simulan ang programa. Kasabay nito ang Dean ng College of Business Administration. "Good evening Graduates. I already had my speech earlier during our graduation ceremony kaya di na ko magsasalita pa ng ganoon kahaba sa inyo ngayon." Ngumiti pa ito sa lahat. "Tonight is our Graduation Ball. Marahil ito na ang huli nating pagkikita at sa reunion na ang sunod, kung magkakaroon ng pagkakataon. Tatawagan ko kayong lahat kapag may plano na. I'm sure a lot of us are already professionals and baka nga CEO na ang iba sa kani-kanilang mga sariling kumpanya o 'di kaya ay manager kapag dumating ang araw na iyun, we don't kno

Tanong ko sa kaniya , at kumain na ako , pag tapos ko kumain ay umalis na ako at umuwi na at natulog na. The graduation day Graduation day na exited na ako at kinakabahan, " Kaya mo ito Amy!" Sabi ko sa aking sarili, at umalis na ako pag labas ko ay nakita ko Si Mike at nakisabay na ako papumta sa school namin , nakarating na kami sa school at nag sisimula na ang ceromony , nag bigayan na ng mga diploma at natapos na ang graduation day at nakaraos ako , oras na para sabihin ko kay Mike kung ano ang aking nararamdaman ko , lumapit ako kay ," Ahh Mike gusto ko Sana na sabihin na congrats ! And gusto ...Gus..to... Gusto kita ! OK ngayon ko ilang yun nakita na andiyan ka sa tabi ko nung mga pana

Cheska Nagising akong may kakaibang pintig ang puso. Hindi kaba. Hindi rin basta excitement. Parang bahagyang tumagilid ang mundo habang tulog ako, at pagdilat ko, alam kong wala nang babalik sa dati. Graduation day. Ngayong araw, opisyal na akong magtatapos. Ngayong gabi, matutupad na ang pangakong ilang buwan naming pinakaingatan.

sagot ko, “but I learn fast, I show up and I know I don’t give up easily — ” Bigla naman akong natigil dahil sa pagsalita niya na naman agad. “Well, Mira, that’s all the questions for now.” Mr. Lim nodded. “We don't have much time, later we'll send you an email for the decisions we've made. ” Tumayo ako, bahagyang yumuko bilang pasasalamat. “Alright po, Thank you so much for this opportunity, it's truly an honor to meet all of you sir and ma’am..thank you po.”

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Dumating ang araw ng graduation namin. Sabay- sabay kaming umakyat sa entablado upang tanggapin ang aming parangal at diploma. Napatingin ako kay Primo habang nagbibigay siya ng valedictrian speech niya. I am proud of him. Alam kong malayo pa ang lalakbayin namin pero sigurado akong hindi siya mahihirapang abutin ang pangarap niya.

"Congratulations" "Congratulations...awoo..awoo..," hindi ko alam kung paano ako sisingit para makalapit sa mahal ko dahil sa siksikan dito sa auditorium kung saan ginanap ang kanilang graduation ceremony. Dahil sa wakas nakapagtapos narin ang boyfriend ko ng senior high, masaya at the time ay malungkot kasi wala ng Cloud na lagi kong kasama sa next ko na pasukan, masakit man pero kailangan kong tanggapin na hindi naman habang buhay nasa high school ka lang, one year pa ang tatapusin naming batch bago kami naman ang tumuntong sa stage para kunin ang diploma namin. One year ang hihintayin ko bago kami magkasama muli ni Cloudy ko kung doon nga ako mag-aaral kung saan naisipan ni Cloud na Unive

Napakaraming sakripisyo, pagod, at luha ang kinailangan kong pagdaanan, ngunit ngayon, hawak ko na ang diploma na sumisimbolo ng lahat ng pinaghirapan ko. --- Habang nakaupo ako sa gilid ng kama sa aming silid, tinitingnan ko ang graduation gown na nakasabit sa pintuan. Parang kailan lang, hindi ko akalain na darating ako sa puntong ito. Noon, tila napakalayo ng pangarap na ito, lalo na nang mamatay sina Mama at Papa at kinailangan kong tumulong sa kanilang utang. Pero heto na ako ngayon—isang ganap na graduate.

madamdaming sambit niya. Tumango ako. “Opo, mama. Mahal na mahal ko rin po kayo! Good luck po sa operasyon niyo bukas.” “Good luck din sa graduation mo, anak. Galingan mo sa speech mo, ha? Mag-iingat ka lagi,” paalala ni mama. Nakangiti ko lang siyang tinanguan. Sumapit ang kinabukasan. Graduation ko na at operasyon na ni mama.