Spencer Novels & Stories

sagot niya, “ikaw ang naging dahilan kung bakit natutunan kong lumaban. Maraming sugat ang iniwan ng nakaraan, pero pinili nating maghilom at buuin ang buhay natin. Nangangako ako, hindi kita bibitawan, kahit gaano pa kahirap ang daan.” Sa gitna ng kanilang mga panata, tumayo si Spencer mula sa kanyang upuan at humakbang papunta sa altar. Lahat ng mata ay nakatuon sa kanya habang binuksan niya ang maliit na kahon na may lamang tatlong singsing. Isang para kay Marcuz, isang para kay Lennah, at isa para sa kanya. “Gusto ko pong maging bahagi nito,” sabi ni Spencer habang inilalagay ang singsing sa daliri ni Lennah. “Mommy, Daddy,

Ilang segundo kaming nagkatitigan pero ako ang unang umiwas nang tingin, paano ba naman kasi kitang kita ko kung paano niya kagatin at basahin ang ibabang labi nya. " Sit " maawtoridad nyang utos. Umupo ako sa harap niya habang kurot-kurot ang mga kamay ko sa sobrang kaba ko, namamawis na ako kahit napaka lamig naman dito sa loob. " How old are you? " pormal niyang tanong. Yun ba agad ang tanong? hindi full name? " 25 Sir " " Full name " " Mary Jane Santos "

Mga mukhang pera! "Who's this, Ma?" tingin ko kay Mama at hinawi niya lang ang buhok niya. Umiwas siya sa titig sa akin at sumenyas siya kay Papa. "N-Nice to meet you, Miss Cariena." Tumikhim siya at inilahad ang kamay, "it's Spencer Spacer," pagpatuloy niya. Nagtagpo lalo ang kilay ko. Spencer Spacer? Huh, pinagloloko ba ako ng baliw na ito?

Habang nasa loob ng elevator ay hindi ko maiwasang isipin kung bakit gusto akong makausap ni Sir Emman. Isang tao na akong natatrabaho sa WorkSpot, isang networking company na kung saan naghahanap kumakausap kami ng mga tao para mag-alok ng insurance. . . Hindi rin gano'n kalaki ang sahod na nakukuha ko dahil unang-una, hindi ako college graduate kaya mababa lang ang posisyon ko—umaasa lang ako sa mga quotang makukuha ko kada araw.

Hindi ito ngumingiti, at ang bawat tikas ng katawan ay may halong awtoridad at distansya. “Siya si Damien,” bulong ng ina niya, bago sila lumapit. “Anak ni Martin. Gusto kong ituring mo siya na parang sariling kapatid. Isang nakakatandang kapatid. Alam kong iyon din ang gusto ng Tito Martin mo para sa inyo.”

Ang ilan naaawa, pero karamihan tila natutuwa. "Ashanti!" tawag ni Phoebe. Hindi ko siya nilingon. Gusto ko na lang tumakas. Pero humabol siya at hinawakan ang braso ko. "Ashanti, please... help me," hingal na sabi ni Phoebe. Bakas ang taranta sa mukha niya. "May matandang Koreano sa garden, si Mrs. Park. Nawala ang wedding ring niya habang namamasyal siya kanina. Importante 'yon dahil heirloom 'yon ng pamilya nila. Hindi ko siya maintindihan, iyak siya nang iyak."

Baka nga hindi lang 'yon. G*go ba 'to?! Anong gagawin n'ya sa 'kin? Itinulak ko si David gamit ang aking mga kamay, na noo'y nanginginig sa kaba. Nanlalabot ako noon. Dahil sa inakto ko, medyo nagulat din ang lalaking ito. Haysst, kala ko pa naman mabait at selfless s'ya. Pero, in Fairness, nakita ko likod ng t-shirt n'ya ang apelyido niya, 'Falcon' ah, ibig sabihin, tatay n'ya or daddy n'ya 'yung kasira dati ni Mommy? Alam n'ya ba ang tungkol dito? Mr. David Falcon

tanong niya rito para magsimula ng usapan. Tiningnan niya ito. Isa itong hot na driver. Namumutok ang mga manggas ng uniporme nito sa laki ng mga braso. Kitang-kita rin ang defined jaw nito mula sa kanyang anggulo. He's the perfect definition of a tall, dark, and handsome man. Pero hindi niya ito type. Kung ilalarawan niya ang ideal type niya, iyon ay A, R, E, at S. At iisa lang ang lalaking pumapasa sa standards niya.

Gusto niya ng maayos na kausap at ang kaibigan niya lang ang tanging nakakaintindi sa kanya . '' mukha atang pinapabayaan muna ang sarili mo bro .Ayos ayusin mo nga paano kung babalik si Zaira ganyan makikita niyang pagmumukha mo '' natatawang salita ni Arden .Hindi makikilala ang isang Kyler dahil sa bigote nitong mahahaba na at ang buhok nitong mahaba na rin .Bagay naman kay Kyler dahil mas astig itong tignan pero para kay Arden hindi niya gusto ang ganong mukha ng kaibigan dahil para itong nagrerebelde at parang ng bigat masyado ng pinagdadaanan .

nakangiti na sabi ko sa kanya. Isa-isang nagpaalam sa akin ang pamilya ko. Ang parents ko at si kuya, mauuna na kasi sila sa simbahan at ako, kasama ko si Matet. Siya kasi ang maid of honor ko. Siya kasi ang pinakamatalik kong kaibigan. Ang mga pinsan ko naman na babae ang bridesmaid at ang kamag-anak naman ng asawa ko ang groomsmen. Kaya kinikilig ang mga pinsan ko dahil ang guwapo ba naman ng mga magiging partner nila.