Novel & Cerita Spoken Word Poetry Tagalog

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

Ito ay may dugong Pilipino at Astralyano. Pinili niya ito on the last minute upang maging bida sa gagawing drama series,knowing na marunong itong mag-tagalog since half of the dialogues in the script is in Tagalog. “I’m so glad to know na nagustuhan mo ang gawa ko,Miss Lisbon.” ang nahihiyang sagot ni Serena.

Nang magkatinginan kami ay sabay kaming nagtawanan. ”Grabe ka. Anlalim ng hugot mo.” tawang tawa pa ako sa ginawa nito “Try mo.” ani Andrew. “Ayoko baka may makarinig nakakahiya.” “Walang makakarining sayo rito. Pag-aari namin ang lupang ito. Walang basta nakakapasok rito. Try mo lang isigaw kung ano man yang kinikimkim mo sa dibdib.”

Umiiwas siya sa mga bagay na puwedeng humila sa kaniya pababa hanggang maaari. Ang natutunan niya ay ang katotohanang hindi puwedeng lagpasan ang laro ng tadhana. Ang mainam gawin ay makisabay, magpatianod at umasang kaagad tayong makakarating sa kaniya-kaniyang dalampasigan. "…hindi ba sinabi ni Sir Logan kung saang resort sila tumuloy?"

Was bin ich? Kahit na di ko maintindihan ay agad kong binigkas na 'Feuer' kung sa Tagalog pa ay Apoy. Pag bigkas ko ah agad namang gumulong ang mga bato upang hindi na ito na ka harang pa. Habang papasok ako ay nakarinig akong nag uusap, sa salitang Latin.

May pagka-sarcastic na sagot ko. Mahina siyang bumulong pero sapat na para marinig ko, "Pilosopo." "What did you say?" Tama ba ang narinig ko? Nagsalita siya ng tagalog? "Nothing." She answered. Nangunot ang noo ko at nagtanong sa kanya, "No. Nagtagalog ka?" "Marunong ka magtagalog?" Mukhang nagulat din siya. "Oo. Nakakapagsalita nga ako pero i-ikaw?" Ang akala ko ay hindi siya marunong magtagalog. Si Mama nga kahit na nakapunta sa Pilipinas ay hindi ganun karunong.

paliwanag niya. Heels lang naman tinanong ko, bakit ang daming etchos! "Anong conyo?" curious kong tanong. Napasimangot naman siya. Sorry naman! Wala 'yan sa bundok namin! "'Yong mag-e-english ka at the same time may tagalog words na kasama, sample, what are you doing ba? Want me to tusok-tusok you a bamboo stick! Ganoon!" Para naman akong paslit na tumatango.

Medyo umarko ang kanyang kilay. “So, you have another woman named Yeon Na?” aniya. Napalunok naman ako ng laway. Halatang narinig niya lahat. “So, Catherine is right… na may iba kang kinolo—kiniloko—kinalolo—put*ngina! What is the Tagalog of ‘Is there someone you’re head over heels for?’” inis na saad niya. Hindi na niya kinaya at napa-English na talaga siya. Englishera kasi siya at hindi sanay mag-Tagalog, halata naman dahil sa mabagal at slang niyang paraan ng pagsasalita.

That's certain. And if I'm some kind of a package or a kidnapped then, I'm pretty sure my father's men are coming for me. "Do you speak tagalowg?" I asked again and surprisingly he looked at me. "It's a Philippine language." I added. I was waiting for him to answer me but he remained quiet. "I think you're gwapow." I said. When I looked at him, I'm not sure, but I think he's frowning. "Gwapow pero masowngit." I smiled.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.