Spongebob Squarepants At The Krusty Krab Novels & Stories

Saka niya lang din naisipan na umuwi. Nadatnan niya na nakaupo pareho sa upuan ang kanyang tiyo Arlon at Atticus habang nanonood ng spongebob. Paminsan pang napa pasulyap ito sa hawak niyang kwarto. Nakakahilong isipin na hindi niya alam kung saan ito titingin. Lumapit si Vivian sa kanyang tiyo Arlon upang nagmano.

Manang mana sa pinagmanahan. "Mommy!" tawag sakin ni Kristoff mula sa sala. "Yes baby!" tanong ko, naghuhugas ako ngayon ng ibang hugasin. "What channel is spongebob!" tanong nito, siguro na bobored na sa puro commercial sa local channel. "Its 52! Five and two! you know that?!" si Krystal ang sumagot habang puno ng pancake ang bunganga. Natawa naman ako sa kacutan ng anak ko.

natatawa kong sabi. "Tsk, that's why I don't want someone to use my phone." Nakasimangot niyang sabi. Natatawa ko parin siyang tiningnan. Napahawak pa ako sa aking tiyan. Hala ka! Idol na idol si Sponge Bob. "Stop laughing." seryoso niyang sabi pero hindi ko mapigilangang matawa. "You'll stop laughing or I'll kiss you. You choose?" bigla akong nagseryoso.

Pinakita ko sa kaniya ‘yong dinampot kong maliit na bear, si Patrick Star ‘yon sa Spongebob. Sinulyapan niya ‘ko at nang makita niyang hawak ko ‘yon, agad niyang inagaw sa ‘kin. “Hindi puwede.” ‘Tsaka niya iniligpit lahat ng laruan niya at inilayo sa ‘kin.

Habang kumakain ay naisipan kong itanong ang mga hilig nito, kung may mga kaibigan ba ito, nalaman ko kasi dito nagsasaling pusa pala ito sa isang klase, tinanong ko din kung anong gusto niya paglaki niya, mga bagay na alam ko dapat kung hindi siya tinago ng ina niya sa akin. Bibong bibo naman ito habang patuloy na nagkukuwento sa mga natutunan nito sa school, maliban pa doon ay nalaman kong paborito pala nito si Spongebob, agad ko naman tinandaan iyon at balak kong ibili ito nang lahat ng laruan na gugustuhin nito, sisiguraduhin ko na magiging masaya siya kasama ko, ibibigay ko ang lahat ng pangangailangan nito sa abot nang aking makakaya.

"Itatanong ko muna kung pwede siya bukas. Kapag pumayag siya, isasama natin." Pagkatapos namin kumain ay pinaliguan ko na si Justin para makapagpahinga na siya at ako naman ay inihanda ang mga gagawin bukas para sa presentation. Naibigay na rin ni Ma'am Bridgette sa email ko ang mga material at inumpisahan ko na iyon. ** "Pumayag na si SpongeBob!" anunsyo ko habang binibihisan si Justin. "Papasok lang si Mama sa work ngayong umaga, tapos mamayang tanghali ay sabay kaming pupunta ni SpongeBob sayo."

Pero bigla ko rin naimulat ng bigla na lang may nag-ring na cellphone na spongebob squarepants ang ringtone at alam kong iyon ang cellphone ko. Paborito ko kasi iyon na cartoons kaya ginawa kong ringtone. Narinig ko ang mahinang tawa ni crush habang inaabot sa akin ang cellphone ko. "Fans ka pala ng spongebob, ah?" Pang-aasar niya kaya inirapan ko siya. "Paki mo!" Sabay sagot ko sa tawag. "Yes, hello, Karl?" Huminto si crush sa kakatawa niya ng sabihin ko ang pangalang Karl. Naging seryoso ang mukha niya.

Umalis saglit ang kanyang kuya at maya-maya'y dala-dala na ang isang life size stuff toys na si Spongebob na isa sa pinakapaborito niyang cartoon character. Napatutop siya ng kamay sa bibig, ito talaga iyong pangarap niya ang may magbigay sa kanya ng paborito niyang si spongebob kahit maliit lang pero ito, isang life size spongebob pa ang ibinigay ni Blade. Doon na niya di mapigilan ang maiyak, agad niya itong niyakap ng mahigpit at hinalikan ito ng mariin sa labi. Tila nawala sa isipan niyang nasa harap lamang niya ang mga kuya at magulang. Tumikhim ang kanyang Itay kaya agad siyang napakalas sa pagkakayakap kay Blade.

Kumakain ito ng apple habang nanunuod ng cartoon show. "Sweetheart I'm done, pwede ka ng maligo," malambing na sabi n'ya sabay upo sa tabi nito at hinalikan ito sa sintindo. Humilig naman ito sa kan'yang balikat kaya hinapit n'ya ito sa bewang at hinatak palapit sa kan'ya. "Tartie ang pangit na ni SpongeBob parang ikaw,"nakabusangot na sabi nito sa kan'ya. Mahina s'yang natawa sa sinabi nito.

singhal niya, halos natatawa habang tinititigan ako na parang lalabas na naka-costume ng SpongeBob o kung ano pa man. Ano ba ang alam niya tungkol sa fashion? Nakasuot siya ng cowboy boots, puting maong, at leather trench coat na ang haba ng buhok ay para na siyang bampira sa pelikula. “Ano?” tanong ko. Kung hindi lang ako galit, namula na sana ako. “Anong problema?” Umiling si Dante. “Bahala na. Wala namang titingnan ang mga lalaki kundi ang mga magaganda mong suso. Sakay ka na sa kotse.”