Novel & Cerita Stairs Sayings

Tumigil ito sa galid niya habang nakahalukipkip. "Kung gano'n, puwede mo na bang sagutin ang tanong?" His husky voice giving her a goosebumps realtime. "Ahh– Yes, I'm a stripper," sagot niya. "Then start now. And you, two. Get ut of here!" wika ni Stanley sa dalawang babae na kanina pa pahawak-hawak sa kanya.

Hindi ba naiintindihan ng babaeng ito ang sinabi niya? "Hindi mo ba naiintindihan ang sinabi ko?" malamig niyang tugon. "Sa lahat pa naman ng ayoko, iyong kinukulit at ginugulo ako sa oras ng trabaho. Do you want to go out? go on. Umalis kang mag isa. Marami pa akong mahalagang dapat tapusin." naiinis niyang saad. Tuluyan nang umiyak si Stacy. Nasaktan siya sa sinabi ni Hades. Hindi niya matanggap na malamig ang pakikitungo nito sa kanya ngayon.

"Thank you for being a good friend, Stacey." Isa-isa n'yang inalis ang daliri ko. "Hindi ako papayag na balewalain mo lang ang kahayupang ginagawa ni Xian!" seryoso n'yang sabi bago s'ya naglakad paalis.

Subalit biglang huminto ito sa paglalakad na siyang ipinagtaka niya. “Mukhang kailangan ko pa ng kaunting push ha?” Sa isip-isip niya. “Sure. Kaso baka may biglang manapak sa akin dito ha?” biro ni Stanley. The two women laugh flirtatiously at pabirong hinampas pa si Stanley nang isa sa dibdib. “Wala ‘no. And kung meron man, we will dump them on the spot for you,” malanding sagot ng babae.

Halos ayaw niyang makinig, ayaw niyang pakinggan ang mga sasabihin nito. "Si Stacey nawawala," sabi nito sa gumagaralgal na tinig. Hindi na niya alam kung ano pa ang magiging sagot dito. Maging siya ay nagugulahan din dahil kaninang umaga lang ay inaaya siya nitong mag- gala.

Were here inside a VIP room no ones gonna Interupt my cousin and i. Stacey poured my glass of red wine. Staring at me like she was trying to read whats on my mind. I roll my eyes while slowly shaking my head. "You cant read whats on my mind cousin". She chuckle. " I was just trying to, but yeah I can't, your too unpredictable serapina". "As they always said". I murmured. " Huh? What did you just say? ". Nakanganga niyang wika. Umiling ako. "Wala".

patuloy kong wika habang umagos ang luha sa aking mga mata dahil sa matinding galit na nararamdaman. "Pare naman, huwag namang ganyan. Minahal mo naman yung tao. Pwde niyo naman itong pag usapan na walang sakitan na mangyayari. Baka mamaya nagkamali lang tayo. Pare wag magpadalos-dalos" payo ni Lester.

Pag-iiba ko ng usapan. "Okay. Madali naman akong kausap eh. At saka alam ko naman na hindi mo talaga 'yan matatapos kung nandoon ka sainyo." "Thank you Stacey! The best ka talaga!" nakangiting wika ko. Tumayo pa ako at mahigpit ko siyang niyakap. "You're always welcome Jela." Bulong niya saakin. "Ang swerte ko-"

“Pampatulog ko iyon pare, ikaw naman.” “Kuya, dapat yata kung gusto mong umisang bote ay sa bahay na lang ninyo. Delikado po iyang ginagawa mo, pagod na kayo sa buong araw na pagtatrabaho pagkatapos ay nakainom pa kayo. Mabuti sana kung hindi kayo magda-drive eh.” “Iyan Mike, makinig ka sa sermon nitong si Stacy. Biruin mo, ang nene lang nito noong mag umpisa nating makilala. Ngayon ay nanenermon na.”

-sabi nito. "Stacey, your mouth."-Suway ng ina. "I don't like her, she's a true gold digger."-Sabi pa nito. Umiling na lang ang Ina. "Anyways, let's go prepare dinner, baka gutom na ang apo ko."-sabi nito at niyaya sila sa kusina. ****************