Stairs Sayings Novels & Stories

Tsaka mas mabuti na din siguro na masesante siya para hindi na siya pamarisan ng iba pa. "Ano nga pala ang sadya mo? Dapat hindi ka na muna lumabas ng kwarto para hindi ka nasaktan!" narinig kong sambit ni Stephen na nagpatigil sa aking paghakbang! Seryoso ko siyang hinarap bago ako nagsalita.

Hindi ba naiintindihan ng babaeng ito ang sinabi niya? "Hindi mo ba naiintindihan ang sinabi ko?" malamig niyang tugon. "Sa lahat pa naman ng ayoko, iyong kinukulit at ginugulo ako sa oras ng trabaho. Do you want to go out? go on. Umalis kang mag isa. Marami pa akong mahalagang dapat tapusin." naiinis niyang saad. Tuluyan nang umiyak si Stacy. Nasaktan siya sa sinabi ni Hades. Hindi niya matanggap na malamig ang pakikitungo nito sa kanya ngayon.

Hindi maiwasan ni Stanley na mapangiti habang pinagmamasdan siya. “Kailangan ba talaga magsama tayo sa kwarto? Paano kung bigla mo akong gapangin!?” biglang dagdag ni Mariam. Napatawa si Stanley sa narinig. Nanatili namang seryoso ang mukha ni Mariam. “Excuse me. Hindi ako ganoong klaseng lalake. Unless aakitin mo ako,” may pang-aasar ni Stanley. “At bakit naman kita aakitin!? Hindi kita type!” namumulang tugon ni Mariam.

"Thank you for being a good friend, Stacey." Isa-isa n'yang inalis ang daliri ko. "Hindi ako papayag na balewalain mo lang ang kahayupang ginagawa ni Xian!" seryoso n'yang sabi bago s'ya naglakad paalis.

Were here inside a VIP room no ones gonna Interupt my cousin and i. Stacey poured my glass of red wine. Staring at me like she was trying to read whats on my mind. I roll my eyes while slowly shaking my head. "You cant read whats on my mind cousin". She chuckle. " I was just trying to, but yeah I can't, your too unpredictable serapina". "As they always said". I murmured. " Huh? What did you just say? ". Nakanganga niyang wika. Umiling ako. "Wala".

patuloy kong wika habang umagos ang luha sa aking mga mata dahil sa matinding galit na nararamdaman. "Pare naman, huwag namang ganyan. Minahal mo naman yung tao. Pwde niyo naman itong pag usapan na walang sakitan na mangyayari. Baka mamaya nagkamali lang tayo. Pare wag magpadalos-dalos" payo ni Lester.

BINUKSAN ni Stacey ang pinto ng bahay niya bago kami nilingon ni Yaya Loling, “Pagpasenyahan niyo na hindi pa ako nakakapaglinis kaya medyo makalat,” ngiwing ngiti niyang sabi.

Nang maanalisa niya ang sinabi ni Crassus ay unti-unti siyang napa-atras. "Tch!" Napailing si Crassus. Ininguso ni Crassus ang gawing kanan niya. Sa unahan niyon ay may hagdan. Kulay puti iyon pero nakakando. "That's the stairs. Iyan ang tatawirin natin kung gusto mo'ng bumaba. But it's getting late. We can't cross the stairs anymore. Baka may ahas," pagpapaliwanag ni Crassus.

Pag-iiba ko ng usapan. "Okay. Madali naman akong kausap eh. At saka alam ko naman na hindi mo talaga 'yan matatapos kung nandoon ka sainyo." "Thank you Stacey! The best ka talaga!" nakangiting wika ko. Tumayo pa ako at mahigpit ko siyang niyakap. "You're always welcome Jela." Bulong niya saakin. "Ang swerte ko-"

“Pampatulog ko iyon pare, ikaw naman.” “Kuya, dapat yata kung gusto mong umisang bote ay sa bahay na lang ninyo. Delikado po iyang ginagawa mo, pagod na kayo sa buong araw na pagtatrabaho pagkatapos ay nakainom pa kayo. Mabuti sana kung hindi kayo magda-drive eh.” “Iyan Mike, makinig ka sa sermon nitong si Stacy. Biruin mo, ang nene lang nito noong mag umpisa nating makilala. Ngayon ay nanenermon na.”