Stairs Sayings Novels & Stories

"It's not my story to tell so just let it pass for now." I was going to say something when someone spoke from the stair. "Stop pestering my wife, Jericho."

BINUKSAN ni Stacey ang pinto ng bahay niya bago kami nilingon ni Yaya Loling, “Pagpasenyahan niyo na hindi pa ako nakakapaglinis kaya medyo makalat,” ngiwing ngiti niyang sabi.

“Ligtas ka na ngayon, iyon lang ang mahalaga.” Still, ang mga salita ni Stacey ay tumunog sa aking ulo: “Lagi akong isang hakbang sa unahan.” Iyon ba ay isang blangko lang na bluff?

“Ang old master ay namiss ang young master. Umaasa siya na pupunta ang young master sa mansyon.” Sa second floor ng Stewart manor, isang lalaki ang nakatayo sa likod ng railing. Sinabi niya sa nanlalamig na ekspresyon sa kanyang mukha, “Bumalik ka at sabihin sa old master na ako ay maraming ginagawa. Sabihin mo sa kanya na alagaan niya ang kanyang sarili sa mansyon.” Ang lalaki na nagdala ng mensahe ay hindi nakuha ang gusto niyang sagot. Tumingin siya sa lalaki sa likod ng railing at umalis ng tahimik.

Minsan, mas mainam pa ngang magmahal ang hindi mo kaanu-ano kesa sa mga taong inaasahan mong siya dapat magmamahal saiyo. “Oh, Diyos ko, mapipisa naman ako sa higpit ng yakap mo, ganyan mo akong namiss, ha?” Takang-takang sabi ng matanda habang tumatawa sa kanya. “Sobra!” masayang sabi niya dito. “Sabagay, namiss ko rin naman kayo lalo na itong pagkaganda-ganda kong apo,” sabi nitong kinuha kay Gabriel si Stacey.

"Next time you should be careful wife." "Oo na, excited lang naman kase ako nun dahil sa pasalubong." Speaking of pasalubong, "Asan na pala yun?" Imbes na sumagot ay humiga siya sa tabi ko at yumakap sa akin, nag-iingat nga lang na hindi niya mahawakan ang likod ko kaya sa balikat ko siya yumakap. "I can't get it right now because the stairs are under construction so let's just stay this way until it's done, na-miss kong ikulong ka sa bisig ko eh."

sagot ni Serenity at nanguna na sa paglalakad. Malapit lamang ang apartment kaya naman saglit lamang silang naglakad. Agad na ibinaba ni Stanley ang mga kahon sa terrace at nagpagpag ng kamay. "Grabe namang alikabok ng mga yan." pabulong na angal niya.

"At kapag nalaman nila ang mga pinaggagagawa ninyo, pareho kayo na malilintikan." Hindi pa rin kumilos ang dalawa at sadya na nagtitigan lamang. Napabuntong hininga na lamang si Stan saka muli na nagsalita para takutin ang dalawa. "Ako mismo ang magsasabi kay Tamara na takasan at iwanan kayong dalawa kapag hindi pa kayo lumabas. And God knows, I’ll help her, tutulungan ko siya na makakawala sa inyong dalawa dahil sa mga katarantaduhan na ginagawa ninyo. Inuubos ninyo pareho ang pasensya ko. Now, choose!"

Tsaka mas mabuti na din siguro na masesante siya para hindi na siya pamarisan ng iba pa. "Ano nga pala ang sadya mo? Dapat hindi ka na muna lumabas ng kwarto para hindi ka nasaktan!" narinig kong sambit ni Stephen na nagpatigil sa aking paghakbang! Seryoso ko siyang hinarap bago ako nagsalita.

, naguguluhang saad ko. "H'wag mo na akong sitahin. Sarili kong kasabihan 'yon.", sambit ni Steph. "Tsk. Ibang klase ka rin. So continue what you're saying.", "Do'n na lang tayo sa plaza mag-usap, masasayang lang ang pera mo kapag pumunta pa tayo ng hospital.", "--I have so many tips to share. And I know that you can apply it.", tanging turan niya.