Stand-off Novels & Stories

Elena: “With what?” Stranger: “The system.” Tahimik ang silid. Stranger: “We know she can control it.” Stranger: “We want access.” Agad na sumagot si Alexander. Alexander: “Absolutely not.” Stranger: “Then the alliance ends.” Napahinga nang mabigat si Elena. Elena: “Alexander…” Alexander: “No.” Ngunit hinawakan ni Elena ang braso niya. Elena: “Let him finish.”

sigaw niya, itinaas ang kaniyang burner phone. Napatigil ako. My heart skipped a beat as I saw his finger hovering over the screen. "Drop it, Dad," I said, my voice low and dangerous, my submachine gun aimed straight at his head. "You won't shoot. You know that if I die, the signal triggers automatically. Dead man's switch, son. I taught you that, remember?" he mocked. The standoff was agonizing. The warehouse was burning around us, the air getting thick with toxic smoke. My men and his were still trading shots in the background, but for the two of us, the world had shrunk to this single, lethal moment.

tanong niya. “I’ve been ready my whole life.” Tahimik. Then he said something unexpected. “She doesn’t love you.” That hit. “Don’t,” babala ko. “She’s confused. And confusion fades.” “At least she’s not afraid of me,” sagot ko. That made him pause. “You’re playing a dangerous game.” “So are you.” We stood there, eye to eye. No shouting. No chaos. Just two men refusing to bend. “Last chance,” sabi niya. “Walk away.”

Isinasara ang rehas. May guard sa itaas ng platform, hinihila ang lever pababa. Unti-unting sumasara ang bakal. At kapag tuluyang nagsara iyon… wala silang takasan. “Jobert…” nanginginig ang boses ni Andrea. “Hindi natin aabutan ’yan.” “Tiwala lang.” At muling nagsalubong ang tingin nila habang pumapasok sa matinding panganib.

Ramdam sa boses niya ang pilit na kalmadong tono. Umupo siya nang mas malayo kay Ramil sa kama, parang may invisible na hangganang ayaw niyang lampasan. Si Ramil naman ay nanatiling tahimik. Sumunod siya sa distansya. Umupo rin siya sa gilid ng kama, ngunit malinaw ang pagitan nilang dalawa—parang dalawang mundong pilit na pinagdikit ngunit ayaw maghalo.

Lahat naman ay nakaayos na at kami nalang ang hinihintay. "Good morning Mister Stewart" Bati nila. "Good morning, You may sit down." Bati niya rin atsaka umupo sa upuan niya at ako naman ay umupo sa tabi niya. pa-oblong ang ng conference room at siya naman ang naka upo pinaka gitna. "You may start" Utos niya at nagsimula na silang mag-discuss. Ilang minuto lang habang maayos na nakaupo sa aking upuan at payang nakikinig ay bigla akong nakaramdam na kamay na nakapatong sa aking hita.

Kahit itanggi ko man sa aking sarili na hindi siya iyon ngunit klarong-klaro sa akin ang kanyang boses. Yumuko ito at nilapit pa ang mukha sa akin para mag kapantay kami ng titig na dalawa. Nanikip ang dibdib ko sa simpleng pag-lapit nito na ilang inches na lang ang lapit ng mukha namin. Kahit may distansya man ang katawan namin sa isa't-isa damang-dama ko pa din ang kakaibang bultahe na nanalaytay sa katawan ko sa simpleng pag-lapit nito.

Ang obsessive nature ni Adrian ay hinding-hindi papayag na hanggang dito na lang kami. Nanatili siyang nakatayo doon nang ilang minuto. Ang katahimikan ay naging mas mabigat kaysa sa dati. Walang nagsasalita... walang gumagalaw. Para kaming dalawang sundalo sa gitna ng battlefield... parehong sugatan pero parehong ayaw sumuko.

Isang segundo. At biglang— Hinawakan ni Torren ang kamay ko. Mahigpit. Mapanganib. “Stay behind me.” Hindi ako sumunod. Hindi ako umatras. Sa halip… Humigpit din ang hawak ko sa kanya. “Hindi na ako magtatago.” Napalingon siya sa akin. At sa mata niya— Nandoon ulit ang tensyon. Ang conflict. Ang bagay na hindi niya kayang kontrolin.

Isang sandaling pagtagpo ng dalawang isip na parehong handang lumaban. “This is still unfolding,” sabi ni Adrian. “At wala na silang kontrol.” Tumango si Calestine. Mabagal. Sigurado. Sa bahay, mas tahimik ang gabi. Hindi nila kailangang magsalita para punuin ang espasyo. Sa sala, magkatabi silang nakaupo. Walang hawakan. Walang yakap. Pero ang distansya ay hindi kawalan—isa itong pahinga.