Novel & Cerita Starved

At dahil do'n ay bahagya niyang inangat ang katawan para kunin ang plato nito na may laman ng ulam. At akmang kukunin niya ang plato nito na may lamang pagkain ng hawakan nito ang kamay niya para pigilan siya. May naramdaman si Brooke na kakaibang init na dumaloy sa buong katawan niya ng hawakan siya ni Seven pero hindi niya iyon pinansin. “Walang gayuma ang pagkain na niluto ko. Kung ayaw mong kainin, magluto ka ng sa 'yo," sabi niya. Kulang na lang irapan niya ito.

Pagkatapos ng nangyari, pareho na silang hindi makakain nang maayos. Si Deo naman, kung kumain ay parang walang bukas, tila isang gutom na kaluluwa na hindi nakakain nang sandaang taon. Wala tayong magagawa, ipinanganak talaga siyang "foodie." Samantala, si Elara ay malalim ang iniisip tungkol sa paghahanap ng trabaho kaya medyo wala siya sa sarili.

Lumipas nga ang dalawang araw na walang kahit isang patak ng tubig o piraso ng totoong pagkain na pumasok mula sa labas, and the absolute reality of starvation completely destroyed my remaining human dignity. Ang matinding panghihina ng aking katawan at ang walang tigil na pagkirot ng aking sikmura ay umabot sa punto na hindi ko na kayang tiisin, pushing my psychological survival instincts to the ultimate limits. Napatingin ako sa sahig kung saan may isang gumagapang na malaking ipis, and before my brain could even process the absolute disgust, unti-unting nawala ang lahat ng aking pinagmamalaking high-society pride.

Nakahiga si Kristine, maputla pa rin pero gising na. "Kumusta ang pakiramdam mo?" tanong ni Sebastian. "Seb... naninikip pa rin ang dibdib ko at nanghihina ako," mahinang sagot ni Kristine. "Nag-aaway ba kayo ni Adrian? Kumakain ka ba nang maayos?" "Wala akong gana..." Napabuntong-hininga si Sebastian. Halatang low blood sugar lang ito dahil sa stress at gutom.

Kabaliktaran nitong nasa kabila ko. Ang masaklap pa after kong sandukan ang sarili ko ay hinayaan ko lang si Avry. Panay na ang buntong hininga nito. Akma na itong tatayo at wala na atang balak kumaen ng pigilan ko siya. "I'm not hungry. I lost my appetite. Kayo na lang kumaen." Badtrip na talaga siya. Tingin ko si mama ang nagpa trigger. Haha.

“Go ahead, show me how it’s done.” Tumayo ako, lumapit sa stove. “Fine. Watch and learn.” Binuksan ko ang apoy. Nilagyan ng mantika. Nag-crack ng itlog. Sizzle. Aba, ayos. Maayos ang itsura. Pero sa hindi ko alam na dahilan, bigla itong nanikit sa kawali. Tapos nabasag ang yolk. “Perfect,” sarcastic na sabi ni Dean. “We’re gonna die of starvation.”

Hindi naitago ni Felix ang paghanga at pagkaakit na naman. Nakaramdman ng kakaibang pagkabuhay ang kanyang katawan. Lihim na napamura si Felix sa pagariba ng kanyang morning hunger. Nakaka arouse kase ang pagdami ng banayad na hininga ni Yuna sa pisnge ni Felix pero pinili na lamang niyang damhin ang mahinang paghinga nito kesa dambahin ito at angkinin ulit.

Sabi nito at lumayo sa kanya. Napa-upo si Amy at umiyak, sa buong maghapon, walang narinig na ingay si Amy mula sa kwarto. Nanghihina na ngayon ang kanyang katawan dahil hindi siya nakakain kahapon ng gabi at hindi rin siya nakakain ngayon ngunit napagdesisyunan na niya sa kanyang puso na huwag kumain ng kahit anong pagkain hangga't hindi niya nakikita ang kanyang mga anak kahit pa mamatay sa gutom.

Failed na nga sa job applications, failed pa sa buhay. Naglakad ako papunta sa may counter. The sound of my stomach growling pulled me from my thoughts. Kahit gaano pa ka-problema ang tao ay hindi dapat malipasan ng gutom. Kaso kung isang piraso lang din ng instant noodle ang makikita mo sa kusina ay mawawalan ka talaga ng gana kumain. The rest of the kitchen was as empty as my bank account. Bills piled up on the table, and my landlord's not-so-friendly warning about overdue rent echoed in my head.

SAMANTALA, sa mansion habang nasa harap ng hapagkainan ay nakatunganga lang si Katherine, hawak ang kubyertos pero hindi naman magawang kumain. Noong isang araw ay biglang sinira ni Cain ang kanyang cellphone matapos abutang gamit ito. At habang lumilipas ang araw ay mas lalong tumitindi ang masama nitong ugali. Sa puntong hindi na niya maintindihan o kung saan lulugar. Lahat ng gawin niya ay nagagalit ito kaya maging siya ay naaapektuhan na at nawawalan ng ganang kumain dahil sa stress.