Stolen Shot In Tagalog Novels & Stories

Primo pov: NANIGAS AKO NA maamoy ang malansa at malagkit na basa sa likuran nito habang karga ko. Napakapa ako kung saan ito nagmumula at hindi nga ako nagkamali ng hinala. She was shoot! Nabaril siya kaya nawalan ng malay at nanghina! "Fūck!" panay ang mura ko habang karga-karga itong tumatakas sa mga tauhan ni Havier na humahabol sa amin.

Nag-angat siya ng tingin sa akin “I was r*ped,” biglang lumabas iyon sa kanyang bibig. Nagulat ako ng marinig ang kanyang sinabi. Napatitig ako ng mariin sa mga mata niya upang matukoy kung nagsasabi ba siya ng totoo o isang kasinungalingan ulit. “And I’m sorry if I couldn’t tell you kung sino ang ama mo for I can’t recognize them all,” muling bumagsak isa-isa ang mga luha sa mga mata niya. I saw the pain and the anguish in those gloomy eyes of her. Napaawang ang mga labi ko sa biglaang rebelasyon niya. “It was a gang r*pe. Sobrang inggit na inggit ko noon kay Chezka dahil umaangat ang buhay niya sa Maynila habang ako’y nasa probinsya at kuntento na lamang sa pagtulong sa Lola Belen mo sa pa

All I can feel is shiver and goosebumps by Mourge sudden outburst. Literally mic drop... Teka nga, sino ba ang kaaway nito? OCEAN_TEN

"Dahil wala akong tiwala sa kanya," "Paano mo siya tinanggap kung wala ka pa lang tiwala? Bonak lang?" saad ko pa, nakakunot naman ang noo nito na parang nagtataka. "Bonak? What is bonak?" Bobong anak. "Bonak means, bilisan mo na lang bumalik dahil bubuo pa tayo ng anak." Ngumiti ako sa kanya nang tumango-tango ito, bobong anak nga.

Singit ni Gail. Naghiwalay kami at ngumiti ako kay Teedy nakita kong namumula rin ang kaniyang mata. "I miss you," sabi ko kay Teedy. "Huh? Anong meron dito?" pumagitna sa amin si Gail. "Ate, siya kinukwento ko na nakasama ko sa accident." Nakita kong nagulat si Gail sa sinabi ni Teedy. Ako naman ngayon ang naguguluhan.

Masyadong masakit para sa'kin ang lahat at hindi ko na ata kakayanin pa kung may mangyaring masama kay Mama. Nagulat kami nung mayroong kotse na nagover-take sa harapan namin at dumiretso papunta sa amin. Dahil isang daanan lamang ay impossible na maka-daan ito sa gilid namin. "BRYAN IHINTO MO!"

Tanong nila sakin Nanginginig ako habang nakatingin sa loob ng box, picture ng anak namin mukhang nakaw Ang paglilitrato dito dahil lahat naka stolen shot may mga dugo bawat litrato . Kinuha ko naman ang sulat na nasa loob Puno ito ng dugo pero mababasa pa Siya. " Merry Christmas Agatha, binabati Kita dahil nakatakas ka pala. Sa susunod na pagkikita natin Hindi na Kita bubuhayin"

"Baka tumakbo sa banda roon? O kaya naman ay nagtatago lang sa malapit." Muling naghanap ang mga tauhan ni Santino sa paligid ng parking lot. Pero ilang sandali pa ay umalis na rin ang mga ito ng hindi siya makita. Doon lang nakahinga ng maluwag si Alina. Napahawak siya sa dibdib niya na malakas ang pagtibok ng puso. “They’re gone, Mrs. Montenegro,” the man said sarcastically as he got back into the car. “So what am I now? Your accomplice? I can't believe na nagtago ako ng kriminal sa sasakyan ko."

Hindi ito matatanggap ang ganitong klaseng kasinungalingan. "Nagbibiro ka lang hindi ba? Hindi totoo iyang sinasabi mo. Siguro pinaprank niyo ako at may hidden kamera na nakatutok sa akin ngayon 'no? Akala mo siguro hindi ko malalaman ang binabalak mo, April." Ang sabi ko habang nililibot ko ng tingin ang mga kamag-anak naming nakatingin sa aming dalawa habang may bakas ng lungkot sa kanilang mga mukha.

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.