Story About Myself Novels & Stories

Napakasarap pakinggan. Kaya tumango at sumang-ayon ako sa pahayag ni Enrnist na may ngiti sa labi. Hindi namin namalayan ang oras at tumirik na ang araw dahil kwento ng kwento kami patungkol sa mga libro na aming nabasa. Hanggang sa naikwento ko dito ang personality ko na introvert. Dahil nga sa sobrang komportable ko na. Gusto kong tahiin ang bibig ko't wala na akong preno at pati personal nakwento ko na.

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.

Para lang sa akin. Title: The Man Who Owns My Silence. At doon, nagsimulang dumaloy ang mga salita. Mga salitang hindi ko masabi nang malakas, pero kaya kong ikulong sa pahina. Mga kwento ng isang lalaking minamahal ng lahat—pero kinatatakutan ko sa gabi. Mga kwento ng isang babaeng hindi alam kung hanggang kailan siya mananahimik.

At lalong hindi kahit sino ang maaapektuhan ng isang simangot niya. Unti-unti, napasama na ako sa kwentuhan nila. Hindi na ako yung outsider na tahimik lang sa gilid; nakikisingit na rin ako paminsan-minsan, tumatawa sa tamang pagkakataon. Buti na lang at walang nagtanong ng kahit anong personal—walang saan ka nakatira, anong trabaho mo, o bakit mag-isa ka. Kaya kahit papaano, nakahinga ako ng maluwag. Hindi ko kinailangang mag-imbento ng kwento o mag-ingat sa bawat sagot.

“Dapat maghanap ka na ng kasama magbusiness.” “Naghahanap na nga ako, ayaw ko sa kompanya nila mommy at daddy gusto ko may sarili akong pagkakitaan, dalaw ka sa boutique ko minsan.” Hindi ako makangiti ng maayos sa kaniya dahil na rin sa lungkot ko. “May problem aba?” “Mahabang kwento.” “Sakto naman nandito tayo sa cafeteria makwekwento mo lahat yan.”

Sagot nito na nasa normal na ang tono ng boses at kilos. "Alam mo, babe, balang arAw gusto kong isulat ang kwento nating dalawa na may title na 'THE UGLY ME AND MY ROMANCE' at gusto ko dalawa tayo ang magkukwento sa mga anak natin ng love story nating dalawa...."pahayag niya na parang nagniningning ang mga mata sa yaong pangarap. Sa totoo ang, matagal na niyang nais makasulat ng sariling kwento, ng kanyang love story. Hindi nga niya inaasahan na igit pa palang love story ang maranasan niya kumpara sa idinadarasal niya. "Oo naman, pero sandali...bakit ganun ang title?''

I want to live on my own 'yong walang katulong na nakasunod sa lahat ng gagawin ko. Saktong 6:30 ng umaga ay bumaba na ako at nagpaalam na sa lahat. Nagpahatid ako sa Butler ko for the last time dahil ako na ang magmamaneho sa bawat pag-alis ko. Pagkarating ko sa Condo, humiga ako saglit sa kama at nag-iisip ng aking gagawin sa araw na ito. Hmmm, I want to open my online platform where I use to write my stories. I'm a Doctor but I'm a paid writer also, I have 7 stories and I have 1.2M follower's.

Masakit, pero ito yung katotohanang nangyayari sa buhay isang tao. I am Carla Ysabelle Sabanal, my friends call me Cara and this is my story. Naks! Pangalan palang tunog mayaman na, diba? Well, salamat sa Nanay at Tatay ko. Kung hindi dahil sa kanila, hindi niyo ako makikilala. Char! So, simulan ko na ang kwento ng buhay ko. Ay, mali! Hindi lang pala ako ang bida sa kwentong ito dahil dalawa kami.Well, ang part ko nalang muna.

Napakagat ako ng labi at pinigilang tumulo ang luha ko. "Shit! Para namang magpapadala ako ng kwento sa tv." Natatawang sabi ko. Ngumiti si Veyra at hinaplos ang balikat ko. "Go on." Mahinang sabi nito. "Kaya ako nagbasa nang nagbasa ng libro dahil gusto kong maging matalino para makakuha ng magandang trabaho pero tangina sa sobrang talino ko sa academics naging bobo na ako sa ibang bagay yan tuloy hindi nakapag-graduate."

Tumango-tango lang si Alice bago ito lumabas ng room namin. Sunod na klase ay Understanding the Self. Pinagawa lang kami ng 500 words na essay about ourselves. Sinulat ko doon kung ano nga ba ang totoo kong ugali. Noon at kung paano ako nagbabago ngayon. Naging honest lang ako habang nagsusulat. Pero hindi ko na binanggit doon na nakarating ako sa future.