Story About Myself Novels & Stories

Sabi nito at umalis na sa harap ko. Napaupo nalang ako, tila nabagsakan ako sampung malalaking bato sa sinabi niya. I'm Samantha Laire Madrigal, and this is my story.

Hi mga palangga Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ang kwentong ito. Siguro dahil hindi naman ito kwento ng ibang tao. Ito ay tungkol sa akin. Sa lahat ng mga salitang aking isinulat, sa lahat ng mga karakter na binigyan ko ng buhay, sa lahat ng mga emosyon na aking ipinasa sa mga pahina ngayon, ako naman ang nasa harap ng sariling salamin

I sat on a table near the glass window. Habang umiinom ng mainit na cocoa, I browsed on my emails and writing apps. I forgot to post on my wall that I’m on a vacation. May nag-email tuloy na client—ang KY Inc. May mga readers din na naghahanap ng update sa story ko na “She’s Mine.” This story is the first GL story I started. I just want to try new things outside my comfort zone. Sana mapanindigan ko. “Magwo-work o magta-type?”

Don't regret it! Thanks Po SA pag support Ng story ko... Sana Po supportahan nyo pa ako SA mga storya ko.... About the story: I write this story since I was at my 6th grade and I finish it when I'm in grade 7... Masasabi kong this is my first story so thank you for your support! Why did I write this story? I was inspired by the different types of mafias story so I dicided to create my own version. Thanks for supporting this story ... I promise to give my best for my up coming story...

Ako na lang muna ang nakakaalam, ayoko munang simulan ang pagkukwento sa kanila dahil ayoko na buong buhay ko lagi silang nag-aalala dahil alam ko may kanya-kanyang problema din sila na hindi nila sinasabi sa akin. May mga kanya-kanya na kaming inaatupag sa buhay, at napagdaanan ko na rin at pinipilit na lumalaban sa buhay kaya masasabi ko sa sarili ko na napakatapang ko pala hindi man buo pero kahit papano nakaya ko, may napatunayan ako sa sarili ko.

Big-time na talaga siya! Halos isang taon na rin mula nang huli kaming magkabalitaan. Ganoon din siya sa akin, kaya noong matapos kaming mag-almusal, todo palitan kami ng kuwento tungkol sa naging buhay namin. I only told her the safe parts of my story. The call center job, the bankruptcy, and how I ended up broke. Hindi ko na sinabi ang tungkol kay Shaun. Wala akong balak, sa totoo lang.

At bawat dahilan ay humuhubog sa akin para lumipad nang mas mataas sa susunod. Kaya kahit na ngayon, sa gitna ng alingawngaw ng bulung-bulungan at kasinungalingan sa social media, huminga ako. Tumayo ako. Tumingin sa sarili sa salamin ng banyo, at ngumiti sa sarili. Ako si Kaylee Sydney Carnegie. Hindi ako perpekto. Hindi rin ako ganap. Pero handa na akong bumangon. Handa na akong makita siya muli.

Magagawa ko lang 'yon kapag matutulungan ko rin silang gumaling at bumangon. I wasn't particularly fond of writing about just anything, but during my stay at the facility, I often found myself in solitude. It was in those moments that I discovered the ability to write my own story, drawing inspiration from the struggles I experienced with my mental illness. I chose to title it: "The Untouched Myth." Isinalaysay ko sa librong iyon kung paano ako naka-survived na virgin nymphomaniac sa buong buhay ko na kinaya, which is napaka-rare, kasing rare ng sakit na ito mismo. Isinulat ko rin kung paano nawala ang iniingatan ko. And of course, I added how, despite my illness, I gave myself and my body t

Tinitignan ko lang ang mga sasakyan na nagpapark, nagpapa-gas, yung mga taong labas pasok sa katabing convenience store pati na rin dito sa coffee shop. Nandito na naman ako sa pag-iisip. Bawat isa kaya sa kanila ay may iba't-ibang istoryang maiku-kwento na kasing unique ng istorya ng buhay ko? Pakiramdam ko kasi ay para na akong isang karakter sa libro na pinaglalaruan ng isang writer ang buhay o di kaya ay aktres sa isang pelikula. "Ahm Miss." Nagulat ako ng may lumapit na babae sa akin, umupo siya sa upuan sa harap ko habang may dalang bag at sobre, "Miss member po ako ng isang--"

" Anong gusto mong malaman?" " Kahit ano, your family, where are you from and everything about you" saad nito at napahugot siya ng medyo malalim na hininga bago sumagot sa mga katanungan nito. " I live by myself since college, my parents both died in a car accident 5 years ago. I am an only child, so as of now i do not have that so called family. I was born in Ilocos and my parents send me in Manila for my degree but unfortunately the Lord get them back so early. Losing them was the darkest days of my life but i need to move on...wala na akong aasahan by then kaya i strive hard para makatapos sa pag-aaral. Im all alone, kaya ang tinatak ko sa isip ko walang ibang makakatulong saakin kundi a