Novel & Cerita Story About Myself

Siguro nga naman ay hindi naman masama kung magkukuwento siya kahit na papaano tungkol sa sarili. "Fifteen po ako nang kunin ako ng mga magulang ko sa Maryland... Doon ko na itinuloy ang pag-aaral ko hanggang sa kolehiyo." Sinabi niya ang naging buhay. Sinabi niya ang mga detalye na hindi gaanong personal. Mga generic informations tungkol sa kanyang sarili para lamang masatisfy ito at hindi na gaanong magtanong pa. "Do you have a boyfriend? A fiancé?"

Sabi nito at umalis na sa harap ko. Napaupo nalang ako, tila nabagsakan ako sampung malalaking bato sa sinabi niya. I'm Samantha Laire Madrigal, and this is my story.

Magagawa ko lang 'yon kapag matutulungan ko rin silang gumaling at bumangon. I wasn't particularly fond of writing about just anything, but during my stay at the facility, I often found myself in solitude. It was in those moments that I discovered the ability to write my own story, drawing inspiration from the struggles I experienced with my mental illness. I chose to title it: "The Untouched Myth." Isinalaysay ko sa librong iyon kung paano ako naka-survived na virgin nymphomaniac sa buong buhay ko na kinaya, which is napaka-rare, kasing rare ng sakit na ito mismo. Isinulat ko rin kung paano nawala ang iniingatan ko. And of course, I added how, despite my illness, I gave myself and my body t

Hi mga palangga Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ang kwentong ito. Siguro dahil hindi naman ito kwento ng ibang tao. Ito ay tungkol sa akin. Sa lahat ng mga salitang aking isinulat, sa lahat ng mga karakter na binigyan ko ng buhay, sa lahat ng mga emosyon na aking ipinasa sa mga pahina ngayon, ako naman ang nasa harap ng sariling salamin

I sat on a table near the glass window. Habang umiinom ng mainit na cocoa, I browsed on my emails and writing apps. I forgot to post on my wall that I’m on a vacation. May nag-email tuloy na client—ang KY Inc. May mga readers din na naghahanap ng update sa story ko na “She’s Mine.” This story is the first GL story I started. I just want to try new things outside my comfort zone. Sana mapanindigan ko. “Magwo-work o magta-type?”

Don't regret it! Thanks Po SA pag support Ng story ko... Sana Po supportahan nyo pa ako SA mga storya ko.... About the story: I write this story since I was at my 6th grade and I finish it when I'm in grade 7... Masasabi kong this is my first story so thank you for your support! Why did I write this story? I was inspired by the different types of mafias story so I dicided to create my own version. Thanks for supporting this story ... I promise to give my best for my up coming story...

Nagpalitan kami ng mga magagaan at masasayang kuwento, at sa bawat anekdota ay lalo kaming napapalapit sa isa’t isa, unti-unting binubuo ang isang tulay ng tiwala at pag-unawa. Sa isang sandali ng katahimikan, may isang matinding determinasyon ang bumalot sa akin. May bahagi ng aking kuwento na matagal ko nang itinatago—isang sikretong bihirang ibahagi. Kumabog ang aking dibdib habang pinipilit kong magsalita. “Wilbert… may isang bagay tungkol sa aking pamilya na hindi ko pa nasasabi sa kahit sino maliban sa mga pinakamalapit sa akin,” panimula ko, halos pabulong.

Ako na lang muna ang nakakaalam, ayoko munang simulan ang pagkukwento sa kanila dahil ayoko na buong buhay ko lagi silang nag-aalala dahil alam ko may kanya-kanyang problema din sila na hindi nila sinasabi sa akin. May mga kanya-kanya na kaming inaatupag sa buhay, at napagdaanan ko na rin at pinipilit na lumalaban sa buhay kaya masasabi ko sa sarili ko na napakatapang ko pala hindi man buo pero kahit papano nakaya ko, may napatunayan ako sa sarili ko.

Big-time na talaga siya! Halos isang taon na rin mula nang huli kaming magkabalitaan. Ganoon din siya sa akin, kaya noong matapos kaming mag-almusal, todo palitan kami ng kuwento tungkol sa naging buhay namin. I only told her the safe parts of my story. The call center job, the bankruptcy, and how I ended up broke. Hindi ko na sinabi ang tungkol kay Shaun. Wala akong balak, sa totoo lang.

Because for the very first time, I refused to hide in the dark. He pulled me for a hug after that. "I'm sorry.." he murmured. "What do you want me to do? Hindi ko lang kaya.. na hayaan silang makialam sa buhay mo.." He looks so weak, tila siya takot na ikinagagalit ko ang ginawa niya. Umiling ako, "I will publish my book, it tells about my story. I will let everyone know what really happened to me, what were my sufferings, and what made me survive."