Romans & histoires Struggle Bl

IT企業に就職して５年目。AI開発部で働く颯（かける）は、新しいプロジェクトに配属される。
そこで再会したのは、大学時代に密かに想いを寄せていた先輩、春海悠斗。
当時、大学院生だった春海は理性的で、決して感情を乱さない人だった。
颯は彼に惹かれながらも、想いを伝えることができなかった。
再会した春海は、昔と変わらず冷静で、颯に対しても必要以上に距離を取る。
仕事の相手として割り切ろうとするほど、忘れていた想いが蘇っていく。

高校時代、毎日一緒に帰った幼馴染——有馬朔也。 卒業と同時に連絡を絶った彼と、十年ぶりに再会したのは終電間際の駅のベンチだった。 仕事を通じて再び日常へ入り込んでくる朔也。会話は昔のまま、なのに核心には触れられない。「壊れるくらいなら、距離を保ちたい」——嫌われるのがこわくて、白瀬紡は今夜も笑顔で逃げる。 近づくたびに、自分の手で距離を作ってしまう二人。 だが、その「偶然」は、どちらにとっても、偶然ではなかった——。 十年越しの両片想い、終電の駅から始まる、大人のラブストーリー。

◯あらすじ ロックバンド〝フロントライン〟のヴォーカリスト久遠冬馬は、ギタリストの篠塚迅に、山あいのログハウスに呼び出される。 そこで待ち構えていた迅は冬馬を昏倒させ、監禁してしまった。 しかし、元々ヘタレの迅は、最初の勢いはどこへやら、徐々に主導権を冬馬に奪われてしまう。 ◯この物語は 監禁ホラー物を装った、ブラックコメディです。 表紙：Len

เขาพยายามครอบครอง​หัวใจดวงนั้น​กับมารู้ว่า​ มันถูกยกให้คนอื่นโดยที่ไม่เคยแม้แต่จะเผื่อ​แผ่มาให้เขาตั้งแต่แรก...

'เฉินซือหยาง' ได้รับพระราชทานสมรสกับ 'จ้าวลี่หมิง' แต่เดี๋ยวก่อนนะ เสด็จพ่อท่านเข้าใจผิดอะไรหรือไม่ นี่มันผู้ชายนะ! ผู้ชาย!!

ไลโอเนลกลับมาที่เมืองบ้านเกิดหลังจากไปนานเกือบสิบปี เขาได้พบกับเรื่องราวปริศนามากมายของโอ๊คเฮเว่นที่ไม่เคยรับรู้มาก่อน และได้พบกับรักแรกของเขา อัลแตร์

"แต่งเมื่อไหร่กันล่ะคะ หนิงจะได้เตรียมตัว..." "ฉันจะแต่งวันไหนแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ" ร่างสูงเบือนหน้าหนีออกทางหน้าต่าง เขาไม่อยากจะมองใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตาของคนที่กำลังเรียกร้องสิทธิ์ที่ไม่ควรจะได้ เขากับหล่อนมาได้เท่านี้ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเรื่องทายาทก็สำคัญ ไม่ว่าจะเกิดมาจากผู้หญิงคนไหน เขาก็คือสายเลือดของรักษ์สุขเกษม นั้นคือสิ่งที่เขาต้องการ "ทำหน้าที่ของเธอให้ดีที่สุด เด็กคนนี้เขาจะได้ทุกอย่าง ไม่แพ้ลูกในสมรส" นันนลินทร์เงียบไปครู่หนึ่ง หล่อนหน้าชาไปกับคำพูดจากปากเขา หล่อนตัดพ้อเขาทางสายตา คิดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำคำนี้จากเขา หล่อนไม่อยากเจรจาต่อความยาวสาวความยืดกับเขาในตอนนี้ หล่อนแค่ขอเวลาคิด แต่แน่นอนว่าเจตนาของหล่อนนั้นไม่ได้ต้องการให้ตัวเองและลูกในท้องยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายที่ชื่อธาฎา รักษ์สุขเกษมได้อีกต่อไป หล่อนเจ็บเกินกว่าจะทนเห็นเขา ในวันที่เขาไล่หล่อนออกไปจากชีวิต แล้วพรากลูกไปดูแลเพียงผู้เดียว

ธนัท เจ้านายผู้ใจดีที่คิดไม่ซื่อ กับ ณดล ลูกน้องคนซื่อที่แสนจะเจียมตัว

วัยรุ่นหนุ่มสองคนที่ไม่เคยมีความรักมาก่อน...เริ่มมีใจให้กันและกัน มาลุ้นกันว่าทั้งคู่จะประคับประคองความสัมพันธ์ในครั้งนี้ไปได้ตลอดรอดฝั่งหรือไม่

“คำว่า ‘หยุด’ มันฟังดูขัดอารมณ์ไปนิดในเวลานั้น” “งั้นเอาเป็นอย่างงี้เป็นไง ถ้ารู้สึกว่าไม่ไหวจริงๆให้เห่าออกมาดังๆ ‘โฮ่ง! โฮ่ง!’ แบบหมาอ่ะ”