Struggle Bl Novels & Stories

แม้ไม่มีอยู่แต่คงอยู่ในใจตลอดไป ผมชื่ออ๊อด บ้านอยู่ท้ายตลาดฝั่งขะโน้น เตี่ยผมเปิดร้านโอเลี้ยง ขายแก้วละครึ่งสลึง สักหกโมงเช้าคนจะเต็มร้านจนบางคนยังต้องยกเก้าอี้จากบ้านมานั้งเองเลยล่ะ ส่วนเธอคนนั้นชื่อนนน ไม่ใช่นะนะนะ นะครับผม ชื่อเธออ่านว่า นะ-นน หนุ่มน้อยลูกเจ้าของร้านถ่ายรูปในตลาด พ่อเธอดุทีเดียว ได้ยินว่าลุงแกพกปืนยาวเหน็บเอวไว้เวลานอน เวลานอนฝันร้าย จะสดุ้งชักปืนก่อนเลย

"คอยดูนะ กูจะทำให้สายรุกหน้าหวาน กลายมาเป็นรับให้ดู" คำพูดสุดแสนท้าทายดังออกมาจากปาก ของเจ้าของคาสิโนหนุ่ม โดยที่เขาไม่รู้เลยคำพูดสุดแสนจะมั่นใจนั้น จะทำให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล "เวรเอ้ย!!"

"Aku bisa jelasin, Lin!" seru Dean meraih tanganku yang segera ku balas dengan tamparan di pipi kiri kanannya keras. Suamiku menunduk sebelum menoleh aku menamparnya lagi di pipi kiri sekeras mungkin. Aku bergerak mundur dua langkah, tersenyum masam dan mengangguk lemah. "Silahkan dijelaskan! Karena aku tahu gimana rasanya nggak dikasih kesempatan untuk menjelaskan, dan jadi orang bersalah di saat bukan sepenuhnya salahku." Kalimat terakhir yang ku lontarkan berhasil membuat mas Dean terperanjat, wajahnya pias tersinggung. Pria itu menyugar rambutnya frustasi dengan enggan ia berkata, "Kamu keluarlah, Dera!" "Apa?! Nggak mau. Kamu tahu kan aku cuma pake lingerie minim di balik jubah pendek ini. Nggak! Orang-orang akan berpikir kalau aku wanita panggilan yang kabur!" "Itu, fakta 'kan?" sambarku sinis. "Apa lo bilang?" "Kamu memang wanita panggilan, jalang murahan yang berzina dengan suami orang, itu fakta 'kan?" sengit ku mengejek. "Apa! Sialan! Beraninya lo dasar istri mandul-" Bugghh!!! Prangg!! Semesta kembali mengkhianatinya dengan telak dan atas nama kesehatan jiwanya, Linar Mehra memilih untuk bercerai namun setelah itu ia baru menyadari jika dirinya tengah hamil di saat yang sama mantan suaminya sedang mempersiapkan pernikahan keduanya. Linar tak sudi kembali. Hingga semesta kembali mempertemukan mereka berdua dengan keadaan yang berbalik. Mantan suaminya yang menginginkannya kembali melakukan segala cara, Ya. keadaan telah berbalik arah.

คนนึงก็ร้าย อีกคนก็ไม่ยอมใคร มันจะเป็นความรักได้จริง ๆ หรอ? หรือสุดท้ายมันก็แค่ความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยว?

มหานครน็อกไทร่า เมืองแห่งวิทยาศาสตร์และพันธุกรรมชั้นสูง กลายเป็นกรงขังทางชีวภาพที่แบ่งแยกชนชั้นด้วยกลิ่นฟีโรโมน ดร.จอร์เจีย เรนเดล นักวิจัยแพนด้าแดงตัวน้อยต้องเผชิญหน้ากับสัตว์นักล่าที่อยู่เหนือสุดของพีระมิด แต่ท่ามกลางอันตรายนั้น เขากลับได้รับความช่วยเหลือจาก ดร. ซิเลสทีออน หัวหน้าภาควิชาสมุทรศาสตร์ผู้สง่างาม เจ้าของกลิ่นไอหิมะเหนือสมุทรที่เย็นเฉียบและบริสุทธิ์ ทว่าภายใต้ภาพลักษณ์ด็อกเตอร์ผู้แสนดี ซิเลสทีออนกลับซ่อนความลับที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น เขาคือเจ้าชายเงือกเกล็ดเงินผู้หนีจากพันธะโบราณ และกำลังถูกราชันฉลามหัวค้อนตามล่า เพื่อทวงคืน ‘รังชีวิต’ ที่เขาเคยตีตราจองนับตั้งแต่วัยเยาว์ เมื่อฤดูผสมพันธุ์มาเยือน กลิ่นไอหิมะเหนือสมุทรที่เคยเย็นจัดกลับหวานล้ำจนกลายเป็นพายุคลั่ง ปลุกสัญชาตญาณดิบให้ลุกโชนขึ้นท่ามกลางบ้านพักตากอากาศริมหน้าผา ซิเลสทีออนจะต้านทานแรงดึงดูดมหาศาลนี้ได้นานแค่ไหน? เมื่อผู้ที่ไล่ล่าเขา ไม่ใช่ศัตรู... แต่เป็น ‘บ้าน’ เพียงหลังเดียวที่ร่างกายและหัวใจของเขาร้องเรียกหามาตลอดทั้งชีวิต

ท่านชายเจ้าสำราญทุ่มเททั้งชีวิตเนรมิตรตำหนักแปดสำราญขึ้นมา เพื่อมอบความสำราญให้กับพี่น้องราชวงศ์ทั้งแปดของเขา ในงานเลี้ยงรวมตัวกันในรอบหลายปี เขากลับค้นพบว่าความสำราญที่เหล่าพี่น้องต้องการ มิใช่ศาสตร์ศิลป์ที่เขาใฝ่หามาให้ แต่เป็นตัวของเขาเอง

แฟนเก่าที่ตายไปแล้ว "กลับมามีชีวิตอีกครั้ง" และพยานปริศนาที่เขาเริ่มหลงรัก อาจเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรม ทุกอย่างเหมือนกำลังหลอกหลอนเขา เมื่อ “อดีต” กับ “ปัจจุบัน” ปะทะกัน ใครกันแน่ที่เขาควรเชื่อใจ?

เมื่อ 'ไอศูรย์' ชายหนุ่มผู้มีดวงซวยทำเพื่อคนอื่นมาตลอดชีวิตโดนยิงตาย ได้เกิดใหม่ในนิยายแฟนตาซีเป็นตัวประกอบ "เรย์คาลัส" พี่ชายนิสัยแย่ผู้รังแกนางเอกและทำตระกูลตัวเองล่มสลายจนโดนตัวร้ายฆ่าตาย แต่เมื่อเขาได้พบกับตัวร้ายหมาบ้า เซอร์เบอรอส ผู้ที่ตามเนื้อเรื่องนิยายต้องเป็นคนที่ฆ่าเขา ทำไมตัวร้ายในตอนที่ยังเด็กเป็นเด็กเปรตกลับมาตามติดเขา แถมยังมาสกินชิพแปลกๆ ด้วยล่ะเนี่ย! “ฟรึ่บ” เสียงตวัดดาบคมๆ แหวกผ่านอากาศ ดาบสีดำขนาดใหญ่ตัดงูขาดเป็นสองท่อน ผมเงยหน้ามองเห็นชายผิวสีแทนในฮูดสีดำที่มีลวดลายปักสีทองกับดาบสีดำในมือ เลือดงูหยดจากดาบเป็นสีม่วง ชายคนนั้น …เขาช่วยชีวิตผมไว้ และส่งมือมาให้ผม เขาดูคุ้นเคยแปลกๆ

เซวียนอี้หยาง บุตรชายสกุลขุนนางฝ่ายบู๊ ผู้มีพรสวรรค์ด้านการจับไหสุรา เกียจคร้านจนใครๆ ต่างส่ายหน้า ชีวิตอยู่กับโรงเตี๊ยมมากกว่าสนามรบ ทว่าชะตากลับเล่นตลก จู่ๆ เขาก็ต้องเข้าวังหลวงในฐานะขันที...ภายใต้ภารกิจลับสำคัญ หน้าที่ของเขาหาใช่ดูแลรินน้ำชา หาใช่พัดวีแต่คือปกป้องมังกรหนุ่มให้รอดถึงวันพรุ่งนี้! และไม่มีใครควรรู้ว่าเขา…คือ บุรุษครบสามส่วน การปลอมตัวควรทำให้เขากลมกลืนและอยู่รอดอย่างเงียบเชียบ ทว่าใบหน้าหวานเกินเหตุกลับไปสะดุดตาคนผู้หนึ่งเข้าเต็มๆ จากที่คิดว่าจะหลบสายตามังกร กลายเป็นว่ามังกรกลับจับตาเขาทุกลมหายใจ ยิ่งนานวัน “ฮ่องเต้หลงเฉิงเทียน” ยิ่งแสดงท่าทีไม่ปกติ จับแขน เขย่าคาง ลากเข้าไปใกล้ไม่เว้นวัน ราวกับทุกฝีก้าวตะโกนว่า 'เจ้าต้องเป็นของข้าเพียงผู้เดียว' ยิ่งตามติด เขายิ่งกลัวว่าความลับจะถูกเปิด แต่พอยิ่งดิ้นให้หลุด มังกรกลับยิ่งรัดแน่นกว่าเดิม “ฝ่าบาท! ปล่อยข้าเถิด ข้าเป็นขันทีหาใช่สนม!” แทนที่จะปล่อย อีกฝ่ายกลับยิ้ม ราวกับกำลังตอบในใจว่า ไม่ว่าสนมหรือขันที ตราบใดที่เป็นเจ้า ข้าก็อยากได้ทั้งนั้น

เจิ้นรักเจ้า และจะทำทุกหนทางให้เจ้าอยู่กับข้า ไม่ว่าจะด้วยเล่ห์กล เพทุบายใดๆก็ตาม เพื่อเจ้าแล้วข้าพร้อมจะทำโดยปราศจากความละอาย