Stubborn! สอนรัก Novels & Stories

“เขาเป็นรักแรกของคุณใช่ไหม” “คุณรู้ได้ยังไง” “ผู้หญิงมักจะติดหนึบกับรักแรก แต่ถ้าผ่านมันไปได้พวกเธอถึงจะรู้ว่ารักแรกไม่ใช่รักที่ยิ่งใหญ่ และส่วนใหญ่จะไม่ใช่รักแท้ มันเป็นแค่เพียงประสบการณ์ของความรักเท่านั้น”

“อืม ก็บ้าไง” “บ้า” สายตาร้อนแรงของเขาทำเธอเขินนะ “เรื่องของเรา มันก็แค่ วันไนท์สแตนด์” “แต่ผมคิดถึงคุณนะ ผมชอบคุณจริงๆ”

ฝ่ามือเล็กกุมท่อนเอ็นแข็งแล้วใช้นิ้วโป้งลูบเคล้นคลึงส่วนหัว ในขณะที่อีวานก็ใช้ปลายนิ้วถูไถ ทำให้น้ำหวานใสเริ่มซึมออกจากช่องทางรัก “รอแต่งงานก็คือแต่งงาน ตอนนี้จะไม่สอดใส่ให้คาริสม่าเจ็บ แค่มือก็พอ” เสียงของอีวานในตอนนี้ทำเอาฉันเริ่มรู้สึกแปลก ๆ ในช่องท้อ ง เสียงทุ้มแหบกลับน่าฟังในเวลาแบบนี้

กิจ ไม่ได้ไปนั่งกินนอนกิน ลักขณาและศุภวุฒิกำลังเริ่มต้นเพาะต้นรักของพวกเขาให้งอกงาม โดยใช้ความรักเป็นส่วนประกอบหลัก ให้ความผูกพันและเอาใจใส่เป็นปุ๋ยคอยรดให้ต้นรักต้นนี้เติบโตท้าทายต่ออุปสรรคมากมายที่จะคอยบั่นทอนต้นรักของพวกเขา แต่ถ้าไม่มีอุปสรรค คนเราก ็คงไม่รู้คุณค่าของคำว่ารักแท้

ครูสาวใช้สองนิ้วคีบจมูกเด็กหนุ่มเบาๆ โยกไปมาเล่น ๆ “เธอต้องเรียนรู้ความรักอีกเยอะเลย..รู้มั้ย” “พูดแบบนี้เหมือนจะทิ้งผมเลย” ภคดวดียื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มสากของเด็กหนุ่ม ก่อนจะกระซิบเบา ๆ “เปล่าสักหน่อย เธอรู้จักคำนี้มั้ย รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน”

แล้วคนทำตัวเก่งได้ไม่นาน ก็ไปยืนทำหน้าเง้างอด มือลูบไปตรงเอวที่โดนหนีบปอยๆ “เหม็นคนมีความรักว่ะ” เสียงพูดแทรกเข้ามา ทำให้คนที่ทำหน้าเหยเก รีบปรับเปลี่ยนท่าที

มุมปากหยักพยายามอย่างหนักในการฝืนกระตุกยิ้มไปให้ผู้หญิงที่ตัวเองมีใจรัก ก่อนที่ใบหน้าหล่อนั้นจะถูกเคลือบไปด้วยหยดน้ำตาในทันทีที่รถเมย์คันสีแดงนั้นวิ่งหายไปจนลับสายตา "ไอ้หน้าอย่างเรา เขาคงไม่รักหรอกไอ้แดช" แดชว่าอย่างรู้สึกน้อยใจในวาสนาแห่งความรักของตัวเองที่ดูเหมือนก ับว่าจะยากต่อการที่จะสมหวัง

เสียงเนื้อทบอย่างแรงเกิดเป็นเสียงลามก ร่างสูงซบหน้าลงดูดดุนซอกของราวกับแสดงความเป็นเจ้าของ เขาบรรเลงฉากรักเร้าใจและต่อเนื่องกันไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลง ตักตวงทุกความหวานและเร้าร้อนไปพร้อมกับรางบางที่อ่อนปวกเปียก เธอนอนแน่นิ่งรองรับอารมณ์ดิบเถื่อนของเขา ปล่อยให้ค่ำคืนดุเดือดผ ่านพ้นไปโดยไม่ต่อต้าน

ร่างสูงยิ้มสมใจเมื่อลูกศิษย์ที่พร่ำสอนเริ่มเรียนรู้บทเรียนที่ให้ไป “ย่อมได้ ที่รัก” เพิ่มความแรงจนร่างบางเด้งรับไม่ทัน นักเรียนคนเก่งพยายามจำที่สามีสอนและทำตามอารมณ์ปรารถนาเบื้องลึกที่เก็บซ่อนไว้จนในที่สุดปลายเท้าก็แตะจุดสูงสุดแห่งอารมณ์หมาย เขาถอนกายออกแล้วจับเธอหมุ นมาซบไหล่

บุษกรไม่คิดว่าคนเราจะต้องจมกับความทุกข์ตลอดไป รักได้ก็เลิกรักได้ “ทำไมใจแข็งจัง” “ไม่ได้ใจแข็งหรอก แต่แม่เราสอนไว้ รักได้แต่ควรรักตัวเองมากกว่ารักคนอื่น ถ้าเขาไม่เห็นค่าก็แค่เดินออกมา แค่นั้นเอง”