สัญญารักเหนือตะวัน Novels & Stories

สัญญาอะไร "เทียนได้รับคัดเลือกให้เป็นตัวแทนคณะเข้าร่วมแข่งขันดาวสตาร์แล้วนะคะ พี่เหนือเคยสัญญาว่าถ้าเทียนได้รับคัดเลือก พี่จะไปทานข้าวกับเทียน "ฉันเคยพูดแบบนั้นเหรอ ไม่เห็นจะจำได้ "พี่เหนือ..อย่ามาทำเป็นลืมนะ เทียนจำได้ "มันก็แค่คำพูดหลอกเด็กเท่านั้นแหละเทียนหอม

'พิมดาว จาง' ไม่เป็นไร เพราะยังไงสัญญาก็ย่อมมีวัน 'โมฆะ' ได้อยู่แล้วถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งทำตามข้อตกลงไม่ได้ และคน ๆ นั้นคงไม่ใช่เธอแน่ ๆ "เซ็นแล้วค่ะ" "ดี นอกเหนือจากสัญญาแล้ว กฎเหล็กที่เธอห้ามทำคือ...อย่าริอ่านจะรักฉัน!" หลังจากรับเอกสารจากคนตัวเล็กและประกาศกร้าว เสร็จเขาก็เดินขึ้นไปข้างบนโดยไม่ชายตามองเธอแม้แต่นิดเดียว ทิ้งให้หญิงสาวยืนจมอยู่ในความคิดอย่างนิ่งงัน

การ์ดแต่งงานใบนั้นเป็นของหลินซวง หลินซวงกำลังจะแต่งงาน กับผู้ชายคนที่เธอเคยทรยศหักหลังและนอกใจเขาไปในตอนนั้น คืนนั้น เขานั่งร้องไห้อยู่ในห้องเช่าเพียงลำพังตลอดทั้งคืน ทั้งยังดื่มเหล้าประชดชีวิตเสียจนกระเพาะทะลุมีเลือดออก

“ฉันจะไม่ผิดคำพูดและสัญญากับเธอ” “ลมของมินน่ารักจัง”

"พยัคฆ์ร้ายอย่างอา... ยอมจำนนต่อแม่เสือสาวอย่างลี่แค่คนเดียวตลอดไปค่ะ" ท่ามกลางแสงตะวันที่เริ่มคล้อยต่ำลงที่สิงคโปร์ คำมั่นสัญญาที่ให้ไว้ต่อกันภายใต้ท้องฟ้ากว้างกลายเป็นพยานรักที่ยิ่งใหญ่ ความทุกข์โศกและความแค้นถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง เหลือเพียงภาพของชายหนุ่มที่พร้อมจะ เริ่มต้นชีวิตใหม่ และหญิงสาวที่พร้อมจะมอบความรักทั้งหมดให้เขา

เธอพยักหน้าอีกเป็นครั้งที่สอง “เป็นใบ้เหรอครับ ทำไมไม่พูดไม่จ...” หมับ! ร่างเล็กถลาเข้าโอบกอดคนตัวสูงอย่างว่องไวจนเขาเซถอยหลังเล็กน้อย คิ้วเข้มของ ‘ซุน’ หรือ ‘ชยันต์ พิชัยยุทธ’ ค่อย ๆ ขมวดเข้าหากันด้วยความงุนงง เขาไม่สามารถเข้าใจการกระทำของอีกฝ่ายได้เลย การที่โผเข้าโอบกอดกัน แบบไม่มีสัญญาณบอกกล่าวล่วงหน้าแบบนี้คืออะไร

“สัญญามาก่อนถึงจะปล่อย นะครับที่รัก” เอาสิ! นี่เขาเป็นบ้าหรือสมองกลับกันแน่คำว่า “ครับ” “ที่รัก” ก็โผล่มา โอ๊ย...นี่ฉันจะรับมือไหวไหมก่อน “ฉันไม่หลงคารมคุณหรอก แค่ครั้งเดียวก็เกินพอ คุณน่ะจอมวายร้าย”

ภพตะวันอ้าปากงับผลไม้ที่สามีป้อนให้แล้วเคี้ยวพลางหัวเราะ คำสัญญาต่างๆ มักจะต้องเขียนเป็นลายลักษณ์อักษร แต่สัญญาที่ทั้งคู่มีให้กันนั้นมาพร้อมกับความผูกพันที่มีมากขึ้นไม่สิ้นสุด ยิ่งได้รู้จักกัน ใกล้ชิดกันและรักกัน ความผูกพันก็มีแต่จะเพิ่มพูน ภพตะวันจุมพิตลูกชายแล ะบอกรักผ่านทางสายตา วารุณเหยียดกายอย่างผ่อนคลายพลางยิ้มละมุนละไม ความรักเปล่งประกายอยู่ในดวงตาสีเข้มของเขา ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ อธิบายความอิ่มเอมใจในตอนนี้เลยนอกจากคำว่า เขารักคู่ชีวิตและลูกหมดทั้งหัวใจ...

หนุ่มรูปงามถอนหายใจเสียงดังราวสิ่งที่เกิดขึ้นเขาต้องรับมืออยู่บ่อยครั้ง ภรรยาผู้นี้มีหลายสิ่งที่เขาต้องคอยปลอบขวัญ และอธิบายให้นางเข้าใจถึงสิ่งที่ลืมเลือน “ข้ารู้ ในหัวเจ้าเลอะเลือนอยู่หลายส่วน แต่เรื่องนี้ถูกต้องตามกฎหมายบ้านเมืองจิ่นสือ และข้าสัญญากับฟ้าดินแล้ว ว่าจะเป็นสามีที่ซื่อสัตย์ตลอดไป ฉะนั้นโปรดรับรู้หัวใจของข้าดวงนี้เป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว...”

กันต์นทีขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “อาจะรับผิดชอบตะวัน อาจะแต่งงานกับตะวัน แต่เรื่องของเราอาอยากให้ปิดไปก่อน ให้ถึงวันที่ตะวันรับตำแหน่งผู้บริหารเต็มตัวก่อน แต่อาให้สัญญาว่าอาจะดูแลตะวันอย่างดีที่สุด จะไม่มีผู้หญิงคนไหนเข้ามาในชีวิตอาอีกนอกจากตะวันคนเดียว” คำพูดที่ดูเ หมือนจะเป็นคำมั่นสัญญาที่ผู้หญิงทุกคนใฝ่ฝัน กลับทำให้เนตรชนกรู้สึกว่างเปล่าอย่างบอกไม่ถูก เธอมองจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบคู่นั้น “ทั้งหมดที่อาไทม์พูดมา... มีคำว่า รัก อยู่ในนั้นไหมคะ?”