Stubborn! สอนรัก 소설 & 이야기

ปึก ปึก ปัก ปัก “ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาาาาาาา “ เมื่อเอวสอบขยับ แอลลี่เธอก็ครางเสียงหวานออกมา เมื่อรูรักของเธอเริ่มชินกับแก่นกายใหญ่ของวิคเตอร์ ส่วนวิคเตอร์ก็เสียวไม่แพ้กันเมื่อรูรักดูดตอดแก่นกายใหญ่อย่างที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน นี้เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอกับของสด

เค้าปลอบประโลมเธอ แล้วจูบปิดกั้นเสียงร้อง ก่อนจะขยับไปช้าๆ จนถึงสุดความสุข ร่างกายเปลือยเปล่าสอดรัดประสานกัน ด้วยความรัก ความเสน่หา สะโพกหนา บดเบียดโยกลงไป อย่างไม่มีพัก ความอดทนที่เก็บกักเอาไว้มานาน ถูกนำออกมา ทีละนิดจนไม่มีอะไรต้านทาน เสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียดส ีกัน ทำให้เธอ แทบจะต้านทานเค้าไม่อยู่ มือหนาบีบเคล้น และลูบไล้ร่างกายของเธอ ตอนนี้ เธอเป็นของเค้า เหมือนที่เค้า เป็นของเธอ แล้ว

คำพูดที่แสนทะลึ่งหลุดออกมาจากริมฝีปากที่ผละออกมาจากดอกกุหลาบช่อใหญ่ที่น้ำหวานยังคงไหลลงมาให้เขาดื่มชิมไม่หยุด เพราะตอนนี้นิ้วของเขาค่อย ๆ รัวเข้าออกช่องทางรักที่เต็มไปด้วยความคับแน่นจนช่วงล่างของเขาปวดร้าวไปหมด ที่กำลังดำเนินอยู่ตอนนี้เป็นเพียงแค่บทเรียนรักระดับอน ุบาลหมีน้อยที่เขาค่อย ๆ สอนนับดาว แต่หลังจากนี้ไปเขาจะเอาลูกไปฝากพ่อบ่อย ๆ หรือไม่ก็แยกห้องนอนไปเลยเขาจะได้สอนบทเรียนรักระดับมหา'ลัยให้เมียตัวน้อยที่กำลังค่อย ๆ เรียนรู้ไปทีละนิด

EPISODE 22 : ฉันแข็งแรงเธอก็รู้ “The greatest thing you’ll ever learn is just to love and be loved in return” -Moulin rouge- (สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่คุณจะได้เรียนรู้คือการรู้จักรัก และได้รับรักตอบ)

กับคนที่ชื่อเบ “ถ้าเธอให้ค่ากับความรักมากขนาดนี้ สิ่งเดียวที่ฉันจะสอนเธอได้ คือพาตัวเองไปอยู่ในที่ที่มีคนมองเห็นคุณค่าในความรักของเธอ”

ป๊อบยิ้มขึ้นที่มุมปากแล้วเอ่ย " คุณเตชินรักอย่างเดียวไม่พอหรอก มันต้องมีความซื่อสัตย์มีความจริงใจและความใส่ใจเป็นองค์ประกอบในความรักด้วย หากคุณไม่สามารถเลิกความเจ้าชู้ได้

แต่ความจริงพิสูจน์แล้วว่า การแสดงความรักแบบฝืนๆ ไม่ได้ทำให้รู้สึกหวานชื่น คนที่สนใจไม่จำเป็นต้องได้รับการสอน คนที่ไม่ใส่ใจจะไม่มีวันได้เรียนรู้ ฟู่ฉีชวนเงียบไปครู่หนึ่ง เสียงแหบเล็กน้อยของเขาสั่นเครืออย่างแผ่วเบา "ฉันขอโทษ" ขอโทษ ฉันจำไม่ได้ว่าได้ยินเขาพูดคำนั้นกี่ครั ้งแล้ว

สอนให้พวกเขารู้จักความอดทน มากกว่าความรัก ทุกวันต้องเดินอยู่ในบทบาทที่ถูกต้อง ถูกเวลา จนวันที่ทั้งคู่ได้มาเจอกัน รอยยิ้มที่คุ้นเคยทำให้รู้ว่า ความรักบางอย่างไม่เคยตาย มันเพียงหลบซ่อนอยู่ใต้กาลเวลา และรอจะเต้นแรงอีกครั้ง…ในวันที่ไม่ควร...แต่ก็ห้ามไม่ได้

“ถ้าง้อกลับไปได้ จะไม่ทำให้เสียใจแล้ว จะดูแลอย่างดี พอใจพวกนายหรือยัง?” “แค่นั้นไม่พอหรอกครับ แค่พูดมันก็ง่ายน่ะสิ” “ของแบบนี้มันต้องทำให้เห็นครับ พวกเราเป็นแค่เด็กแต่ยังรู้เยอะกว่าคุณเลย…เอาเป็นว่าจะรับเงินคุณไว้ครับ แต่จะสอนคุณให้นะว่าแค่พูดว่ารักมันไม่พอหรอกครับ ความรักคือการ กระทำนะไม่ใช่แค่คำพูด”

ฉันเริ่มเปลี่ยนสรรพนาม (คำว่ารักของกูนี่มึงไม่คิดเชื่อเลยใช่ไหม แค่ซิงมึงกูไม่มัวมาใส่ใจมึงแบบนี้หรอก ซิงผู้หญิงมันไม่ได้ทำให้กูมีความสุขขนาดนั้น และมึงไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่กูได้ซิง… แต่มึงเป็นผู้หญิงคนแรกที่กูรัก ที่กูเป็นอยู่ตอนนี้คือกูรักมึง ได้ยินไ หมว่า…กู รัก มึง กูอยากชัดเจน อยากทำอะไรกับมึงหลายอย่าง อยากบอกใครต่อใครว่ามึงเป็นแฟนกู แต่ทำไมมึงต้องพยายามปิด มึงไม่เข้าใจกูเลย ทำไมรักมึงมันยากขนาดนี้วะ มึงรู้ไหมว่ากูพยายามอะไรบ้าง แม่งเอ้ย!) น้ำเสียงของพี่ชอปเปอร์ฟังแล้วรู้สึกถึงเจ็บปวด